۱۴ مرداد ۱۳۸۶ جنبش آزادی خواه و عدالت طلب مشروطه در ایران ۱۰۱ ساله می شود

اما

هنوز دانشجوی ایرانی را به بند می کشند.

۱۴ مرداد سال ۸۶ و ۱۰۱ سالگی مشروطه در حالی می رسد که محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، علی وفقی، بهاره هدایت، مهدی عربشاهی، حنیف یزدانی، عبدالله مؤمنی، بهرام فیاضی، حبیب حاجی‌حیدری، مرتضی اصلاحچی، مجتبی بیات، آرش خاندل،اشکان غیاسوند، احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری و امیر یعقوبعلی در بند هستند.

کمیته تلاش برای آزادی دانشجویان زندانی در راستای انجام وظیفه خود سومین بیانیه خود را منتشر کرد .به گزارش ادوار نیوز متن بیانیه کمیته پیگیری به شرح زیر است :

هموطنان گرامی

کمیته تلاش برای آزادی دانشجویان زندانی ضمن استقبال از آزادی  6 نفر از دانشجویان زندانی و تاکید بر ضرورت آزادی سریع سایر دانشجویان زندانی ، همچنان از وضعیت سایر بازداشت شدگان اطلاع کافی در اختیار نداشته و  شواهدی دال بر شرایط نامطلوب و برخوردهای خشن با آنان دریافت کرده است که به اختصار گزارش آن را به اطلاع می رساند:

1-      در تاریخ 27 تیرماه آقای عبدالله مومنی سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت توسط مامورین قضایی جهت تفتیش منزل ایشان به منزل آورده شده است که متاسفانه بسیار لاغر و نحیف بوده و آثار کبودی در بدن ایشان مشاهده شده است همچنین در تماس تلفنی که ایشان در تاریخ9 مرداد با منزل داشته به اعتقاد همسرش در شرایط نامناسبی به سر می برد .

2-      در تفتیش از منازل بازداشت شدگان رعایت حریم خانواده ها صورت نگرفته است و مامورین ضمن تفتیش از وسایل تمامی اعضای خانواده و در مواردی  به همراه بردن آنان اقدام به فیلمبرداری از اتاق خواب نموده و در مواردی فرصت کافی برای پوشیدن لباس مناسب  اعضای خانواده  ایجاد ننموده اند .

3-      مادران سه نفر از دانشجویان زندانی طی نامه ای از فشارهای جسمی و روحی وارد شده به فرزندان خود خبر داده اند که بسیار تکان دهنده و در پاره ای موارد  در سالیان اخیر بی سابقه است و آنگونه که این مادران روایت کرده اند مصداق بارز شکنجه می باشد .

4-      بنا بر گزارش دانشجویان آزاد شده مامورین انتظامی هنگام بازداشت دانشجویان در محل دفتر سازمان ادوار تحکیم وحدت بدون هیچ گونه دلیلی اقدام به ضرب و شتم شدید دانشجویان نموده به طوری که تا چند روز امکان خوابیدن و راه رفتن درست برای آنان وجود نداشته است و در برخی موارد با گذشت نزدیک به بیست روز  هنوز آثار کبودی بر بدن آنان آشکار است .

با عنایت به موارد فوق کمیته انتظار دارد مقامات قضایی با ملاقات حضوری خانواده ها و وکیلان با افراد بازداشت شده و معاینه پزشکی آنان توسط پزشکان منتخب خانواده ها موافقت نموده و به این وسیله قدری از نگرانی های موجود بکاهد .

ضمناً کمیته از همه علاقه مندان حقوق بشر و کسانی که پیگیر وضعیت دانشجویان بازداشت شده می باشند دعوت می کند تا روز شنبه 20 مرداد، مبعث پیامبر صلح ، محبت و مدارا محمد مصطفی (ص)،   از ساعت 10 تا 12 صبح در منزل محمد هاشمی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت با خانواده او و دیگر دانشجویان دربند دیدار نموده و در این شرایط سخت و دشوار با آنان همدلی و همراهی نمایند.

کمیته تلاش برای آزادی دانشجویان زندانی

مريم احمدی

سازمان حقوق و دمکراسی، يا مرکز بين المللی برای حقوق بشر و توسعه دمکراتيک در کانادا، جايزه سال ۲۰۰۷ خود را، چنان که در بيانيه اين سازمان آمده، به خاطر «تعهد شجاعانه آقای گنجی به حقوق بشر، توسعه دمکراتيک و عدم خشونت» به وی اهدا کرد .

سازمان حقوق و دمکراسی هر ساله جايزه آزادی جان هامفری را به يک نهاد يا فرد، به خاطر دستاوردی چشمگير در پيشبرد امر حقوق بشر و توسعه دمکراتيک اهدا می کند .

اين جايزه به افتخار جان پيتر هامفری، استاد حقوق دانشگاه مک گيل و تدوين کننده نخستين پيش نويس اعلاميه جهانی حقوق بشر بنا نهاده شده است .

اکبر گنجی به خاطر نوشتن مطالبی در انتقاد از نقض حقوق بشر و نيز نوشتن مقاله ها و کتاب هايی افشاگرايانه، از جمله کتاب تاريکخانه اشباح، عاليجناب سرخ پوش، عاليجنانبان خاکستری و مجموعه مقالاتی در باره قتل های زنجيره ای به ۶ سال حبس محکوم شد .

آقای گنجی از سال گذشته که برای گرفتن جايزه روزنامه نگاران به روسيه رفت، در ديگر کشورها نيز چندين جايزه گرفته است.

آقای گنجی در تازه ترين مقاله خود با عنوان «نامه ای به همه در باره حقارت و زبونی»، در واکنش به موج سرکوب ها، فشار ها، اعدام ها و بازداشت های اخير می پرسد: «چرا اين همه سکوت در مقابل ظلم و بيداد... چرا اين سقوط اخلاقی و معنوی».

او می نويسد احمد قصابان، مجيد توکلی، احسان منصوری، بهاره هدايت، محمد هاشمی، علی نيکو نسبتی، مهدی عربشاهی، حنيف وقفی، علی وقفی، عبدالله مومنی، بهرام فياضی، مرتضی اصلاح چی، مجتبی بيات، حبيب حاجی حيدری، مسعود حبيبی، سعيد حبيبی نيا، آرش خاندل، اشکان غيوثوندی، عزت الله قلندری، محمد حسين مهرزاد را رژيم جمهوری اسلامی با همکاری و مشارکت همه ما زندانی کرده است .

از زير بار مسئوليت نمی توان شانه خالی کرد . اکبر گنجی می نويسد دفاع همه جانبه از مومنی و ديگر دانشجويان و زندانيان وظيفه اخلاقی همه ماست. اين حمايت را نبايد به چند يادداشت و اعلاميه محدود کرد.

جان مجيد توکلی در خطر است!

کميته دانشجويی گزارشگران حقوق بشر

مجيد توکلی دانشجوی زندانی که در اعتراض به عدم رسيدگی به پرونده اش و بلاتکليفی خود، دست به اعتصاب غذا زده بود، وارد بيست و دومين روز اعتصاب خود شد.

اعتصاب غذای توکلی در بند ۲۰۹ زندان اوين در شرايطی صورت می گيرد که با توجه به شرايط امنيتی حاکم در اين بند، امکان رسيدن اخبار در مورد شرايط وی به خارج از زندان به دشواری صورت می گيرد. با اين حال به گفته خانواده اين دانشجوی زندانی، وی در طی مدت اعتصاب غذا حدود ۱۲ کيلوگرم از وزن خود را از دست داده است و اخبار رسيده نيز حکايت از انتقال وی به بهداری بند ۲۰۹ دارد.
توکلی از جمله دانشجويانی است که در ارديبهشت ماه امسال در پی چاپ مطالبی در برخی نشريات دانشگاه اميرکبير بازداشت و تاکنون در بند ۲۰۹ زندان اوين به سر می برد.
افزايش نگرانی نسبت به سلامتی اين دانشجوی زندانی درحالی شدت گرفته است، که در مرداد ماه سال گذشته اکبر محمدی از دانشجويان بازداشت شده در جريان اعتراضات دانشجويی ۱۸ تيرماه ۷۸، در پی اعتصاب غذا در زندان اوين جان باخت و با وجود گذشت يکسال، علل مرگ وی همچنان در پرده ای از ابهام قرار دارد.

همچنين در روزهای گذشته نيز اخبار رسيده از زندان اوين، حکايت از اعمال فشار شديد بر توکلی جهت وادار نمودن وی به اعترافات تلويزيونی داشته است.
گفتنی است هم اکنون حدود ۲۰ دانشجو در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات نگهداری می شوند.

کميته دانشجويی گزارشگران حقوق بشر، با اعلام نگرانی نسبت به وضعيت سلامتی مجيد توکلی در بند ۲۰۹، وزارت اطلاعات و دستگاه قضايی را مسئول مستقيم جان توکلی می داند و در اين راستا تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر را به اقدامی فوری فرا می خواند.

دستگيری سه فعال سياسی - دانشجويی

کميته دانشجويی گزارشگران حقوق بشر

سه تن از شرکت کنندگان در همايش "مشروطه ايرانی" مقابل حسينيه ارشاد بازداشت شدند. اين سه تن توسط نيروهای لباس شخصی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

اسامی بازداشت شدگان به شرح زير است: مهرداد بزرگ، دانشجوی مهندسی کامپيوتر دانشگاه تهران، کوروش جنتی، دانشجوی ادبيات دانشگاه علامه طباطبايی و حسين فياضی.

لازم به ذکر است همايش سه روزه مشروطه ايرانی که به مناسبت فرارسيدن صدو يکمين سالگرد صدور فرمان مشروطيت و به همت انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شريف بنا بود تا در حسينيه ارشاد برگزار گردد تحت فشارهای وارده از سوی نيروهای امنيتی لغو گرديد.

کميته دانشجويی گزارشگران حقوق بشر

علي‌اكبر موسوي خوئيني با بیان این که حضرت علی (ع) زندان انفرادی نداشت به سخنان احمد جنتی دبیر فقهای شورای نگهبان که گفته بود اگر علی (ع)امروز بود تعداد بیشتری را اعدام می کرد  اشاره کرد و اظهار داشت : نباید برای توجیه ضعف ها و اعمال نادرست و خلاف خود از بزرگان دین این گونه خرج کرد و موجبات بدبینی مردم نسبتبه آن شخصیت های بزرگ را فراهم نمود .

به گزارش ادوار نیوز دبیر کل سازمان دانش آموختگان که در  تريبون آزاد بيست و هشتمين مجمع عمومي مجمع نمايندگان ادوار سخن می گفت با تاکید بر این که مهم ترین وظیفه نمایندگان مجلس دفاع از حقوق ملت بوده و برای آن سوگند یاد کرده اند افزود: نمايندگان چه قبل و چه بعد از نمايندگي بايد تكليف و وضعيت خود را مشخص كنند كه چگونه مي‌توانند حقوق مردم دفاع كنند.

موسوی با اشاره به برخوردهای صورت گرفته  با دانشجويان ، زنان، اقوام وكارگران گفت: چرا تنها امثال آقاي كروبي بايد محل رجوع  خانواده‌ي اين افراد باشند و ديگران نسبت به اين مسايل سكوت كنند؟

وی سکوت در مقابل ظلم و تضیع حقوق دیگران را موجب تشدید آن دانست و تصریح کرد: این سکوت موجب تبدیل آن به یک رویه خواهد شد و روزی گریبان سکوت کنندگان را خواهد گرفت .

این نماینده مجلس ششم  افزود :امروز هم می گویم اگر در مقابل برخوردهای ناعادلانه ای که در سایه حضور دولت نهم به طیف های مختلف اجتماعی از قبیل دانشجویان ،کارگران ،معلمان ،زنان و اقوام ایرانی صورت می گیرد سکوت پیشه کنیم ضمن شریک شدن با عاملان این برخوردها روزی دامنه آن به  سایر اقشار جامعه که به ظاهر احساس امنیت می کنند هم کشیده خواهد شد. 

موسوی در ادمه سخنانش با اشاره به نامه خانواده های سه دانشجوی زندانی دانشگاه امیر کبیر که در آن به آزار دانشجویان در بند 209 زندان اوین اشاره شده بود گفت:اخبار نگران کننده ای در خصوص این بازداشتگاه به گوش می رسد که حاکی از تغییر در مشی و شیوه برخوردبا بازداشت شدگان می باشد  و لازم است هیئتی از طرف قوه قضاییه با حضور در این بازداشتگاه نسبت به این شکایات رسیدگی کند .

 وی هم چنین به اعدام شدگان اخیر اشاره کرده و گفت:سوال ما این است آیا کسانی که این روزها با عناوین مختلف اعدام می شوند  از حقوقی که طبق قانون شهروندی برای کلیه متهمین توسط جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته  شده هم چون حضور وکیل و دادگاه صالحه برخوردار بوده اند یا خیر ؟.

دبیر کل سازمان دانش آموختگان  ادامه داد:اگر امروز با تشکلی قانونی به نام سازمان دانش آموختگان که از وزارت کشور دارای پروانه رسمی بوده و تاکنون هیچ گونه تذکر کتبی و اخطار رسمی از سوی کمییون ماده 10 احزاب دریافت نکرده بر خورد می کنند در صورت سکوت دامنه ان به باقی تشکل ها و احزاب رسمی هم کشیده خواهد شد که نمونه آن را به تازگی در مورد انجمن دفاع از حقوق زندانیان مشاهده کردیم.

وي با اشاره به برخوردهای صورت گرفته با  دانشجويان و نهادهاي مدني، خاطرنشان كرد: در آستانه‌ي انتخابات مجلس هشتم نيز مانند انتخابات مجلس هفتم، با نهادهاي دانشجويي و برخي از نهادهاي مدني برخورد كرده‌اند.

موسوی بایبان این که  براي برخورد با جريان اصلاح‌طلبي براي عده‌اي محمدرضا خاتمي و مجيد انصاري هيچ تفاوتي ندارند. گفت : اگر روزی محمدرضا خاتمی رد صلاحیت شد و دیگران سکوت کردند به مفهوم مصونیت آنان نبود چرا که بعدها دیدیم مجید انصاری که زمانی عضو خبرگان رهبری بود هم در انتخابات اخیر خبرگان رد صلاحیت شد و حتی دامنه ردصلاحیت ها به افرادی هم چون عباسی فرد عضو سابق شورای نگهبان هم کشیده شد. 

نزدیک به هشتصد تن از مدافعان حقوق برابر، درباره وضعيت بهاره هدايت و امير يعقوبعلی بیانیه ای صادر کرده و خواستار آزادی آین دو فعال حقوق زنان شدند .

به گزارش ادوار نیوز متن کامل بیانیه به شرح زیر است :

در زمانی که، دفاع از حقوق زنان و تلاش برای تغيير مناسبات تبعيض آميز جنسيتی، به يکی از ريشه ای ترين حرکت های مسالمت آميز کنشگران جنبش های اجتماعی ايران بدل شده است؛ و در شرايطی که متاثر از اين تلاش ها، خوشبختانه بخش هايی از جناح های مختلف حاکميت، هم رای شده اند تا قوانين ناعادلانه ای چون ديه، ارث و شهادت را اصلاح کنند؛ متاسفانه هنوز، جرياناتی خشونت گرا وجود دارند که تحمل مواجه شدن با واقعيت های اجتماعی را ندارند. جرياناتی که اوليه ترين حقوق انسانی را ناديده گرفته و پايمال می کنند. فشارها و برخوردهای غيرقانونی و خشونت آميز يک ماهه اخير، از قبيلِ دستگيری و بازداشتِ غيرقانونی فعالان جنبش های زنان، دانشجويی، سنديکايی و معلمان، و صدور احکام سنگين حبس و شلاق برای فعالان جامعه مدنی (همچون عاليه اقدام دوست، دلارام علی، مريم ضيا و... برای شرکت در تجمع مسالمت آميز ۲۲ خرداد ميدان هفت تير و...)، صدور احکام اعدام برای فعالان مدنی (همچون عدنان حسن پور و هيوا بوتيمار که در کردستان به فعاليت های مدنی و مسالمت آميز مشغول بودند)، گسترش فضای امنيتی بر شهر به بهانه پوشش زنان، پخش برنامه های اعتراف تلويزيونی، توقيف مطبوعات، و محدود ساختن گردش آزاد اطلاعات ، موجِ جديدی از ناامنی را هشدار می دهند.

به نظر می رسد اين بار، هدف و کانونِِ فشارها، نقاط وصل جنبش های اجتماعی هستند. کنشگرانی که با ايجاد وحدت ميان جنبش ها به فعاليت اجتماعی می پردازند، مورد کينه قرار گرفته اند. امير يعقوبعلی و بهاره هدايت هر دو از فعالان جنبش زنان و جنبش دانشجويی هستند که بيش از سه هفته است در بازداشت به سر می برند و از وضعيت آنها خبری نيست. بهاره هدايت، عضو شورای مرکزی تحکيم وحدت، و از فعالان جنبش زنان، در روز ۱۸ تيرماه در تحصن شش نفره ای که به منظور درخواست آزادی برای دانشجويان بازداشت شده اميرکبير انجام گرفته بود، دستگير شد و اکنون در سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوين بسر می برد. و امير يعقوبعلی، از اعضای جوان کمپين يک ميليون امضاء و عضو انجمن منتخب دانشگاه علامه طباطبايی، از آنجايی که به عنوان يک مرد توانسته است گفتمان برابری جنسيتی را فراتر از جداسازی های نظام مردسالار با مردم در ميان گذارد، در روز ۲۰ تيرماه هنگام جمع آوری امضاء در پارک انديشه بازداشت شد و در حال حاضر در زندان اوين بسر می برد. علاوه بر دستگيری و بازداشت ناموجه اين دو تن؛ عدم امکان ارتباط و ملاقات آنها با خانواده و وکلايشان، و همچنين احتمال وجود فشارهای ديگری در داخل زندان، نگرانی درباره وضعيت آنها را دوچندان می کند.

ما امضاء کنندگان اين بيانيه، ضمن اعتراض نسبت به بازداشت اين دو فعال جنبش زنان و رفتارهای غيرقانونی و خشونت آميز با آنان؛ خواستار آزادی هرچه سريعتر امير يعقوبعلی و بهاره هدايت و ديگر دانشجويان بازداشت شده، و نيز لغو احکام سنگين، از جمله لغو احکام اعدام های اخير برای فعالان مدنی کشور هستيم.

از بس ستاره کشتید، روی زمان سیاه است ( به ياد اكبر محمدی )

علی از وبلاگ يار دبستانی

از بس ستاره کشتید ، روی زمان سیاه است
هم این زمین سیاه است، هم آسمان سیاه است
روبه صفتان نشستید، در پیشگاه تاریخ
کز اینهمه جنایت، رخستارتان سیاه است
دست قلم شکستید، پای سخن ببستید
ای روشنی ستیزان، افکارتان سیاه است
هر تار موی یک زن، بندد مسیر تقوا !
این خود گواه آن بس، پندارتان سیاه است
هر حیله ای که داری در استین تزویر
هر جادویی که بستید در کارتان سیاه است
هر خطبه ای که خواندید، هر جمعه بر سر کوی
خلقی گریست زیرا، گفتارتان سیاه است
میخانه ها بستید، بتخانه ها گشودید
با خون وضو نمودید، کردارتان سیاه است
شد پرده سیاهی، معیار پاکی زن !
ای صبح دم گریزان، معیارتان سیاه است
زین شهر روی ما نیست، در هر مکان سیاه است
از بس ستاره کشتید، روی زمان سیاه است

از بس ستاره کشتید ، روی زمان سیاه است
هم این زمین سیاه است ، هم آسمان سیاه است

سالگرد قتل اکبر محمدی
فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com

سالگرد به قتل رساندن زنده یاد اکبر محمدی را گرامی میداریم

یک سال از به قتل رساندن زنده یاد اکبر محمدی دانشجوئی که در جریان قیام ۱٨ تیر ۱٣۷٨ دستگیر شده بود می گذرد.
او سالها در زندان بود و در طی دوران زندانی بودنش تحت وحشیانه ترین شکنجه ها قرار گرفت. در اثر شکنجه های که در زندان به او وارد کرده بودند، دچار ناراحتیهای جسمی زیادی شده بود.
و بنابه نظر پزشکان می بایستی در مراکز درمانی مورد درمان قرار می گرفت ولی وزارت اطلاعات از درمان او ممانعت می کرد.ناراحتیهای جسمی و شرایط سخت که علیه او تحمیل کرده بودند راهی برای او باقی نگذاشته بود. تنها راهی که او میتوانست نسبت به شرایط غیر انسانی که علیه اش تحمیل کرده بودند، اعتراض کند، اعتصاب غذا بود.هنوزچند روز از اعتصاب غذا نگذشته بود که او را در حین اعتصاب غذا به قتل رساندند.
بنابه اظهارات هم بندیهای اکبر محمدی که شاهد واقعیتها بودند تمامی تحرکات کارگزاران زندان بسوی حذف فیزیکی او بود.
خانواده آقای محمدی از همان ابتدا خواستار تشکیل یک هیئت بی طرف بین المللی برای کشف حقایق و چگونگی به قتل رساندن فرزندشان بودند ولی تا به امروز همچنان با مخالفت رژیم مواجه است.
پیگیریهای وکیل خانواده محمدی برای کشف حقایق تا کنون با تهدیدها ،احضارها و اتهامات پاسخ داده شده.
اینک که یک سال از آن جنایت می گذرد نه تنها هیئت حقیقت یاب تشکیل نگردیده، بلکه با برگزاری مراسم سالگرد اوکارشکنی می کنند ، و حتی خانواده او امکان تعین روز برگزاری مراسم سالگرد فرزندشان را ندارند.
در حالی سالگرد اکبر محمدی را گرامی میداریم که تعداد زیادی از دانشجویان در بند مخوف ۲۰۹ تحت وحشیانه ترین شکنجه ها قرار دارند. اکنون که ٨ سال از ۱٨ تیر میگذرد و دستگیر شدگان آنروز مانند آقای میثم لطفی را به عنوان اراذل و اوباش دستگیر و محکوم به اعدام می کنند. و یا زندانیان سیاسی که تا به حال نام آنها مشخص گردیده اند به نامهای فاضل رمضانی و حاجت مراد محمدی را اعدام کرده اند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، ضمن شرکت در مراسم سالگرد زنده یاد اکبر محمدی یاد و خاطره او را گرامی میدارد.
         
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۹ مرداد ۱٣٨۶ برابر با ٣۱ ژولای ۲۰۰۷

مادر یک دانشجوی دربند: پسرم دارد می میرد، کاری نمی کنید؟!

خبرنامه امیرکبیر: وضعیت جسمانی مجید توکلی پس از گذشت ۲۰ روز از اعتصاب غذای وی به شدت رو به وخامت گذارده است. مجید توکلی در اعتراض به شکنجه های طاقت فرسا و غیرانسانی، گرفتن اعترافات دروغ و تحت فشار، اصرار دادگاه انقلاب و علیرضا رهایی، رئیس دانشگاه امیرکبیر، بر انتشار نشریات موهن توسط دانشجویان و عدم توجه تیم بازجویی به حقوق شهروندی و انسانی ایشان از تاریخ ۲۳ تیرماه دست به اعتصاب غذا زده است.

مجید توکلی دانشجوی دانشگاه امیرکبیر است که از اردیبهشت ماه تاکنون به دنبال پخش نشریات جعلی در این دانشگاه بازداشت شد و از همان زمان در بند ۲۰۹ زندان اوین نگه داری می شود. در خصوص این غائله ۸ نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر بازداشت شدند که هفته های گذشته ۵ نفر از آنان با قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی آزاد شدند ولی همچنان مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در بازداشت به سر می برند.

دانشجویان آزاد شده هم شکنجه شده اند: وادارمان کرده اند سکوت کنیم

خبرنامه امیرکبیر: شکنجه های فاش شده توسط خانواده ۳ دانشجوی پلی تکنیک صرفا مختص به احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری نبوده و برخی از دانشجویان آزاد شده نیز مورد آزار و اذیت های مشابهی قرار گرفته اند.

دانشجویان آزاد شده در هفته گذشته مذاکراتی را با اساتید دانشگاه برای دادن امتحانات پایان ترم خود را انجام دادند که در حین این مذاکرات گوشه ای از شرایط تکان دهنده بازداشتشان را در بند ۲۰۹ اوین برای اساتید تشریح کردند که این مسئله به شدت اساتید را متاثر کرده است. دانشجویان آزاد شده با تکذیب سخنان مطرح شده از سوی قاضی حداد، محسنی اژه ای و رئیس سازمان زندان ها، کلیه موارد ذکر شده توسط خانواده سه دانشجویی که همچنان در بازداشت به سر می برند را تایید کرده اند.

آزاد شدگان براي سکوت تحت فشارند

تداوم فشار بر دانشجويان دربند 

بیانیه کانون نویسندگان ایران به مناسبت موج اعدام های تازه

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com

آزادگان!

روزگاری است که خبرها پی درپی از شکنجه و اعدام، زندان و سنگسار و تعقیب و آزار است. آخرین خبر تا لحظه صدور این بیانیه، اعلام حکمِ اعدام برای دو روزنامه نگار و فعالِ اجتماعی، عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار، است. آیا سرانجامِ گفتن و نوشتن و سرودن در سرزمین ما باید مرگ باشد؟ چه گونه می توان کسانی را به دستاویزِ "اقدام علیه امنیت کشور" به کام مرگ فرستاد که گناهی جز بیانِ آزادانه عقاید خود ندارند؟ ما هشدار می دهیم که هیچ اقدامی "علیه امنیت کشور" فاجعه بارتر از حذف و نابودی نیروهای آزادی خواه، مردمی و پیشرو نیست.
کانون نویسندگان ایران خواهانِ لغو همه احکام اعدام، به ویژه احکام صادر شده بر ضد عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار است.

کانون نویسندگان ایران
۹/۵/۱٣٨۶

فعالين ايرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمريکای شمالی

109 ـ سعید ماسوری زندانی سیاسی که از سال 79 زیر حکم اعدام بسر می برد ، سه سال پیش از بند یک زندان اوین به بند امنیتی 209 زندان اوین منتقل گردید. این بند تحت نظر وزارت اطلاعات می باشد.
(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 11/4/86 )

110 ـ آوات قریشی ، دارا قریشی و ابوبکر باپیری که به اتهام تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت داخلی از یکسال پیش در شهرستان بوکان زندانی بودند، در دادگاه انقلاب مهاباد متهم ردیف اول به 4 سال و متهمین ردیف دوم و سوم هر یک به 3 سال حبس در تبعید محکوم شده بودند ، به زندانهای تبریز ، مراغه و میاندآوب تبعید شدند. ( وبلاگ موکریان 12/4/86 )

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

با گذشت یکسال از مرگ اکبر محمدی در پی اعتصاب غذا در زندان اوین و وعده های دستگاه قضایی مبنی بر پیگیری این پرونده و شناسایی عوامل مقصر در مرگ وی، با این حال تاکنون هیچ گونه کوششی از جانب مسئولان قضایی برای پیگیری دلایل مرگ محمدی مشاهده نشده است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، ضمن گرامیداشت اولین سالگرد درگذشت اکبر محمدی، بر روشن شدن دلایل مرگ وی و محاکمه عوامل مقصر در این جریان پایفشاری می کند . این کمیته همچنین با غیرقانونی دانستن بازداشت دانشجویان و نگهداری آنان در بند امنیتی زندان اوین، خواهان آزادی فوری بی قید و شرط کلیه دانشجویان می باشد.

اکبر گنجي در نامه اي به ملت ايران

به نقل از "روز آنلاین"

اکبر گنجي روزنامه نگار معترض، در نامه اي که اختصاصا در اختيار "روز" گذاشته و خطاب به همه [ملت ايران] نوشته شده بر دردي انگشت نهاده که اين روزها بسياري از اهل انديشه و سياست از خود مي پرسند: "چرا کار ما به اين جا رسيد؟" گنجي در اين نامه با اشاره به اينکه" به محض واگذاري قدرت مطلق به يک تن ، اولين چيزي که از او ستانده خواهد شد قدرت عدالت ورزي است" مي نويسد: "وقتي دانشجويان سخن مي گويند، انسان مطمئن است که هيچ منفعت شخصي در پس سخنان آنان نهفته نيست. آنان نه حزبي دارند، نه قرار است به ثروت و قدرت دست يابند. مدتي دانشجويند، مبارزه مي کنند و تنها دستاوردشان اخراج از دانشگاه و رفتن به زندان است. اما ديگران که روي زندان را نمي بينند و فقط به قدرت چشم دوخته اند، هميشه در طي سالهاي گذشته به دانشجويان تاخته اند که شما عامل شکست ما بوديد."

متن اين نامه به شرح زير است:

ما را چه مي شود که بر زنداني شدن عزيزانمان چشم مي پوشيم؟ آن انساني که مي توانست بگريد کجا رفت؟ بر سر آن آرمانهاي شريف اخلاقي چه آمد؟ از کجا به کجا رسيده ايم؟ اين سقوط اخلاقي- معنوي که جز به مصرف به چيز ديگري نمي انديشد چگونه در ما پديد آمد؟ چرا اين همه دروغ مي بافيم؟ اين خود خواهي و خود بزرگ بيني بيمارگونه در ما چگونه پديد آمد؟ چرا کسي بي رحمانه ما را سرزنش نمي کند؟ چرا سکوت در مقابل ظلم و بيداد؟ قرنها سينه زني و عزاداري براي امام حسين توسط کساني که در مقابل چشمانشان فجايعي به مراتب بدتر از فاجعه کربلا روي مي دهد چه معنايي دارد؟ بايد بر سر و روي خود بکوبيم، اما نه براي امام حسين يا شهادت او و يارانش، که از فروريختن ارزشهاي اخلاقي و احساس پاک انساني نسبت به درد و رنج ديگر آدميان. اين "روح سازگاري ايراني" با نظام هاي استبدادي چه ارزشي دارد که کساني در زمينه آن داد سخن سر داده اند؟ تاريخ بلند ما، تاريخ برسر کار آوردن نظام هاي خودکامه و ساخت و پاخت با آنهاست. اگر غير از اين بود، نظام سلطاني تا اين حد در ميان ما پر دوام نبود (از کوزه همان برون تراود که در اوست). ما شاه پرستان حداکثر کارمان اين بوده که اگر از شاهي خسته شديم، شاه ديگري بر سر کار آورديم. به ديگران فخر فروخته ايم که فلان پادشاهمان "عادل" بوده است. آقاي خميني که از احوال ما کاملاً آگاه بود، "ولايت مطلقه ي فقيه عادل" را ارزاني مان کرد. غافل از اينکه به محض واگذاري قدرت مطلق به يک تن، اولين چيزي که از او ستانده خواهد شد، "قدرت عدالت ورزي" است. و اينچنين بود که فقيه عادل دستور قتل عام هزاران زنداني محکوم به حبس را صادر کرد. و ما هرگز از خود نپرسيديم چرا افرادي که در دادگاههاي غير علني، بدون وکيل، بدون هيأت منصفه محکوم به حبس شده بودند را فقيه عادل به قتل رساند و ما سکوت کرديم؟ امروز هم در بازخواني آن جنايت، به دنبال آمران و مجريان فاجعه مي گرديم تا مجازاتشان کنيم. اما دنبال محاکمه چه کسي هستيم؟ متهم اصلي اين فاجعه من و تو و ما بوديم و هستيم که آن روز سکوت کرديم و امروز هم سکوت مي کنيم و با سکوتمان جنايت و شکنجه و زندان و استبداد را تثبيت و تحکيم مي کنيم. ما اينها را بر سر کار آورديم و ما خواهان ادامه حکومت اينان، که محصول روحيه مستبد پسند مايند، هستيم. احمد قصابان، مجيد توکلي، احسان منصوري(بازداشتي هاي نشريات دانشگاه امير کبير، بازداشت شده در 13و19ارديبهشت و 26خرداد) بهاره هدايت، محمد هاشمي، علي نيکو نسبتي، مهدي عربشاهي، حنيف وقفي، علي وقفي ( بازداشتي هاي 18 تير درب اصلي دانشگاه امير کبير)، عبدالله مومني، بهرام فياضي، مرتضي اصلاح چي، مجتبي بيات، حبيب حاجي حيدري، مسعود حبيبي، سعيد حسيني نيا، آرش خاندل، اشکان غيوثوندي، عزت الله قلندري، محمد حسين مهرزاد( بازداشتي هاي 18 تير دفتر ادوار تحکيم) را رژيم جمهوري اسلامي با همکاري و مشارکت همه ما زنداني کرده است. از زير بار مسئوليت نمي توان شانه خالي کرد. فرزندام چگونه به من نگاه خواهند کرد، آنگاه که اين همه حقارت و پستي و زبوني را در من مي نگرند؟ آيا تاکيد بر " ساختار" هاي پايدارسياسي – اجتماعي، توجيه گر بي عملي من خواهد بود؟ مگر همچون ساختارگرايان آدمي را عروسک خيمه شب بازي ساختارهاي نامريي مي دانيم؟ فرزندانم به من پاسخ خواهند داد: چيزي به نام ساختار در جهان خارج وجود عيني ندارد، پستي و حقارت خود را با ساختارتوجيه مکن، "آدميان هستند که تاريخ خود را مي سازند ولي نه آن گونه که د لشان مي خواهد، يا در شرايطي که خود انتخاب کرده باشند، بلکه در شرايط داده شده اي که ميراث گذشته است".

طي سالهاي گذشته روزنامه نگاران، دانشجويان، کارگران، زنان، معلمان، وکلا، اقليت هاي مذهبي، اقليت هاي قومي، به دليل فعاليت هايشان، هزينه هايي پرداخت کرده اند. اما نوعي عدم تناسب ميان پرداخت هزينه و واکنش هاي جهاني و داخلي نسبت به گروه هاي مختلف ديده مي شود. دهه گذشته(1376-1386) ميزان و ملاک خوبي براي سنجش اين مدعا است. در اين دوره اقشار مختلف اجتماعي حول علائق و ترجيحات گوناگون هويت مي يابند. با معيارهاي مختلفي مي توان درباره ميزان فعاليت گروه ها و هزينه متعاقب آن قضاوت و داوري کرد. شايد زنداني شدن مهم ترين شاخص هزينه فعاليت هاي دگرانديشانه و دگرباشانه در ايران باشد. از اين رو مي توان زمان زنداني شدن اقشار مختلف فعال و واکنشي که متعاقب آن برانگيخته شده است را با يکديگر مقايسه کرد.

به عنوان مثال، واکنش بين المللي به بازداشت يک فعال کارگري گسترده است، براي آنکه مراکزبين المللي کارگري ونهادهاي مدني جهاني مدافع حقوق کارگران وجود دارد. زنان درموقعيت کاملا ويژه اي قرار دارند. اگر يک زن فعال بازداشت شود، واکنش سريع نهادهاي حقوق بشري و زنان فمينيست را به دنبال خواهد داشت. زنان فعال و مبارز، از چند روز تا حداکثر دو هفته بازداشت شده اند1 به محض آنکه زني بازداشت مي شود، نهادهاي حقوق بشري به طور هماهنگ به اين اقدام اعتراض مي نمايند. اما بازداشت دانشجويان که طي دهه گذشته، نسبت به ديگر اقشار، بيشترين مدّت زنداني (تا 7 سال) را تحمل کرده اند، اعتراض چنداني برنمي انگيزد. دلايل اين امر چيست؟

يکي از دلايل اين امر، عدم وجود جنبش هاي دانشجويي در جهان غرب، مشابه جنبش دانشجويي سال 1968 است. وقتي فعالان جنبش دانشجويي آلمان از مبارزات مردم جهان سوم دفاع کردند، هابرماس در تأئيد اين امر گوشزد کرد: "همدردي با رنجها و مشقتهاي مردم جهان سوم مبين حساسيت اخلاقي پيشرفته اي است که لازمه فهم ودرک ظلم و سرکوب به طور کلي است". چنان جنبشي اينک وجود ندارد تا از دانشجويان گرفتار رژيم هاي خودکامه دفاع نمايد.

دليل ديگر اين امر، روشن بودن اهداف ديگر اقشار اجتماعي است. آنها يک هدف خاص را تعقيب مي نمايند: کارگران براي تشکيل سنديکا و اتحاديه کارگري مستقل از دولت مبارزه مي کنند. زنان براي رفع تبعيض و برابري حقوقي با مردان مبارزه مي کنند. معلمان براي حقوق خود و منافع نهاد صنفي شان مبارزه مي کنند. روزنامه نگاران با اطلاع رساني و تحليل مردم را از حقايق مطلع مي سازند. اقليت هاي مذهبي براي حق حيات مذهبي، مستقل از مذهب شيعي حاکم، مبارزه مي کنند. اقليت هاي قومي براي رفع تبعيض قومي و برخورداري از منابع کشور که از آنها دريغ مي شود، مبارزه مي کننند. اما دانشجويان براي چه مبارزه مي کنند؟ هدف يا اهداف آنها چيست؟

دليل ديگر اين امر، ثبات نسبي شرکت کنندگان در فعاليت هاي خاص است. يک زن، هميشه يک زن است و هميشه مي تواند براي آرمان برابري زنان و مردان مبارزه نمايد. يک کارگر و يک معلم، تا بازنشستگي يک کارگر و يک معلم محسوب مي شوند. اگر هم موفق به تأسيس اتحاديه کارگري شوند، مبارزات شان تاره آغاز مي شود. يک کرد ايراني، تا آخر عمر يک کرد ايراني است. اما دانشجو، فقط چند سال دانشجو است، مي آيد ومي رود. و اگر نهادي وجود نداشته باشد که آن مبارزات را تداوم بخشد، شايد نامي هم از آنان به يادگار نماند.

اما شايد مهم ترين دليل، مسأله اهداف عام دانشجويان باشد. دانشجويان، نسبت به ديگر اقشار اجتماعي، تاکنون اهداف وسيع تري را تعقيب کرده اند: از نقد ساختاري قدرت گرفته تا دفاع از حقوق تمامي اقشار اجتماعي. اگر مکاني در اختيار داشته اند، صميمانه آن را در اختيار ديگران نهاده اند تا صداي خود را به گوش همگان برسانند. اگر نشريه اي داشته اند از آن به عنوان تريبون آزاد استفاده کرده اند. هر کس را بازداشت کرده اند، اينان اولين گروه معترض بوده اند. شجاعانه در مقابل خودکامگان ايستاده اند، و چون دنباله رو احزاب نشده اند، هميشه از سوي آنها که جز رفتن به مجلس و دولت هدف ديگري ندارند، متهم به تندروي و عبور از خطوط قرمز شده اند. عبدالله مومني هميشه مي گفت: اينان براي رسيدن به قدرت هر خفت و خواري را تحمل مي کنند، تمام شعارهاي آزاديخواهانه را کنار نهاده و براي آنکه توسط شوراي نگهبان تأييد شوند به شعارهاي دهه شصت بازگشته اند.

وقتي دانشجويان سخن مي گويند، انسان مطمئن است که هيچ منفعت شخصي در پس سخنان آنان نهفته نيست. آنان نه حزبي دارند، نه قرار است به ثروت و قدرت دست يابند. مدتي دانشجويند، مبارزه مي کنند و تنها دستاوردشان اخراج از دانشگاه و رفتن به زندان است. اما ديگران که روي زندان را نمي بينند و فقط به قدرت چشم دوخته اند، هميشه در طي سالهاي گذشته به دانشجويان تاخته اند که شما عامل شکست ما بوديد. دانشجويان هزينه استقلال و آزاديخواهي شان را مي پردازند. در شرايط کنوني آنچه اهميت دارد چگونگي گذار به نظام دموکراتيک ملتزم به آزادي و حقوق بشر است. مسأله اصلي دفاع از آزادي و حقوق بشر از طريق حمايت از ستم ديدگان است، نه به قدرت رسيدن کساني که در طول سالهاي گذشته هيچ گاه از حقوق ستم ديدگان دفاع نکرده اند و بلکه براي کسب قدرت و راضي کردن ارباب قدرت به ستم ديدگان تاخته اند. دفاع همه جانبه از مؤمني و ديگر دانشجويان و زندانيان وظيفه اخلاقي همه ماست. اما اين حمايت را نبايد به چند ياداشت و اطلاعيه محدود کرد. مگر دانشجويان فعالانه از کارگران و معلمان و زنان و غيره دفاع نکردند؟ پس چرا ما آنها را از حمايت خود محروم مي کنيم؟

اينک فرزندان آزاديخواه ما ايرانيان در سلولهاي انفرادي تحت فشار و شکنجه قرار دارند تا به جرم ناکرده اعتراف نمايند. سلول انفرادي به گور مي ماند. در ته تاريکي و تنهايي خود رها مي شوي. تو را از آنچه نشاني از زندگي و سرزندگي است مي گسلند. نه کتابي در کار است، نه روزنامه اي، نه راديو و تلويزيوني. نه مي تواني روي عزيزت را ببيني تا زخم روح مجروحت را به مرهم حضورش آرامش دهي، و نه حتّي مي تواني صدايش را ولو براي لحظه اي از وراي سيم تلفن بشنوي، مبادا که روح لگدمال شده ات در گرماي مهر سلام آشنايي براي لحظه اي از وحشت سياه غربت تنهايي زندان بياسايد. حتّي ديدار با وکيل را هم از تو دريغ مي دارند مبادا توّهم عدالت ولو براي لحظه اي خيال تو را خوش بدارد. تنها رهايت مي کنند اما براي آنکه مبادا آرامش تنهايي نصيبت شود دست بسته و بي پناه به چنگال بازجويان تند خو و درشت گو مي سپارندت. بازجو بر جسم و جان تو قدرتي خداگونه مي يابد، و از هر وسيله غيراخلاقي و فشار غيرانساني بهره مي جويد تا تو را درهم بشکند، و کرامت انساني تو را ويران کند. تو را ساعتهاي متمادي بي خواب نگه مي دارد، به زبان تهديد و تحقير با تو سخن مي گويد، به تو اتهامهاي ناروا نسبت مي دهد، تو را به براندازي نظام سياسي يا به کارهاي دون شأن و خلاف اخلاق متهم مي کند، و از تو مي خواهد که خود موارد اتهام خود را بيافريني و زحمت پرونده سازي را خود بر دوش بگيري. براستي چند تن از ما مي تواند چنين شرايط غيرانساني و ويرانگري را تاب بياورد؟ آيا تاکنون هيچ يک از ما را با چشم بند همچون حيواني که به مسلخ مي برند بر روي زمين کشانيده اند، و در حالي که مشت و لگد بر سر و رويمان مي بارد، روحمان را زير رگبار سخنان ناسزا و شرم آور تحقير و لگدمال کرده اند؟ هيچ مي دانيم روح بلند و شکننده انساني که به جرم حق خواهي و حق گويي لگدکوب تحقير رجاله هاي حقير مي شود و دهانش فقط به فرياد زيرآب گشوده مي شود چه رنجي را از سر مي گذراند؟ تجربه به ما آموخته است که سگهاي درنده آستان "سلطان" به کمتر از ويراني روح و شخصيت و کرامت اين جوانان حق جو و حق گو رضايت نخواهند داد. اين جوانان نازنين براي احقاق حق و کرامت من و تو، براي سربلندي و عزّت فرزندان من و تو، براي آزادي و عدالت در سرزمين من و تو بانگ و خروش برآوردند. آنها را در زندان اهرمن رها شده و بي پناه نپسنديم.

زيرنويس

1- سرکار خانم مهرانگيز کار و شهلا لاهيجي پس از بازگشت از کنفرانس برلين، به اتهام شرکت در آن کنفرانس، بازداشت و پس از 54 روز آزاد گرديدند. فريبا داودي مهاجر در اسفند ماه 1379 به مدت يکماه بازداشت شد، که آنهم با جنبش زنان ارتباط نداشت. بازداشت سرکارخانم شيرين عبادي هم به دليل دفاع از موکل صورت گرفت.هيچ يک از زناني که در يکي دوسال اخير به دليل شرکت در فعاليت هاي مربوط به زنان بازداشت شده اند، بيش از 15 روز زنداني نشده اند. البته 9 تن از زنان فعال در جنبش زنان اخيراً به حبس محکوم شده اند. اين هم شيوه ديگري است که رژيم از آن براي کنترل اجتماعي استفاده مي کند. طي چند سال اخير افراد زيادي احکام سنگين قطعي گرفته اند. اگر فرد همچنان به فعاليت مخالفت آميز ادامه دهد، حکم به اجرا گذارده خواهد شد.

به نقل از "ادوارنیوز"

صبح امروز اعضای شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت با دکتر بابک احمدی دیدار کردند. در این دیدار دانشجویان در ابتدا به بیان دغدغه‌ها و اخبار نگران‌کننده این روزها در مورد وضعیت دانشجویان بازداشت‌شده پرداختند.

بابک احمدی ضمن تأکید بر مقاومت دانشجویان به بیان دیدگاه‌ها و پیشنهادات خود در مورد نحوه عملکرد دانشجویان پرداخت. احمدی با بیان این‌که احزاب داخلی مانند مشارکت، مجاهدین انقلاب و اعتماد ملی می‌توانند با مقاومت خود تأثیرگذار باشند، گفت:" در هر صورت به نظر من فشارها ادامه خواهد یافت و این بستگی به مذاکرات با غرب دارد. ولی در هر صورت اگر نتیجه پیروزی غرب و غیر آن باشد، باز هم فشار را ادامه خواهند داد و باید در نظر داشت که غرب از موضع حقوق بشری خود در مقابل ایران عقب نشسته‌است. و فشارها ادامه خواهد یافت مگر این که مقاومت داخلی وجود داشته‌باشد و احزاب و افراد در داخل مقاومت کنند." و در مورد این‌که آیا اصلاح‌طلبان می‌توانند کاری برای آزادی دانشجویان صورت دهند یا نه، این امر را بسته به اهداف‌ اصلاح‌طلبان دانست ولی حضور اصلاح‌طلبان را مطلوب ارزیابی کرد. وی با بیان این‌که وحدت در عمل به معنی کنار گذاشتن اختلافات نیست، این وحدت را ضروری دانست و گفت:" الآن یک مسئله اخلاقی مطرح است و نیروهای لیبرال‌تر و رادیکال‌تر اصلاح‌طلبان می‌توانند با دانشجویان هماهنگ‌تر شوند. آن‌چه مهم است شما مواضع‌تان را آزادانه اعلام کنید و عقلاً شما باید وارد جریانی شوید که آزادی بیان‌تان را حفظ کنید."

وی در ادامه در مورد مذاکره با مسئولان نظام، مذاکره با مسئولان معتدل‌تر قوه قضاییه را مطلوب دانست. و گفت:" می‌توان با بزرگانی چون آقای منتظری هم دیدار کرد و آن‌ها را در این جریان فعال کرد. ضمن این‌که آقای منتظری عبدالله[ مؤمنی] را چون پسر خود دوست می‌دارد."

احمدی در ادامه با اشاره به اعتراف‌های پخش شده اخیر، بحث انقلاب فرهنگی را زمینه‌ای جهت اتهام‌سازی برای دیگران دانست و گفت:" با این‌که ارتباطی هم میان بازداشت‌شدگان و کسانی که اعتراف کرده‌اند وجود نداشته باشد احتمال نسبت دادن این اتهامات مثلاً به دانشجویان و به ویژه عبدالله مؤمنی به خاطر مواضع لیبرالی آن‌ها وجود دارد."

وی در ادامه در پاسخ به سؤال دانشجویان در مورد این‌که به جز برگزاری برنامه‌ها در اعیاد مذهبی هم‌چون سیزدهم و بیست و هفتم ماه رجب، چه راه‌کار عملی دیگری می‌توان ارائه کرد، اظهار داشت:" هر گاه ما از این پارادایم دینی خارج می‌شویم، سرکوب می‌شویم و مهم این است که چه حرفی در این برنامه‌ها مطرح شود. شما باید در نظر داشته‌باشید که چه‌قدر کارتان تأثیر دارد و چگونه می‌توانید مؤثرتر شوید. عنوان برنامه مهم نیست. اکنون دشمن شما خیلی قوی است و شما در موضع ضعف هستید. علت ضعف هم کوتاهی اصلاح‌طلبان بود که همین شعارهای ما را به کار بردند، از دموکراسی و حقوق بشر دم زدند و عملاً این شعارها را کند کردند. از این رو همواره نوعی عمل کنید که آن‌ها یک قدم به عقب نشینند. سخنی از تروتسکی هست که می‌گوید در دوره‌های سخت باید فقط سنت‌ها را حفظ کرد. و این سنت‌ها برای ما همان سنت‌های لیبرالی است."

دکتر احمدی در پاسخ به نگرانی دانشجویان در مورد اعمال فشار بیش‌تر حاکمیت و دست زدن به اعمالی چون ترور روشنفکران و فعالان مدنی، این امر را ناممکن دانست و شرایط دهه 60 را با شرایط فعلی بسیار متفاوت دانست و گفت:" امروز حاکمیت ابزار عملی برای آن کارها ندارد. شرایط هم کاملاً متفاوت است. آن زمان درگیری‌ها در جامعه پررنگ بود و معضلی چون کردستان وجود داشت. در آن زمان اتحاد در حاکمیت وجود داشت و یک بنیادگرایی متحد در کشور حاکم بود. رهبری کاریزماتیک آیت‌الله خمینی را داشت و از این رو مردم نیز از آن‌ها حمایت می‌کردند. اما امروز یک سری نیروهای بنیادگرا وجود دارند که به شدت متشتت‌‌اند و هر روز با هم درگیری دارند و حمایت مردم را هم در پشت سر خود ندارند که نمونه‌اش را در مورد موضوع بنزین دیدیم که با مخالفت مردم مواجه شدند." وی در ادامه حرکت و ماهیت نیروهای معترض آن زمان را هم با امروز متفاوت دانست و گفت:" آن زمان نیرویی بنیادگرا مانند مجاهدین خلق با نیروی بنیادگرای دیگر در تعارض بودند و می‌خواستند همان برنامه‌ها را در کشور پیاده کنند."

احمدی در ادامه نسبت به آینده کشور اظهار امیدواری کرد و با اشاره به ضعف جامعه مدنی و مردم در سامان‌دهی نیروهای اعتراضی خود، اظهار داشت:" امیدواری من از خود حاکمیت است. نیروهای آن‌ها به سمت دموکراسی و حقوق بشر می‌روند و برخی نیروها و احزاب بنیادگرای سابق امروز شعار دموکراسی و حقوق بشر سر می‌دهند. و این ریزش نیرو از حاکمیت بنیادگرا امیدوارکننده است."

روز 14 مرداد سال 1386 باید شاهد جشن 101 سالگی مشروطه باشم در ایران .101 سال پیش از این اولین تلاشها ی مردم ایران برای دستیابی به آزادی و عدالت به ثمر نشست و نهالی به بار آمد که جنبش مشروطه بود. اولین گامها برای رسیدن به دمکراسی ایران را تکان داد و برای اولین بار پی رو خرد و کلان فارغ از هر طبقه ایی در کنار هم ایستادند و جنبشی را سامان دادند که آن را مشروطه نامیدند .

اکنون در 14 مرداد سال 1386 پس از گذشت بیش از 100 سال از آن تلاش تحصین برانگیز برای رسیدن به دمکراسی دانشجویان و آزادی خواهان تنها برای نیل به همان هدف غایی و بزرگ راهی زندان شده اند .
در طول تاریخ مشروطه و ازادی خواهی همواره قسمت بزرگی از مسیر برعهده دانش اموختگان و دانشجویان بوده است و اکنون بعد از گذشت 100 سال از آن تاریخ بار دیگر دانشجویان ایرانی در بند هستند .

در اعتراض به آنچه این روزها بر دانشگاه و دانشجو می گذرد و همچنین فشارهای روز افزون بر دانشجویان در بند وبلاگ نویسان  در یک حرکت جمعی تصمیم گرفته اند در سالگرد قیام مشروطه همگی با طرح این موارد در وبلاگهای خویش در یک حرکت سمبولیک روز 14 مرداد را روز "همبستگی وبلاگ نویسها با دانشجویان " نمگذاری کرده و نام های وبلاگ های خویش را به این نام تغییر دهند .

این حرکت در حالی آغاز گشته که اوج ان را باید در روز 14 مرداد یافت روزی که میبایست برای ملت ایران آزادی و دمکراسی می آورد و هنوز بعد از گذشت 100 سال این نهال بارور نشده است .اکنون باغبانها و نگهبانان این نهال در اوین هستند در انفرادی زیر شکنجه .پس به یاد محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، علی وفقی، بهاره هدایت، مهدی عربشاهی، حنیف یزدانی، عبدالله مؤمنی، بهرام فیاضی، حبیب حاجی‌حیدری، مرتضی اصلاحچی، مجتبی بیات، مسعود حبیبی، سعید حسین نیا، آرش خاندل،اشکان غیاسوند، محمدحسین مهرزاد، احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری و امیر یعقوبعلی و به یاد همه باغبانهای این نهال که روزگاری را در زندان بودند و هستند روز 14 مرداد وبلاگهای خود را " همبستگی وبلاگ نویسان با دانشجویان دربند " خواهیم نامید . شاید که نوری باشید در این تاریکی محض برای نهال آزادی ، عدالت و دمکراسی .

آدرس ویلاگ:http://14mordad.blogfa.com

خانواده هاي زندانيان کرد در مصاحبه با روز

به اطلاع کلیه دوستان میرساند که بعلت تهدید های مکررعوامل رژیم جمهوری اسلامی و موانعی که سر راه ما ایجاد نموده اند مراسم یاد بود زنده یاد اکبر محمدی از روز جمعه دوازدهم مرداد ماه علیرغم در خواست ما به روز چهارشنبه دهم مرداد ماه تغییر یافته است

نا گفته نماند که رژیم تهدید کرده که چنانچه ما از دستور آنها سرپیچی کنیم آنها کلیه راه های منتهی به مراسم را خواهند بست و از ورود کلیه افراد به مراسم جلو گیری خواهند نمود و مانع برگزاری مراسم خواهند شد.

آنانکه به جای حل مسـأله صورت مسأله را پاک میکنند چه گمان کرده اند.

سال گذشته در چنین روزهایی زندابانان رژیم جمهوری اسلامی فرزند آزادیخواه ما، اکبر محمدی را در زندان اوین بطرز مشکوکی بقتل رسانده و در این باره هیچ یک از مراجع قانونی جمهوری اسلامی تا کنون حاضر به پاسخ گویی به سؤالات ما نشده اند.

اگر چه جسم زنده یاد اکبر محمدی از نزد ما برفت اما روح پایداری، استقامت و آزادیخواهی او همواره در دل میلیون ها ایرانی جوان و آزاده سرشاراست.

ما مقاوم تر از گذشته میرویم تا یاد و راه او را گرامی بداریم لذا بدین منظوربه اطلاع کلیه هم میهنان عزیز میرساند که مراسم بزرگداشت اولین سالگرد زنده یاد اکبر محمدی در ایران توسط خانواده محمدی در شهر آمل برگزار میشود

شرکت شما در این مراسم قدردانی از همه آنانی است که جان فدای رهایی ملت خویش از قید استبداد کرده اند.

زمان: ساعت 3 الی 6

روز: چهار شنبه ، دهم مرداد ماه

مکان: شهرستان آمل- خیابان امام رضا- جاده قدیم آمل به بابل- سرپیچ- روستای چنگ میان

تلفن تماس:
3398 326 0121-

به نقل از "ادوارنیوز"

مادران امیر یعقوب علی و بهاره هدایت دو عضو بازداشت شده کمپین 1 میلیون امضا با ارسال نامه سرگشاده ای خطاب به هاشمی شاهرودی رییس قوه قضاییه خواستار رسیدگی وی به وضعیت فرزندانشان شدند. در این نامه آمده است:

مدت ۱۰ ماه است که ما مادران در کنار فرزندان مان براي ارتقاء فرهنگ عمومي و تغيير قوانين تبعيض آميز عليه زنان به صورت دسته جمعي و با رعايت موازين قانوني، تلاش مي کنيم تا با جمع آوري يک ميليون امضا و تقديم به مجلس شوراي اسلامي گامي در برقراري عدالت در کشور عزيزمان برداريم تا جامعه اي سالم و خانواده هاي پايدار داشته باشيم که اين حرکت نه خلاف مباني اسلامي و نه مغاير با تعهدات دولت و نه مخالف قانون اساسي است.”

ولي متاسفانه نيرو هاي انتظامي و امنيتي، فرزندان ما را دستگير و زنداني مي کنند در حالي که مي گويند ما با کمپين و خواسته هاي شما مساله اي نداريم.

در همين راستا امير يعقوبعلي دانشجوي ۲۰ ساله و سال سوم دانشگاه علامه که روز هاي جواني اش را صرف برابري خواهي و عدالت مي کند، در روز ۲۰ تيرماه ۸۶ در پارک انديشه هنگام صحبت با يکي از شهروندان در مورد قوانين تبعيض آميز، دستگير و به زندان اوين منتقل کرده اند و تاکنون حتي اجازه يک تلفن و يا يک ملاقات را هم نداشته است. همينطوربهاره هدايت يکي ديگر از اعضاء فعال کمپين يک ميليون امضا به خاطر يک تحصن کوچک دانشجويي از ۱۸ تير ماه تاکنون در زندان اوين است.

آقاي شاهرودي ما فرزندان مان را با خون دل بزرگ کرده و روح عدالت خواهي را که خود براي دستيابي به آن در انقلاب شرکت کرده بوديم ذره ذره به کالبد آنان دميديم تا آرمان هاي انسان دوستانه و برابري خواهانه و عدالت طلبانه زنده بماند و در جامعه اي که در هاي دنياي فساد بر آنان گشوده است و جنابعالي بيش از هر کس بر آن واقفيد فرزندان مان را پاک و با ايمان و متعهد پرورش داده ايم به طوري که ضمن تلاش براي برقراري عدالت و حد اقل براي استقرار عدالت جنسيتي، آنان در معتبرترين دانشگاههاي کشور مشغول تحصيل مي باشند.

سوال ما از آن مقام اينست که به کدامين جرم يا عمل مجرمانه و خلاف قانون، فرزندان ما را به بند کشيده اند ؟ و آيا بي خبري مادر از فرزند به مدت بيش از دو هفته پس از پيگيري ها و درخواست هاي مکرر، انساني، اخلاقي و اسلامي است؟

آيا چنين حرکت هاي مدني و مسالمت آميز و صلح طلبانه چه خطري براي کشور دارد که اين چنين به خشونت کشيده مي شود.

جناب آقاي شاهرودي ما به چنين فرزندان برومندي افتخار مي کنيم و از جنابعالي که در بالاترين مسند قضاوت کشور تکيه زده ايد مصرانه انتظار داريم دستور فرمائيد فرزندان ما را هر چه سريعتر آزاد کنند. 

 دکتر هاشم آغاجری استاد دانشگاه در سخنانی در منزل عبدالله مومنی سخنگوی بازداشت شده سازمان ادوار تحکیم و در جمع فعالان تحولخواه بشدت نسبت به رفتارهای حاکمیت انتقاد کرد:

آغاجری گفت: عبدالله مومنی نماینده ای از دانشجویان بازداشت شده است و ما با تجلیل از تمامی این دانشجویان متاسفیم که در کشور ایران فرزندان ایران را به جرم حق خواهی و آزادیخواهی به زندان می افکنند و خانواده های این دانشجویان باید به داشتن چنین فرزندانی افتخار کنند.
عضو شورای مرکزی مجاهدین انقلاب گفت: آقایانی که در جعل اتهام و اتهام سازی ید طولایی دارند هنوز و بعد از گذشت 20 روز از بازداشت های 18 تیر دوم ، اتهامات این افراد را اعلام نکرده اند و این نشان می دهد که پرونده دانشجویان پرونده پاکی است.

آغاجری گفت: دوستان ما را نه به دلیل قانون شکنی بلکه بر اساس یک تحلیل بازداشت کرده اند و تحلیلشان همان چیزی است که در برنامه به اسم دموکراسی دیده اید. آقایان با صد زبان اعلام می کنند که ضعیف هستند چه ضعفی بالاتر که 6 دانشجوی مظلوم را که به آرامی تحصن کرده اند را بازداشت کرده اند.

آغاجری با اشاره به بازداشت منصور اسانلو و گرامیداشت یاد وی گفت: من احساس شرم و پوچی می کنم که در این کشور یک فعال کارگری را در دولتی که مدعی رفاه است به جرم تلاش برای استیفای حقوق کارگران می دزدند و بعد از چند روز می گویند که اسانلو در اوین است. اگر با دموکراسی و آزادی مشکلی دارید کارگران ما نان می خواهند آنها چه جرمی مرتکب شده اند.

آغاجری ادامه داد: زنان ما را به دلیل برابری خواهی و مخالفت با تبعیض زندانی می کنند و حکم سنگسار اجرا می کنند آیا اگر پیامبر خدا دوباره مبعوث می شد در حال حاضر سنگسار را اجرا میکرد؟

آغاجری گفت: اگر این رفتارها نشانه ضعف نیست پس نشانه چیست؟ اگر در دهه 60 مدعی بودید که با صدها هزار چریک مسلح مخفی در خانه های تیمی رودررو هستید امروز که دیگر طرف شما 4 دانشجو و 4 معلم و زن و کارگر که فعالیت علنی می کنند هستند.

آغاجری با تاکید بر ترس حاکمان گفت: هر کسی که بیشتر بترسد خطرناکتر می شود و اگر احساس کند که از هر سو به او حمله می کنند حتی ممکن است دست بر ماشه بفشارد .

آغاجری با اشاره به پخش برنامه به اسم دموکراسی گفت: اگر به صد زبان می گویید که از انقلاب مخملی در هراسید رسما استبداد و غیردموکراتیک بودن خود را اعلام می کنید چرا که این گونه اتفاقات در کشورهایی با نظامهای بسته و غیردموکراتیک می افتد اما شما مدعی هستید که مردمی ترین نظام دنیا هستید و امت حزب الله همه پشتیبان شما هستند.

آغاجری گفت: من دعا می کنم که اگر روزی انقلابی در این کشور اتفاق افتاد آرام و مخملی باشد اما با این رویه آقایان باید منتظر یک انقلاب کلنگی بود چرا که جامعه ما را کینه و نفرت پرکرده است .

آغاجری ادامه داد: من خود را لحظه ای بجای تحلیلگران حاکمان قرار دادم و سعی کردم با اندازه همان عقل آنها-البته اگر عقلی در کار باشد- برخوردهای 18 تیر را تحلیل کنم اما با هیچ منطقی نتوانستم ان را توجیه کنم نه منطق قانون، نه دین نه حتی قدرت.

آغاجری گفت: تنها منطقی که این رفتارها را توجیه می کند همان استراتژی تهاجمی و یا سیاست طلبکارانه در برابر دشمن است حال یک روز این دشمن آمریکا است و روزی دیگر عبدالله مومنی و دانشجویان تحکیمی و یک روز زنان و روز دیگر معلمان.

آغاجری با هشدار نسبت به این رفتارها گفت: آقایان بدانید که این سیاست طلبکارانه، کار دست این مملکت خواهد داد و تحلیلگرانی مانند حسین شریعتمداری که مدعی بحرین شده است کشور را به سمت نابودی خواهند برد. طراحان این سیاست یک روز مانند حسین شریعتمداری فرمان ماشین را بیرون می اندازند و یک روز مانند اقای احمدی نژاد ترمز را بیرون می اندازند.

اغاجری گفت: مدیرمسئول روزنامه ای ،با همان توجیه استراتژی تهاجمی مدعی بحرین می شود و اعراب بر ضد ایران تحریک می شوند و دشمن اصلی خود را نه اسراییل بلکه ایران می بینند و آنوقت وزیر خارجه جمهوری اسلامی لابد در ادامه همین سیاست تهاجمی برای دلجویی به بحرین میرود. اغاجری گفت: این تفکر در نهایت خیال امپراتوری اسلامی را در سر دارد و اگر این تفکر روزی به بمب اتم برسد فاتحه این منطقه از جهان خوانده است.

این استاد دانشگاه در پایان تصریح کرد: عده ای از وجود دانشجو هم هراس دارند اما دانشجویان ما 18 تیر دوم را ایجاد کردند و علیرغم آنکه عده ای می خواهند خاطره 18 تیر را از میان ببرند این بازداشتها در تاریخ جنبش دانشجویی ایران ثبت و ماندگار شد

 صادق شجاعی عضو هیئت رییسه شورای تهران دفتر تحکیم وحدت در گردهمایی فعالان سیاسی در منزل عبدالله مومنی به نمایندگی از دانشجویان عضو دفتر تحکیم وحدت سخن گفت متن سخنان وی به شرح زیر است:

امروز تولد تندیس همیشه پر شکوه عدالت، علی (ع) است. امروز تولد مردی است که در برابر منتقد و مخالفانش رواداری پیشه می ساخت ولی به خاطر ستم بر دختری یهودی آن چنان خشم می گرفت که چهاررکن هفت اقلیم خدا را بر می آشوبید. مردی که دشمنی دشمنانش را پیش از آن که سلاح در دست گیرند تاب می آورد اما با این همه صبوری و شکیبایی، ظلم را برنمی تابید.

امروز مردی دیده به جهان گشود که همه ی عدل و انصاف بود. مردی که پدری را به ظلم زندانی نکرد و مادری را چشم به راه فرزند بی گناه نگذاشت. در کشوری که مردمانش دل به محبت چنین مردی دارند و در هر فرصتی نامش را زیور لبهایشان می کنند و رؤسای حکومت و خصوصاً دستگاه قضایی اش مدعای عدالت به شیوه ی علی (ع) دارند، فرزندان عبدالله حق دارند بپرسند که اگر نام علی را به هر زبان و در هر جایگاه خرج می کنند، چرا بدن پدرمان لکه های کبودی دارد؟ چرا هر روز خبری از شکنجه های عهد جاهلیت و وحشیانه بر پدرمان و دیگر هم بندانش از دیوارهای اوین به بیرون درز می کند؟ چگونه و با چه جسارتی دستگاه قضاوتی که الگویش را علی می خواند، روز روشن دانشجویان بازداشتی را به دروغ غیر دانشجو می خواند؟ (و همین حرف را وزیر علومی هم تکرار می کند که خود به زور مدرک سازی و جعل افتخارات قلابی توانسته از مجلس رای اعتماد بگیرد و اکنون به جای دفاع از دانشجویان مظلوم، در پرونده سازی علیه آنان همکاری می کند.) بر کدام مبنای شرعی و قانونی، زندانیان را برای گفتن و نوشتن چیزی خلاف اعتقادشان و اعتراف به کارهای نکرده تحت فشار قرار می دهند؟
کودکان عبدالله حق دارند بپرسند مگر پدرمان و دیگر هم زنجیرانش چه کرده اند که باید در سلول های انفرادی اوین باشند؟ کدام سخن عبدالله علنی نبوده یا کدام موضع تحکیم مخفی بوده است؟
از کودکی آموخته ایم و با جانمان عجین شده: داد علی و بیداد معاویه، صداقت علی و نیرنگ معاویه، مظلومیت علی و شقاوت معاویه، راه دوری نیست، کافی است بشنویم از سلول انفرادی، شکنجه، فشار برای اعتراف گیری و از سخنگوی قوه ی قضاییه، از قاضی تحقیق و از وزیر علوم، تا قضاوت کنیم در کدام عصر زندگی می کنیم؟
فرزندان عبدالله اما دل داغدارشان روشن است، که از مولایشان علی بیاد دارند: "پندارنده یی می پندارد که دنیا اشتری است زانو بسته که رام بنی امیه است و سود خود را به آنان می دهد یا چشمه یی زلال که صافش را به کام آنان می ریزد و هرگز تازیانه و شمشیرشان از سر این امت برداشته نشود. این پنداری دروغ است. انگشتی عسل است که بر دهان آنها نهاده شده. اندکی کامشان را شیرین سازد و سپس تمامش را تف کنند".

بیانیه کانون نویسندگان کرد

خبرگزاری موکریان:

اکنون که کانون نویسندگان کرد پس از بازداشت آقایان "محمدصدیق کبودوند" ، "منصور تیفوری" و سرانجام "آکو کردنسب" به عنوان اعضای کانون در هفته ها و روزهای اخیر و در کنار آن ، تهدیدات پی در پی سایر اعضا، درحال پرداخت بیشترین هزینه ها در دوران کنونی است بار دیگر ضمن درخواست آزادی "محمدصدیق کبودوند" و "آکو کردنسب" و نیز لغو احکام اعدام آقایان "عدنان حسن پور" و "هیوا بوتیمار" دگرباره و چندین باره تصویر ذهنی نهادهای امنیتی را به بازنگری در شیوه اندیشیدن و پذیرش قواعد بازی عقـلانیت ، گفتگو و چانه زنی بر سر حقـوق نویسندگان ، روشن اندیشان و روزنامه نگاران فرا می خوانیم و یاران قلم در سراسر جهان را به هم پیمانی با آرمان های مشترک فرامی خوانیم.


کانون نویسندگان کرد
4/5/86
http://www.nnkurd.blogfa.com

دانشجویان بازداشتی زیر فشارند!

گفتگوی مهيندخت مصباح با شيرين عبادی، صدای آلمان

به نقل از "دويچه وله"

 دو سازمان عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر، بیانیه هایی در مورد بازداشت‌های ۱۸ تیرماه ۸۶، خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی منتشر کرده‌اند. در این بیانیه‌ها از جمله خواسته شده که ماموران، نسبت به عدم آزار و شکنجه بازداشت شدگان ضمانت دهند و امکان ملاقات آنها با خانواده و وکلا و استفاده از امکانات پزشکی نیز برایشان مهیا شود.
شیرین عبادی در گفتگو با دویچه وله، به چند پرسش در مورد وضعیت دانشجویان دستگیرشده پاسخ داده است:

دویچه‌وله: در خبرها هست که بعضی دانشجویان دستگیرشده را به سلول‌های دومتری مخصوص اعضای القاعده برده‌اند. اگر این خبر صحت داشته باشد، چنین رفتاری از نظر قانونی موجه است؟
شیرین عبادی: من راجع به این مسئله نمی‌توانم صحبت کنم، چون اطلاعی در این زمینه ندارم. به‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور کلی می‌توانم بگویم که طبق اظهارات متعدد آقای شاهرودی، ریاست قوه قضاییه سلول‌های انفرادی همه از بین رفته و تبدیل به سوییت انفرادی شده که دستشویی و توالت داخل سلول است و امکانات کافی در آنها از قبیل تلویزیون و رادیو و یخچال گذاشته‌اند. من این سلول‌ها را ندیده‌ام اما استناد من به حرف‌های آقای شاهرودی است. اگرقرارباشد هنوز کسی در سلول انفرادی نگهداری شود که می‌گویند از بین رفته، این برخلاف قانون و برخلاف دستور آقای شاهرودی است.

خانواده‌‌های دانشجویان دستگیرشده با شما تماس دارند تا مسئله‌شان را از نظر حقوقی یا حتی حقوق بشری پیگیری کنید؟
اینها هم با من و هم با سایر اعضای کانون مدافعان حقوق بشر صحبت‌های زیادی داشته‌اند. تعداد زیادی از وکالت‌ها را همکاران من در کانون برعهده گرفته‌اند و متأسفانه تاکنون موفق نشده‌اند موکلین خود را ببینند.

از نظر حقوقی چقدر طول می‌کشد تا پرونده تکمیل شود و شما امکان دیدار با موکلین خود و رویت پرونده را پیدا کنید؟
اساسا هرکسی را که دستگیرمی‌کنند باید بلافاصله حق وکیل و حق دسترسی به وکیل داشته باشد اما می‌بینیم در محاکمات سیاسی تا زمانی‌که تحقیقات تکمیل نشود و به دادگاه نرود، به متهم اجازه داشتن وکیل نمی‌دهند. تکمیل تحقیقات هم گاه می‌تواند ماهها به‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طول بیانجامد. مثلا در مورد آقای سلطانی هفت ماه طول کشید. خانم اسفندیاری تقریبا سه ماه است درسلول انفرادی است و حق دسترسی به وکیل ندارد. پرونده دانشجویان دستگیرشده در ۱۸ تیر هم هنوز تکمیل نشده‌است. این شیوه رفتار با متهمین بر خلاف حقوق بشر و برخلاف مقررات آیین دادرسی کیفری است. جای تأسف این نیز هست که قوه قضاییه با متهمان عادی مهربانانه تر و بهتر رفتار میكند. متهمان عادی به محض دستگیری اگر اعلام کنند که وکیل دارند، اجازه دسترسی به وکیل دارند، ولیکن در مورد متهمان سیاسی این‌چنین نیست.

دیده بان حقوق بشر بیانیه داده و خواستار آزادی ۱۹ فعال اجتماعی و دانشجویی شده است. شما صرفنظر از اینکه به‌عنوان وکیل امکان دسترسی به موکل و رویت پرونده را ندارید، از نظر حقوق بشری چه اقدام‌هایی کرده‌اید؟
در مورد خانم اسفندیاری، مراجعات مکرری به بازپرس پرونده و دادسرای مربوطه شده‌است. نامه به آقای شاهرودی نوشتیم که هیچکدام از این‌ها متاسفانه پاسخ داده نشده‌اند. من نامه‌ای به گزارشگر حقوق زن در سازمان ملل نوشته‌ام و درخواست کرده‌ام برای بررسی وضعیت حقوقی زنان و از جمله خانم اسفندیاری، گزارش مبسوطی از دولت ایران بخواهند. امیدوارم دولت اگر به من و سایروکلا جواب نمی‌دهد، حداقل به سازمان ملل جواب بدهد.

در مورد دانشجویان چه کرده‌اید؟
در مورد دانشجویان هم اقدام‌‌های مشابهی انجام شده است. باید توجه کنید که ما وکیل هستیم و امکانات قانونی متعددی را استفاده می‌کنیم تا موکلین خود را نجات دهیم، اما متأسفانه آن‌کس که باید تصمیم بگیرد، ما نیستم.

الان خانواده‌های دانشجویان دستگیرشده و دوستان‌شان نگرانند که مبادا پروژه اعتراف‌گیری در انتظار آنها باشد....
بر فرض هم که چنین اتفاقی بیفتد، همه می‌دانند اظهاراتی که تحت فشار بشود، فاقد اعتبار قانونی است. این مسئله‌ای است که دنیا به آن معتقد است.

مصاحبه‌گر: مهیندخت مصباح

۸ مرداد، روزهمبستگی ملی با زندانیان سیاسی

بیانیه جبهه متحد دانشجویی

به نقل از "اخبار روز" www.akhbar-rooz.com 

گرچه میزان زندانیان سیاسی شاخصه ای است که نمایانگردرجه عدم مشروعیت یک حکومت دربین ملتی است که برآن حکم روایی می کند اما استمراراین پدیده شوم درسالهای متمادی مبین کوتاهی یک ملت دربرابر ستم اقلیت حاکم است.
اگررژیم پیشین به جرم داشتن ۵ هزار زندانی سیاسی از سوی ملت ایران تحمل نشد چه شده است که واکنش پردامنه ویکپارچه ملت دربرابر ستم حکمرانان کنونی تکرارنمی شود. حال آنکه به اذعان برخی مقامات همین حکومت دست کم ۵ هزار زندانی سیاسی تنها در تابستان سیاه سال ۶۷ به جوخه های مرگ سپرده شدند. این جدای از آماری است که در سالهای پرالتهاب ابتدای دهه ۶۰ ونیز در بقیه سالها تا به امروززندانیان سیاسی به دست عوامل خونریزحکومت جان سپردند. و.. اکنون هنوز شمار نامعلومی از زندانیان سیاسی همچنان در زندان ها و سیاهچال های با نام یا بی نام و نشان این حکومت تنها به جرم باورهاشان تحت شرایط دشواربه بند کشیده شدند.
مرداد و شهریورهرسال برهه ای است که بیش ازهمیشه این حزن گران برقلب هامان سنگینی می کند. با سرزدن هرسپیده یاد دسته دسته گل های رفته برباد دراذهانمان جان می گیرد وتصور لحظه جان دادنشان موجب جاری اشک ها ست که دیگر تاب ماندن دردیدگان مان ندارند.
گرچه نسل امروزآگاهی برآنچه را که درآن روزهای سیاه برجوانان مبارزاین سرزمین رفت را درصفحه های تاریخ می جوید اما جنبش دانشجویی ۱٨ تیروجفایی که حکومت درحق دانشجویان بی گناه روا داشت بخوبی قابل لمس است. پرپرشدن گل های جنبش دانشجویی عزت ابراهیم نژاد ، فرشته علیزاده و اکبرمحمدی حکایت ازآن دارد که آن خون خشکیده سرد بردامن اوین وگوهردشت همچنان دراین سرزمین تازه گرم است.
جبهه متحد دانشجویی ضمن ارج گزاری به پیشنهاد نام نهادن ٨ مرداد سالروز جان سپردن اکبرمحمدی درزندان اوین به عنوان روزهمبستگی ملی با زندانیان سیاسی حمایت خود ازهرتلاش برای آزادی همه زندانیان سیاسی ازجمله زندانیان جنبش کارگری ازقبیل منصوراسانلو ومحمود صالحی وجنبش زنان وفرهنگیان وبه ویژه دانشجویان دربند:
بهروز جاوید تهرانی،احمد باطبی، مهدی عربشاهی ، محمد هاشمی، عبداله مومنی ، علی نیکو نسبتی ، بهاره هدایت ، حنیف یزدانی ، علی وفقی ، بهرام فیاضی ، حبیب حاج حیدری ، مجتبی بیات ، سعید حسین نیا ، مسعودحبیبی ، مرتضی اصلاحچی،احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری، ابوالفضل جهاندار، سعید درخشندی، دکتر کیوان انصاری، مقداد خلیل پور، محمدحسین مهرزاد، پویان محمودیان، سعید فیض الله زاده، مازیار سمیعی، سعید ایزدبخش اعلام می دارد.

زنده باد آزادی – گسسته باد زنجیر استبداد
برقرارباد دمکراسی
چهارم مرداد۱٣٨۶خورشیدی
جبهه متحد دانشجویی

به نقل از "ادوارنيوز"

ديده بان حقوق بشر در مورد نگراني از شكنجه دانشجويان بازداشت شده بيانيه اي صادر كرده است .

متن كامل اين بيانيه به اين شرح است:

(واشنگتن دی سی، ۲۷ ژوئيه ۲۰۰۷) - سازمان ديده بان حقوق بشر امروز با انتشار بيانيه ای گفت که دولت ايران بايد فورا نوزده فعال اجتماعی و دانشجوی زندانی را که درماه های می و ژوئن با انگيزه های ظاهرا سياسی دستگير کرده، آزاد کند. سازمان ديده بان حقوق بشر نگرانی خود را از اينکه مقامات ايرانی با آزار واذيت افراد ياد شده را وادار به اعترافات اجباری کنند، ابرازنگرانی کرده است.


دربيست وچهارم ماه ژوئيه، خانواده های زندانيان مجيدتوکلی، احمدقصابان واحسان منصوری نامه سرگشاده ای را برای آيت الله شاهرودی رييس قوه قضاييه درخصوص وضعيت آزار و اذيت فيزيکی وروانی فرزندان خود دربند ۲۰۹ زندان اوين، تهران ارسال کردند. اين بخش امنيتی زندان اوين است که سازمان ديده بان حقوق بشر موارد بسياری ازآزار واذيت زندانيان ازجمله شکنجه به منظور اخذ اعترافات اجباری را مستند کرده است.

بعدازملاقات با فرزندان خود، خانواده های زندانيان اظهارداشتند که مقامات رسمی آنها را وادار به بازجويی های ۲۴ ساعته، بی خوابی وبه اينکه خانواده هايشان صدمه خواهند ديد، تهديد کرده اند.خانواده ها همچنين گفتند که زندانيان به سلول زندانيان خطرناک فرستاده شده اند، با کابل و مشت مورد ضرب وشتم قرارگرفته اند و مجبورشده اند که برای مدت زمان زيادی بايستند.

جواستورک، معاون بخش خاورميانه وشمال آفريقای سازمان ديده بان حقوق بشر دراين زمينه گفت: " گزارش هايی که نشان می دهد مقامات ايرانی دانشجويان را موردضرب وشتم قرارداده و تهديد کرده اند برای اينکه اعترافات اجباری به دست بياورند با سوابقی که ما در موارد گذشته جمع آوری کرده ايم کاملا همسان است. دولت بايد فورا نوزده دانشجو وفعال اجتماعی دستگير شده را آزاد کند.

سه تن از دانشجويان ياد شده در زمره ۸ دانشجويی بودند که وزارت اطلاعات آنها را به جرم "توهين به مقام رهبری"، " تشويش اذهان عمومی"، و "انتشار مطالب موهن وتحريک آميز" در ماه می دستگير کرد. دانشجويان اعلام کردند که مطالب يادشده ساختگی است وآنها هيچ نقشی در توليد اين مطالب نداشته اند. درتاريخ ۱۸ ماه ژوئيه پنج تن از دانشجويان ياد شده با توديع وثيقه آزاد شدند.

شش دانشجوی ديگر درتاريخ نهم ژوئيه درجريان يک تجمع مسالمت آميز دراعتراض به دستگيری ها درخارج از درب اصلی دانشگاه اميرکبير دستگير شدند. آنها برای يادبود تظاهرات گسترده ماه ژوئيه ۱۹۹۹ دردانشگاه دست به تحصن زده بودند که دولت به صورت خشونت آميزی آن را سرکوب کرده بود. براساس گزارش ها از فعالان اجتماعی، پليس و مامورين امنيتی لباس شخصی شش تن از دانشجويان ياد شده را دستگير کردند و آنها را به بند ۲۰۹ زندان اوين منتقل کردند.

بعداز آن درهمان روز، درساعت يازدهم ونيم صبح، ماموران لباس شخصی وارد دفتر تحکيم وحدت و سازمان دانش آموختگان شدند. آنها قبل ازاينکه به زور وارد دفتر آنها شوند تيرهوايی شليک کردند و ده تن ازدانشجويان وفعالان اجتماعی را دستگير کردند. نيروی انتظامی سپس دفترياد شده را پلمپ کرد.

دفتر تحکيم وحدت و سازمان دانش آموختگان ، به صورت قانونی براساس ماده ده قانون احزاب سياسی دروزارت کشور ثبت شده است. براساس قوانين ايران، برای بستن قانونی سازمان های ثبت شده، اخطار کتبی ويا دستوردادگاه لازم است.

درتاريخ دهم ژوئيه، عليرضا جمشيدی سخنگوی رسمی قوه قضاييه ايران، دستگيری های ياد شده را تاييد کرد. او اينکه هيچ يک ازافراد ياد شده دانشجو هستند را تکذيب کرد. و گفت که اتهاماتی که عليه اين افراد اقامه شده است "مسائل امنيتی" ازجمله "تجمعات غيرقانونی" و "توطئه برای اقدامات غيرقانونی" بوده است.

از زمان دستگيری های نهم ژوئيه، نيروهای امنيتی به خانه های هفت تن از زندانی های ياد شده يورش برده و متعلقات شخصی آنها را توقيف کردند.

درروزهجدهم ژوئيه، ماموران امنيتی، خانه عبدالله مومنی را جستجو کرده واو را به صورت دست بسته به خانه آوردند. براساس گفته های کسانی که خانواده های مومنی را پس از جستجوی ياد شده ملاقات کردند، درصورت وبدن مومنی علائم آشکارضرب وشتم ديده می شود و به نظر می رسيد وزن زيادی را طی نه روزی که در بازداشت بوده از دست داده است. ماموران امنيتی براساس گزارشها جستجوهای خانگی ديگری را به روشهای مشابه انجام داده اند.

براساس منابع درايران که درتماس با خانواده مومنی بوده اند، مقامات امنيتی تلاش کرده اند که او را اعتراف درخصوص کارهايی که انجام نداده است وادار کنند. موضوعاتی مانند اتصال با نيروهای خارج ازکشور که برای راه اندازی "انقلاب نرم" فعاليت می کنند.

قانون حقوق بشربين المللی، از زندانيان دربرابربدرفتاری ازجمله "اعترافات اجباری" حمايت می کند. کنوانسيون بين المللی حقوق سياسی ومدنی، که ايران يکی ازاعضای آن است، ازحقوق هر فرد برای اينکه مجبورنشود برعليه خودش شهادت بدهد ويا خودش را مجرم بنامد، دفاع می کند."

ديده بان حقوق بشر همچنين نگران وضعيت سلامتی اميريعقوب علی، دانشجوی نوزده ساله وازهواداران کمپين يک ميليون امضاء است که هدفش کاهش قوانين تبغيض آميز عليه زنان است.

شب هنگام يازدهم ژوئيه، يعقوب علی در پارک انديشه تهران واقع درخيابان شريعتی درحال جمع آوری امضا بود. ماموران امنيتی پس ازدستگيری وی دردفتر امنيت پارک، او را به قرارگاه ۱۰۴ پليس در ميدان نيلوفرانتقال دادند. ، جايی که او شب را آنجا سپری کرد. صبح روزبعد، ماموران او را به دادگاه انقلاب درخيابان معلم انتقال دادند، جايی که قاضی سبحانی دستور داد که او تا پايان يافتن تحقيقات پرونده اش همچنان دربازداشت باقی بماند. مادر وخواهر او طی اين مدت قادرنبودند که درخصوص وی اطلاعاتی را از قرارگاه نيروی انتظامی ويا دادگاه در روز يازدهم ژوئيه کسب نمايند. به محض بازگشت به دادگاه درروز دوازهم ژوئيه، قاضی سبحانی به آنها اطلاع داد که آنها دستور داده اند که يعقوب علی به بند ۲۰۹ زندان اوين منتقل شود.

فعالان اجتماعی درايران به ديده بان حقوق بشر گفتند که مقامات به خصوص درباره هواداران کمپين برای حقوق زنان حالت کينه توزانه دارند. يک شاهد درباره تجمع هشتم ماه مارس سال ۲۰۰۶ درپارک دانشجوی تهران به ديده بان حقوق بشر گفت که نيروهای امنيتی ونيروی انتظامی برای متفرق کردن جمعيت با باتوم به زنان حمله کردند، آنها به شدت مردانی که درصحنه حاضر بودند را مورد ضرب وشتم قراردادند.


اسامی دانشجويانی که درتاريخ نهم ژوئيه درجلوی درب اصلی دانشگاه اميرکبيردستگيرشدند عبارت است از:

۱- بهاره هدايت
۲- محمدهاشمی
۳- علی نيکونسبتی
۴- مهدی عربشاهی
۵- حنيف وقفی
۶- علی وقفی

اسامی دانشجويان وفعالان اجتماعی که درتاريخ نهم ژوئيه دردفترانجمن فارغ التحصيلان دستگير شده اند عبارتند از:

۱- عبدالله مومنی
۲- بهرام فياضی
۳- مرتضی اصلاح چی
۴- مجتبی بيات
۵- حبيت حاجی حيدری
۶- مسعود حبيبی
۷- سعيد حسينی نيا
۸- آرش خاندل
۹- اشکان غيثوندی
۱۰- عزت الله قلندری
۱۱- محمد حسين مهرزاد

فعالان اجتماعی که درتماس با خانواده های افراد ياد شده بوده اند درگفت وگو با ديده بان حقوق بشر تاييد کردند که حداقل هشت تن از زندانيان دستگير شده درتاريخ نهم ژوئيه درزندان انفرادی نگهداری می شوند:

۱- بهاره هدايت
۲- مجتبی بيات
۳- عبدالله مومنی
۴- علی نيکونسبتی
۵- حنيف يزدانی
۶- علی وقفی
۷- مهدی عربشاهی
۸- محمدهاشمی

جزئیات تکاندهنده از آزار اذیت و شکنجه دانشجویان پلی تکنیک

یک منبع آگاه جزئیات بیشتری از شرح شکنجه دانشجویان بازداشت شده دانشگاه امیرکبیر جهت اعتراف گیری از ایشان فاش کرد. گفته می شود برخی از این موارد ابتدا در رنجنامه والدین احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری ذکر شده بود که بنا به ملاحظاتی در نهایت از این نامه حذف شد.

شنیده ها حاکی از آن است که دانشجویان بازداشت شده مورد انواع و اقسام آزارهای جنسی قرار گرفته اند. بازجوهای وزارت اطلاعات در طول مدت بازجویی، دانشجویان را به شیوه های مختلف مورد اذیت و آزارهای جنسی قرار می دادند. به عنوان نمونه دانشجویان را به پشت روی زمین می خواباندند و لباس هایشان را از تنشان خارج کرده و به شیوه های مختلف مانند بطری نوشابه، تخم مرغ داغ و… آن ها را مورد تهدید قرار می دادند. شدت ضرب و شتم و شکنجه های روحی روانی دانشجویان به حدی بوده که صدای گریه و ناله های ایشان از اتاق های بازجویی و سلول های انفرادی به گوش دوستانشان که در اتاق های بازجویی یا سلول های مجاور قرار داشتند می رسیده است. در اثر آزار و اذیت دانشجویان توسط تیم بازجویی و برخی از نگهبان های بند ۲۰۹ زندان اوین چند نفر دانشجویان در طول مدت بازداشت دست به خودکشی زده اند که آثار این عمل هنوز روی بدن آن ها قرار دارد.

گفتنی است دانشجویان بازداشت شده به صورت مداوم از برخی از اعضای بسیج دانشگاه امیرکبیر و کارکنان اداره کل فرهنگی به عنوان عامل اجرایی جعل نشریات دانشجویی و علیرضا رهایی، رئیس دانشگاه امیرکبیر، به عنوان مسئول این قضیه نام می بردند که به محض نام بردن از دکتر رهایی و اعضای بسیج به شدت از سوی بازجویان مورد اذیت و آزار قرار می گرفتند.

گزارش ها حکایت از آن دارد که دانشجویان بازداشت شده در عین حال که توسط یک تیم ۷ نفره در نیمه های شب بازجویی می شدند و طول زمان بازجویی گاها به بیش از ۱۲ ساعت می رسیده، در تمام طول این مدت اجازه صرف غذا یا نوشیدن آب نداشتند. مگر در مواردی که دانشجویان زیر شکنجه های طاقت فرسا بیهوش می شدند که بازجوها به کمک بهیاران بند ۲۰۹ اوین در حدی که دانشجویان دوباره به هوش بیایند به ایشان آب می دادند. همچنین در طول مدت بازجویی به دانشجویان اجازه رفتن به دستشویی نیز داده نمی شده به حدی که این دانشجویان در چند مورد کنترل خود را از دست داده و به همین خاطر به شدت از سوی بازجویان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. شدت ضرب و شتم دانشجویان به حدی بوده که گاه لباس های دانشجویان در حین بازجویی پاره می شده است.

همچنین این منبع آگاه به خبرنگار خبرنامه امیرکبیر گفت بازجوها در عین این که دانشجویان را مجبور به انجام طاقت فرسا مانند خم شدن و گرفتن مچ پاها می کردند، چند نفری روی کمر دانشجو سوار می شدند. همچنین در مواردی که دانشجویان در اثر ایستادن های طولانی مدت کنترل خود را از دست داده و به روی زمین سقوط می کردند، بازجوها با گرفتن موها و بلند کردن ایشان، آن ها را مجبور می کردند دوباره سر پا بایستند. از جمله آزارهای روحی روانی دانشجویان این بوده که در مواردی ایشان را به بند اعضای گروه تروریستی القاعده منتقل نموده اند.

تیم بازجویی تلاش زیادی جهت گرفتن اعتراف دروغ مبنی بر انتشار نشریات جعلی توسط دانشجویان بازداشت شده و همچنین ارتباط دادن این غائله با احزاب اصلاح طلبی مانند حزب کارگزاران و سازمان مجاهدین انقلاب داشته اند. علاوه بر این بازجویان تلاش وافری جهت ارتباط دادن غائله نشریات جعلی با انقلاب های مخلمین داشته اند

منبع:خبرنامه امیرکبیر

 
دکتر محسن کدیور: بازداشت شدگان اخیر مایه افتخار ما هستند

دکتر کدیور با اشاره به نقش مهم خانواده یک زندانی سیاسی گفت: در پشت یک زندانی سیاسی موفق یک خانواده قوی ایستاده است و در شرایط حاضر وظیفه همه ما تقویت روحیه خانواده ها است چرا که اگر خانواده ها ماند کوه بایستند و هیچ مشکلی را در دیدارها به بازداشت شدگان بروز نداده آنها را تشویق به مقاموت کنند، فرد بادزاشت شده به شکل بهتری امکان تحمل فشارها را خواهد داشت. کدیور امام علی را امام عدالت، حقانیت و آزادی دانست و گفت عبدالله مومنی حقانیت و ایثارگری خود را اثبات کرده است و او و تمامی دانشجویان بازداشتی مایه افتخار ما هستند حتی اگر آنها را به اعترافات ساختگی مجبور سازند


بابک احمدی: حاکمان ما از ملت خود میترسند

دکتر بابک احمدی با اشاره به فشارها و تهدیدهایی که در این روزها بر دانشجویان، زنان و معلمان وارد می شود گفت: ما امروز اینجا گردهم آمدیم تا در این روزهای سخت به خانواده بازداشت شدگان بگوییم که تنها نیستند. احمدی با اشاره به آشنایی نزدیک خود با عبدالله مومنی گفت: عبدالله جوانی ، فکر و عمل خود را در اختیار آرمانش یعنی دموکراسی و حقوق بشر نهاده است.
این نویسنده و روشنفکر تصریح کرد: امروز جمهوری اسلامی جمهوری وحشت است چرا که حاکمان ما از ملت خود می ترسند و می خواهند در دل مردم وحشت ایجاد کنند. آنها از ما می ترسند و به حق هم از ما می ترسند و به همین دلیل به روشهای استالینی همچون اعترافگیری و هتک حرمت و فشار روی می آورند در حالیکه این رویه ها جواب نخواهد داد.

احمدی گفت: ایستادن در برابر اهریمن استبداد و ارتجاع و شجاعت در برابر تلاش حاکمان برای مرعوب کردن ما وظیه ماست، وظیفه ملتی که 100 سال است برای آزادی و دموکراسی حرکت می کند.

دکتر ملکی: اعترافات اجباری بی اساس و غیرقابل استناد است

دکتر ملکی نیز در این نشست با اشاره به روند تکراری اعترافگیری از زندانیان سیاسی و یادآوری مسائلی در دهه 60 گفت: حتی در همان دهه 60 نیز این دست اعتبارات بی اعتبار بود و مردم آنها را باور نمی کردند.



خدیجه مقدم فعال جنبش زنان: به هیچ وجه از حقوق فرزندانمان نخواهیم گذشت

خدیجه مقدم فعال جنبش زنان نیز با اشاره به فشارهای فراوان وارده بر خانواده بازداشت شدگان گفت: متاسفانه خواهر بهاره هدایت دانشجوی بازداشت شده در هفته گذشته جنین 9 ماهه خود را سقط کرد و خانواده هدایت اکنون علاوه بر نگرانی بهاره مشغول پرستاری از خواهر دیگر او نیز هستند.

این فعال جنبش زنان ادامه داد: ما مادران فرزندانمان را در سالهای پس از انقلاب با خون جگر بزرگ کرده ایم و خوشحالیم همانگونه که خود در دوران شاه برای آزادی و برابری مبارزه می کردیم، این روح در فرزندانمان نیز زنده نگاه داشته شده و به انها افتخار می کنیم.
مقدم در عین حال گفت: ما به هیچ وجه از حقوق فرزندانمان نخواهیم گذشت و در برابر تضییع حقوق انسانی آنها سکوت نخواهیم کرد مقدم همچنین نسبت به وضعیت امیر یعقوب علی دانشجوی بازداشت شده دانشگاه علامه و فعال کمپین 1 میلیون امضا ابراز نگرانی کرد.

کورش زعیم: حاکمانی که خود را مقتدرترین دولتها می دانند از دانشجویان در هراسند.

مهندس کورش زعیم عضو هیئت اجرایی جبهه ملی ایران نیز با ابلاغ سلام مهندس عباس امیرانتظام که به دلیل بیماری موفق به حضور در این برنامه نگردیده بود گفت: باید به مومنی و دانشجویان بازداشتی تبریک گفت چرا که حاکمانی که خود را مقتدرترین دولتها می دانند از ایشان هراس دارند. حاکمانی که از تحصن 6 دانشجو در هراس است از حرکت زنان معلمان و کارگران در وحشت است مانند مشک هزار سوراخی است که نمی تواند وضعیت خود را حفظ کند. زعیم ادامه داد: متاسفانه دولت فعلی در سرازیری یک سرسره قرار گرفته و هیجان ناشی از لغزش در این سرسره قدرت تصمیم گیری و عملکرد معقولانه را از ایشان سلب کرده است .

ابراهیم یزدی: با زندانی کردن فعالان دانشجویی می خواهند ما را بترسانند.

دکتر ابراهیم یزدی دبیرکل نهضت ازادی ایران گفت: تمامی فعالان دموکراسی و آزادی خواه باید امتحان پس بدهند چراکه دموکراسی نه در کلاسهای درس بلکه در کشمکشها آموخته می شود. یزدی تصریح کرد تمامی کشورهایی که دموکراسی و آزادی نسبی دارند هزینه آن را پرداخته اند.

یزدی گفت: بسیاری از حاکمان فعلی ما در دوران شاه به زندان رفتند و شکنجه شدند و در آن امتحان سربلند بودند اما بعد از انقلاب داغی کرسی قدرت آنها را مجذوب ساخت و از آرمانها منحرف شدند. یزدی گفت: کسانی که دانشجویان را به زندان می اندازند می خواهند ما را بترسانند در حالیکه بازداشت بچه ها کمترین شک و دودلی در میان دوستانشان و ما ایجاد نکرده است
یزدی گفت: اگر اعترافاتی از این جوانان منتشر شود همه می دانند که یک قران ارزشی نخواهد داشت.

یزدی گفت: نظام ما از درون احساس خطر می کند و این تزلزل و احساس خطر آنها را به چنین واکنشهایی بر می انگیزد.

مادر احسان منصوری: فرزند مرا شکنجه کرده اند.

مادر احسان منصوری دانشجوی بازداشت شده دانشگاه امیرکبیر در سخنانی که حاضران را بشدت متاثر ساخت گفت: فرزندان ما قربانی یک برنامه از پیش تعیین شده هستند آنها هرچه بر بی گناهی خود اصرار کردند و اتهامات دروغین را انکار کردند کسی توجهی نکرد و می خواهند آنها را گناهکار معرفی کنند.
وی ادامه داد: متاسفانه دانشگاه محل تحصیل فرزندم با نهادهای امنیتی همکاری نزدیکی داشت و حتی برای بازداشت آنها همکاری می کرد.
مادر احسان منصوری ادامه داد: بچه مرا به بدترین شکل ممکن و با کتک و تیراندازی و با اعلام اینکه او دزد و سارق است دستگیر کردند و او را چنان مضروب کردند که خودش به من گفت: آنقدر مرا زدند که سرم بر بدنم لق می خورد و دستان دستبند خورده ام از لگد انها کبود بود و تمامی این موارد در بهداری زندان اوین موجود است.

خانم منصوری ادامه داد: ما بعد از اولین دیدار با فرزندانمان اصلا خوشحال نبودیم چرا که آن وضعیت بچه ها را دیدیم اما سکوت کردیم چرا که فرزندانمان را تهدید کرده بودند اگر چیزی بگویید دوباره شکنجه و انفرادی را آغاز می کنیم. ما به تمامی مقامات متوسل شدیم به آقای شاهرودی نامه نوشتیم اما هیچ کس هیچ جوابی به ما نداد و می گفتند به خانه برگردید و دعا کنید!

خانم منصوری گفت: حال که 5 تن دانشجو آزاد شده اند و بچه های ما را رها نکردند ما ساکت نمی نشینیم و تمامی موارد شکنجه و آزار را در نامه سرگشاده به آقای شاهرودی نوشتیم و از ایشان می خواهیم که یک گروه ویژه بازپرسی به 209 بفرستد و عملکرد آنهایی که بچه های ما را به این روز انداخته اند را بررسی کند. منصوری در پایان گفت: اعترافات مضحکی که به زور آن رفتار غیر انسانی از فرزندانمان ما گرفته اند هیچ ارزشی ندارد و انتشار آن نیز مضحک است.

عباس عبدی: عبدالله مومنی یک جوانمرد سیاسی است

عباس عبدی نیز در این برنامه با اشاره به ولادت امام علی و تبریک این روز به خانواده مومنی گفت: مدتی پیش در مطلبی نوشته بودم که خط بندیهای مرسوم سیاسی در کشور ما زیاد معنا ندارد و عیار تفاوت فعالان سیاسی ما مرد و نامرد بودن آنهاست. عبدی با اشاره به آشنایی نزدیکش به عبدالله مومنی گفت: مومنی در میان فعالان سیاسی این دوران به دلیل موضعگیریها و رفتار سیاسی اش در زمره جوانمردان قرار می گیرد.

تقی رحمانی: می خواهند با اعترافگیری اجباری دادانشجویان را از ما جدا کنند.

تقی رحمانی در این برنامه گفت: آنهایی که بر اعترافگیری اجباری تاکید می کنند، می خواهند دانشجویان بازداشت شده را از ما جدا کنند .
رحمانی با تاکید بر مظلومیت دانشجویان بازداشتی گفت: آنها در سخت ترین شرایط و با شدیدترین فشارها در تحکیم حضور داشتند و با دوری از قدرت و احزاب سیاسی و ضمن حفظ تمامی انتقادات خود بر گروههای سیاسی در حال پیدا کردن خود بودند و در این میان عبدالله مومنی پیشقراولی برای معقول ساختن داشجویان بود . این دانشجویان تحکیم را نجات دادند و حفظ کردند.

یوسفی اشکوری: آقایان اسم دموکراسی بر شما است، رسم دموکراسی را رعایت کنید

حسن یوسفی اشکوری در این برنامه ضمن یادآوری خاطراتی از 4 سال زندان خود در زندان اوین و بازداشتگاه 59 سپاه گفت: زمستان خواهد گذشت و دوستان ما آزاد خواهند شد و به فعالیت های خود ادامه خواهند داد. اشکوری در خصوص مومنی گفت: در ستالهای زندان از طریق رادیوهای خارجی و بعضی روزنامه ها شاهد موضعگیری های مومنی به عنوان دبیر تحکیم بودم و او را فردی راسخ و صادق دیدم.

اشکوری با اشاره به پخش برنامه به اسم دموکراسی گفت: متاسفانه این برنامه ها همواره اثر عکس دارد چرا که حاکمان ما خود اسم دموکراسی را یدک می کشند اما رسم آن را رعایت نمی کنند. اشکوری گفت: مرحوم امام خمینی می گفت دموکراسی در جمهوری اسلامی فراتر از همه دموکراسیها خواهد بود. ما نیز از مسئولین جمهوری اسلامی می خواهیم همین دموکراسی که وعده داده اند را رعایت کنند.

رضا شریفی: امیدواریم بازداشت شدگان هرچه سریعتر آزاد شوند

رضا شریفی مسئول شاخه جوانان جبهه مشارکت نیز در این نشست با تجلیل از خانواده مومنی  گفت:خانواده مومنی یک فرزند را در راه استقلال ایران از دست داده است و فرزند دیگر آنها به دلیل تلاش در راه آزادی ایران به زندان افتاده است. و ما امیدواریم ایشان و همه بازداشت شدگان بزودی آزاد شوند.

برادر عبدالله مومنی: گناه برادرم صداقت و بی ریایی در فعالیت سیاسی و دفاع از آرمانهایش است

برادر عبدالله مومنی در  این مراسم با خوشامد گویی به حاضران گفت: نظام ما می تواند با بالا بردن صبر و مدارا از این دست برخوردها خودداری کند و این کار سختی نیست در حالیکه اجبار افراد به اینکه یکسان بیاندیشند کار بسیار مشکلی است .

مهدی امینی زاده : گناه سازمان ادوارتحکیم بی اعتنایی و زیرپاگذاشتن مرزهای خودی و غیرخودی است

مهدی امینی زاده معاون دبیرکل سازمان ادوار تحکیم در مراسم بزرگداشت روز پدر در منزل عبدالله مومنی با بیان این مطلب گفت: سازمان دانش اموختگان ایران همواره تلاش داشته است با کنارگذاشتن مرزهای غلط خودی و غیرخودی که در نظام جمهوری اسلامی میان نیروهای سیاسی برقرار شده است با تمامی گروههایی که اشتراک نظر دارد ارتباط داشته باشد و این جرم اصلی ما چه در دوران عضویت در دفتر تحکیم وحدت در نسالهای گذشته و چه در حال حاضر است و به همین دلیل با آن صورت زشت به دفتر ادوار که محلی برای دور هم جمع شدن نیروهای دموکراسی خواه و آزادیخواه بود حمله می کنند و گلوله شلیک می کنند.

امینی زاده گفت: دوستان ما در شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با تحصن آرام خود در برابر دانشگاه پلی تکنیک فریاد آزادی سر دادند و امروز که تمامی اعضای شورای مرکزی تحکیم در زندان هستند، دانشجویان بازهم خود را سازماندهی کرده و با تشکیل کمیته های مختلف پیگیر وضعیت دوستان خود هستند

امینی زاده ادامه داد: حاکمیت می خواهد به بهانه حضور برخی دوستان ما در خارج از کشور فعالیتهای دانشجویان را به آمریکا وصل کرده و با فعالان دانشجویی برخورد کند اما همین حضور یکپارچه ما در این مراسمها نشان می دهد که این تلاش کاملا بی ثمر است. ما در سازمان ادوار تحکیم علیرغم تمامی برخوردهای انجام شده اعلام می کنیم که بدون رادیکالیزه شدن در شعارها ، خود را یک سازمان قانونی می دانیم و برخوردهای انجام گرفته برخورد با یک سازمان قانونی و مجوز دار بوده است.

امینی زاده گفت: سیاستهای حاکمیت مبنی بر تلاش برای ایجاد وضعیتی است که منتقدین یا راه خروج از کشور را پیش گیرند و یا به دامان حاکمیت بازگردند اما ما علیرغم تمامی هزینه ها با اعتقاد به فعالیت سیاسی مسالمت آمیز و رفتار مدنی بر این سیاست خط بطلان کشیده ایم.

زمينه سازي براي اخراج دانشجويان زنداني

وزير علوم: اينها دانشجو نيستند

قطعنامه ی انجمن جهانی قلم درباره ی ایران

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com

همایش نمایندگان پن بین المللی در هفتادوسومین کنگرهء جهانی خود در داکار، سنگال، از ۴ تا ۱۱ ژوئیهء ۲۰۰۷ (۲۰ – ۱٣ تیر ۱٣٨۶)،
o با نگرانی شدید از فقدان پیشرفت در شناسایی و تعقیب قانونی عوامل مسئول در شکنجهء و قتل عکاس - روزنامه نگار ایرانی – کانادایی زهرا کاظمی؛ و کوتاهی در اجرای عدالت در بارهء کسانی که در اواخر دههء ۱۹۹۰ دستور قتل های زنجیره ای نویسندگان و روشنفکران ایرانی را صادر کردند؛
o با حیرت از محکومیت روزنامه نگار آزاد امور اقتصادی علی فرحبخش به اتهام جاسوسی در ۲۶ مارس ۲۰۰۷، که به سه سال زندان محکوم شد؛ و دو سال حکم زندان برای روزنامه نگار کرد ایرانی کاوه جوانمرد در ۱۷ مه ۲۰۰۷، نیز تداوم بازداشت روزنامه نگاران و فعالان فرهنگی کرد ایرانی عدنان حسن پور و محمد صدیق کبودوند و روزنامه نگاران و فعالان فرهنگی آذربایجانی ایرانی سعید متین پور و عباس لسانی؛ نیز احکام زندان سه سال و دوسال و نیم دادگاه بدوی برای روزنامه نگاران کرد ایرانی اجلال قوامی و سعید ساعدی در ۹ ژوئن ۲۰۰۷؛
o با نگرانی از این که سازمان های امنیتی در پنج سال گذشته مانع از برگزاری مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران و انتخاب هیأت دبیران آن شده اند؛
o با نگرانی عمیق از این که مقامات انتشار صدها کتاب از جمله کتاب هایی را که یک یا چندین بار منتشر شده اند، ممنوع کرده و این سیاست را برای اعمال فشار بر ناشران مستقل به کار گرفته اند؛ برخی از فیلم ها را ممنوع کرده و چندین سازمان فرهنگی و هنری را تعطیل کرده اند؛
o به علاوه با ابراز نگرانی از این که نویسندگان، روزنامه نگاران و اشخاص دیگری که برخلاف حق آزادی بیان بازداشت شده اند، در حضور قضات شکنجه شده اند، هفته ها در سلول انفرادی به سر برده اند و از حقوق اولیهء قانونی محروم شده اند؛
o با توجه به این که ایران دارای بیشترین تعداد روزنامه نگاران زندانی در خاورمیانه است، حق آزادی بیان و محاکمهء عادلانهء آنها را نقض می کند و غالباً مدت های طولانی آنها را در حبس انفرادی و بدون دسترسی به مراقبت پزشکی کافی نگهداری می کند؛
o با تاسف از این که مقامات قضایی تعداد رو به افزایشی از روزنامه نگاران را از سفر به کشورهای دیگر منع کرده اند؛ و تعداد قابل توجهی از روزنامه نگاران را در هنگام بازگشت از دوره های آموزشی در خارج به ایران مورد آزار و اذیت قرار داده اند؛
o با ناراحتی از سرکوب دولتی فعالان زن و نویسندگان و روزنامه نگاران زن که منجر به بازداشت خودسرانهء ده ها نفر شده و حداقل هشت نفر از آنها با اتهاماتی روبرو هستند، از جمله روزنامه نگاران و نویسندگان شاخص زن، شادی صدر، محبوبه عباسقلی زاده، ژیلا بنی یعقوب و ناهید کشاورز؛ و احکام زندان صادره برای روزنامه نگاران نوشین احمدی خراسانی، پروین اردلان، سوسن طهماسبی و فریبا داودی مهاجر؛
o با در نظر داشتن این که قوهء قضاییه تعدادی از روزنامه های مستقل، بیش از ٣۰ هفته نامه و نشریات دیگر، غالباً در شهرستانها، و ده ها نشریه دانشجویی را در طی سال گذشته تعطیل کرده است؛ ده ها روزنامه نگار و روشنفکر را احضار و بسیاری از آنها را بر اساس مفاد بازدارندهء قانون مطبوعات و قانون مجازات تحت تعقیب قرار داده است؛
o با نگرانی از مصوبه های دولت در نوامبر ۲۰۰۶ به منظور تسهیل کنترل بر اینترنت در ایران، که از آن پس برای ممانعت از دسترسی به تارنماهای بی شمار به کار گرفته شده و در نتیجهء آنها هزاران تارنما سانسور و روزنامه نگاران اینترنتی مورد آزار و اذیت شده اند و به شرکت های خصوصی تأمین کنندهء خدمات اینترنتی (آی اس پی) دستور داده شده که یا به کار خود خاتمه دهند یا تحت کنترل دولت قرار بگیرند؛ و نیز سرکوب چندین «وبلاگ نویس» ایرانی که مطالب خود را در اینترنت منتشر می کنند، از جمله نویسندهء شاخص اینترنتی آرش سیگارچی، که به ۱۴ سال زندان محکوم شد و سپس حبس او در مرحلهء تجدید نظر در فوریه ۲۰۰۵ به ٣ سال کاهش یافت؛
o با محکوم کردن جو خودسانسوری ناشی از سرکوب نظام یافتهء کسانی که نظریات انتقادی یا مخالفشان را علیه اعتقادات رسمی سیاسی و مذهبی ابراز می کنند؛
o با ملاحظهء همراه با نگرانی این که نمایشگاه کتاب بین المللی تهران از ۱۲ – ۱ مارس ۲۰۰۷ تنها به ناشران مورد تایید دولت ایران اجازهء شرکت داد و ناشران بین المللی را از ناشران داخلی جدا کرد که در نتیجهء آن امکان یک گفت وگوی واقعی فرهنگی بین ناشران ایرانی و خارجی کاهش یافت؛
o با احساس خطر از این که گروه های قومی ایرانی از جمله کردها، آذربایجانی ها، عرب ها و بلوچ ها از تدریس و آموزش به زبان خود منع هستند؛
o به علاوه با احساس خطر از سرکوب نظام یافتهء مخالفت های مردمی و روشنفکری در ایران؛

دولت ایران را فرا می خواند:
• تمام زندانیان سیاسی از جمله سیامک پورزند و علی فرحبخش را که به خاطر استفادهء قانونی از حق آزادی بیان، سازمان دهی و اجتماع محکوم شده اند، و نیز تمام زندانیانی را که در تناقض با مادهء ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی – که ایران یکی از امضا کنندگان آن است – بازداشت شده اند آزاد کند و اتهامات علیه آنها را پس بگیرد؛
• قانون مطبوعات، قانون مجازات و سانسور بر نشر کتاب را مورد بازبینی قرار دهد با این هدف که تمام مقررات کیفری مانع بیان مسالمت آمیز عقیده را ملغا کند؛
• سازمان های قضایی و نیروهای امنیتی را ملزم و مقید به انجام محاکمات مبتنی براستانداردهای بین المللی عدالت و الغای شکنجه کند؛ و کسانی را که دستور کشتن زهرا کاظمی و قربانیان قتل های زنجیره ای را در اواخر دههء ۱۹۹۰ صادر کردند به دست عدالت بسپارد؛
• ممنوعیت روزنامه ها و نشریات را لغو کند و مصوبه هایی را که سانسور اینترنت را در اشکال مختلف مجاز می سازند، فسخ کند و جریان آزاد اطلاعات را در اینترنت تضمین نماید؛
• تحقیق کاملی در مورد زندان های سری خود انجام دهد و امکان دسترسی کامل به آنها را برای ناظران بین المللی فراهم کند؛
• اقدامات لازم را به عمل آورد تا نویسندگان و روزنامه نگاران بتوانند آزادانه از حق آزادی اجتماع و سازمان دهی استفاده کنند؛
• اقدامات مشخصی برای تضمین کامل و بدون مانع حق آزادی بیان در ایران به عمل آورد.

تا تعيين تکليف نهايي ادامه مي دهيم

 چهارشنبه 3 مرداد 1386 [2007.07.25]

به نقل از خبرنامه امیرکبیر

رنجنامه افشا گرانه خانواده هاي مجيد توكلي،احمد قصابان واحسان منصوري خطاب به رياست قوه قضاييه نوشته شده :

خانواده هاي مجيد توكلي،احمد قصابان و احسان منصوري طي رنجنامه اي افشاگرانه خطاب به آيت الله هاشمي شاهرودي ،آنچه را كه در زندان بر اين سه دانشجو رفته است را آشكار نمودند.در اين نامه كه با گذشت ۸۰ روز از بازداشت اين سه نفر نوشته شده است به آزارهاي جسمي و رواني كه در زندان رخ داده است اشاره شده و از قوه قضاييه درخواست پيگيري اين وضعيت شده است.
متن اين نامه به شرح زير مي باشد.

بسمه تعالي
لايحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم

رياست محترم قوه قضاييه جمهوري اسلامي ايران
جناب آقاي هاشمي شاهرودي
با سلام و تحيت
اين چهارمين نامه اي است که پس از گذشت حدود ۸۰ روز از بازداشت فرزندانمان خطاب به حضرتعالي مي نگاريم.
همان طور که مي دانيد طي نامه هاي گذشته نگراني خود را نسبت به آزار و اذيت جسمي و روحي فرزندانمان در جهت گرفتن اعتراف از آنان به گناه ناکرده اعلام نموديم و از حضرتعالي درخواست نموديم به عنوان عالي ترين مقام قضايي کشور مانع از تحقق چينن روندي شويد.هم اينک از جمع هشت دانشجوي زنداني ۵ تن از آنان آزاد شده ند و سه عزيز ما همچنان در زندان مي باشند.

جناب آقاي شاهرودي
طي اين مدت طولاني هر آنچه از وضعيت فرزندانمان در زندان شنيديم،هيچ نگفتيم و به اميد عدالت دستگاه قضايي و آزادي دلبندانمان لب بر هر سخن شکوه آميز فرو بستيم ، اما امروز پس از دو جلسه ملاقات و آزادي ۵ دانشجوي ديگر با شنيدن آنچه که بر فرزندانمان در سلول هاي انفرادي بند ۲۰۹ رفته است از امروز مهر سکوت را شکسته و آنچه که بر آنها رفته است را به شرح زير به استحضار مي رسانيم:

آزارهاي رواني :
۱- بازجويي طولاني مدت (۲۴ ساعت مداوم) توسط يک تيم ۷ نفره و نيز بازجويي هاي گاه و بيگاه شامل نيمه هاي شب
۲- ارائه اخبار کذب بر دستگيري ،ضرب و شتم و آزار اعضاي خانواده و همچنين اخباري مبتني بر بيماري(سکته قلبي) و انتقال اعضاي خانواده به بيمارستان
۳- پخش صداهاي آزار دهنده در سلول در زمان استراحت به طوري که مانع خوابيدن دانشجويان مي شده است.
۴- توهين هاي شديد و سخيف به فرد و اعضاي خانواده
۵- اهانت به دانشجويان و رفتار نا مناسب توسط نگهبانان بند ۲۰۹
۶- تهديد هاي مختلف اعم از تهديد به قتل و ضرب و جرح شديد و تهديد به آزار رساندن به اعضاي خانواده
۷- ارائه احکام مجعول مانند حکم اخراج والدين از محل کار ، حکم قطعي شلاق ( ۸۰ ضربه ) براي فرد
۸- فرستادن دانشجويان به سلول افراد خطرناک
۹- دادن وعده ي آزادي و تحويل کليه وسايل دانشجويان دربند و سپس بازگرداندن آنها به سلول انفرادي

آزار هاي جسمي :
۱- ضرب و شتم شديد توسط هفت بازجو به صورت هم زمان که به بيهوشي و انتقال فرزندانمان به
بهداري بند ۲۰۹ منجر شده است .
۲- ضربه با پا به بازوها ، سينه ، پشت و … ضرب و شتم با مشت و لگد به سر و صورت و پا ها به صورتي که در اثر ضربه دانشجويان از روي صندلي سقوط کرده يا به شدت به ديوار برخورد مي کردند .
۳- ضربه زدن روي دستبند به صورتي که آثار کبودي و تورم تا هفته ها روي دست آنها بوده است .
۴- نگهداري در سلول هايي با اندازه هاي کوچک بطوريکه امکان راه رفتن دراز کردن پا در آن نبوده است
۵- نگهداري در سلول هايي بدون زير انداز و هيچگونه وسيله ديگري
۶- اجبار به ايستادن متوالي طولاني مدت (۴۸ ساعت )
۷- استفاده از کابل و شلاق براي ضرب و شتم
۸- خواباندن دانشجويان روي زمين و اذيت و آزار توسط تيم هفت نفره باز جويي از جمله فشار بر سر و صورت با پا ، ايستادن روي پا ها و کمر و نشستن روي پشت و کمر.
۹- اجبار به ايستادن روي يک پا بصورت متوالي به مدت طولاني ( ۱۸ ساعت ) .
۱۰- پرتاب کردن و هل دادن به صورتي که به ديوار برخورد کنند
۱۱- ندادن غذا به مدت ۴۸ ساعت .
۱۲- ضرب و شتم شديد حين انتقال به زندان به صورتي که مسئولين بند ۲۰۹ از تحويل گرفتن فرد اجتناب مي کردند .
۱۳- اجبار دانشجويان به خواندن مقالات موهن با صداي بلند به طور مداوم و پس از آن اجبار به نوشتن آن مطالب و مقالات از حفظ
۱۴- ممانعت از ويزيت دانشجويان توسط پزشک بند و استفاده از دارو هاي مورد نياز
۱۵- اجبار به انجام حرکات طاقت فرسا به مدت طولاني از قبيل نشستن و بلند شدن متوالي ، خم شدن و گرفتن مچ پا و …

جناب آقاي شاهرودي
كلمه كلمه آنچه كه در بالا آمده است همچون تيري بر قلب ما نشسته است وباز هم اين سوال را تكرار مي كنيم كه مگر يك جوان ۲۲ ساله توان تحمل چه ميزان شكنجه و فشار را دارد،گرچه چنين فشارهايي آن هم طي ۸۰ روز براي هيچ كس قابل تحمل نيست .و بازاين سوال را مطرح مي كنيم كه آيا اعترافاتي كه از طريق بدست آيد قابل قبول است؟به چه علت دستگاه امنيتي تلاش دارد در حالي كه چند جوان مسلمان خود توهين به ائمه(ع) و حجاب را محكوم مي كنند با زور به آنها القا نمايد كه نشريات موهن را منتشر نموده اند و به زور از آنها اعتراف بگيرد.هدف از بررسي اين پرونده يافتن حقيقت و ممانعت از تكرار مجدد چنين اتفاقاتي بوده است و يا متهم كردن چند دانشجوي بي گناه به هر قيمت.
آن چه روي داده است آنچنان با قوانين اساسي ،حقوقي، شهروندي ونيز دين و اخلاق فاصله دارد،كه ديگر نه جايي براي شكوه كردن از نقض قانون ودين و اخلاق است و نه نايي براي ما براي تكرار مكررات پيشين.تنها اين را مي دانيم كه هر آنچه كه در زندان تحت عنوان اعتراف از فرزندانمان اخذ شده است تحت شديد ترين فشارهاي روحي و جسمي كه به بخشي از آنها در بالا اشاره شد بوده است و هيچ يك از اين اعترافات را قبول نداريم و سخناني از آنها قابل قبول است كه در فضاي آزاد و بيرون از زندان گفته شود.

جناب آقاي شاهرودي
ما و فرزندانمان در انتظار اقدام عدالت جويانه جنابعالي هستيم تا بار ديگر بارقه اميد به اجراي عدالت در دلهاي سوخته مان روشن شود و باور کنيم که دانشجويان نخبه اين کشور که آينده سازان فرداي کشورند نه به چشم دشمن و نامحرم و مزاحم که به عنوان ميراث داران فرداي ايران نگريسته مي شوند و هرگز به کسي اجازه داده نمي شود که آنان را به گناه ناکرده متهم کند و تحت فشار وادار به اعترافشان نمايد.

بي شک همه ما در پيشگاه خداوند قادر متعال ، وجدان خود و نگاه ناظر مردم پاسخگوي همه اعمال خود خواهيم بود.درخواست ما از جنابعالي آن است که با پي گيري هاي ويژه، ضمن پايان اين روند در بررسي پرونده نشريات دانشجويي جعلي در يکي از زيرمجموعه هاي دستگاه قضايي اجازه تضييع حق عزيزان دربندمان را ندهيد و دستور آزادي آنان را صادر فرماييد.
با تشكر و تجديد احترام

خانواده هاي سه دانشجوي زنداني :مجيد توكلي،احمد قصابان،احسان منصوري

اعترافات!

به نقل از وبلاگ بهزاد مهرانی

www.behzadmehrani.blogfa.com

سیمای جمهوری اسلامی مبادرت به نمایش اعترافات کیان تاجبخش و هاله اسفندیاری و رامین جهانبگلو نمود. این سه تن در این برنامه بر ، نامه سیاه خود مبنی بر مخالفت با نظام مقدس صحه نهادند و معترف شدند که با مدد بیگانگان قصد ایجاد انقلاب مخملین در ایران را داشته اند.

نشان دادن اعترافات منتقدین که به ناگاه و آن هم پس از بازداشت دچار تحولات عمیق فکری و روحی شده اند ! امر تازه ای نیست.احسان طبری پس از یک عمر تئوری پردازی مارکسیست ناگهان متحول شده ! و تبر بر ریشه گمراهی خود می زند و به تفسیر مبانی شریعت می پردازد و از " کژراه " ای می نویسد که عمری در آن گام برداشته است. سعیدی سیرجانی پس از بازداشت در می یابد که نه تنها عمری به انقلاب و اسلام خیانت کرده است ، بلکه با تفاسیر ناراستش از فردوسی سال ها روح او را در گور لرزانده است. علی افشاری پس از بازداشت دست به افشای خود می زند، و متوجه می شود که سال هاست قصد براندازی داشته و خود از آن بی خبر بوده است. عزت الله سحابی، پیرانه سر در می یابد که به خطا رفته است و آنگاه در سپهر اندیشه اش، سحاب رحمت باریدن می گیرد و طعم خوش رستگاری را می چشد و به راه راست رهنمون می شود. – البته او هم پس از بازداشت -. سیامک پور زند و دیگران بسیاری را می توان به این فهرست بلند بالا افزود.

و اکنون سه نفر دیگر پس از سال ها ضلالت! دعای " حول حالنا الی احسن الحال " شان مستجاب شده و پس از بازداشت دریافته اند که ناخواسته در مسیر منافع دشمنان گام برداشته اند و سالیان سال از نعمت هدایت بی بهره بوده اند.دریافتند که تا کنون نرم نرمک در حال براندازی نرم بوده اند.

با توجه به اینکه دانشجویان و فعالین سیاسی و اجتماعی و کارگری و حقوق زنان و بسیاری افراد دیگر امروز در بندند و هر که اندیشه می کند، پاسخش تیشه است و این روز و روزگار چندان دل و دماغ سخن گفتن باقی نگذاشته است، تنها یک پرسش در حاشیه اعترافات تازه پخش شده دارم و آن اینکه اگر این اعترافات حقیقت محض باشد و این افراد دانسته و یا نادانسته قصد ایجاد انقلاب نرم داشته اند و اگر انقلاب مفهوم و عملی قبیح و مطرود است، آیا انقلاب اسلامی 57 نیز مشمول این قبح و طعن می شود؟ اگر پاسخ منفی است که هست و انقلاب اسلامی مطعون و مردود نیست و حق مردم بوده است درمی یابیم که انقلاب بر یک نظام ناحق امری خیر و پسندیده است و اگر انقلاب – حتا از نوع آرام و مخملین آن – امری مذموم باشد، آن انقلاب علیه نظامی بر حق است و اصولا از این منظر است که زشتی و پلشتی کار اعتراف کنندگان که قصد انقلاب مخملین داشته اند آشکار می شود، زیرا که ما – حکومت گران – حقیقت مطلق و مطلق حقیقتیم و هر انتقاد و اعتراضی خروج از نهج مستقیم هدایت و گام نهادن در وادی ضلالت است.

آیا در تاریخ، هیچ حاکمیتی خود را ناحق دانسته است؟ به قول سعدی " همه کس را عقل خود به کمال است و فرزند خود به جمال".

(مبنای مشروعیت هر نظامی در جهان امروز، مقبولیت آن نظام نزد مردم است که به طرق مختلف و به صورت دموکراتیک و آرام بیان می شود؟)

دولت مردان عزیز برحق و فرشته خصالان بی عیب و نقص و مردان ملکوتی!، گاهی پس از طی طریق روحانی خویش گامی بر این خاکدان بشری نهید و بر سر سفره بی نان و نفت ما بنشینید و صدای ما تردامنان آلوده را نیز بشنوید. بشنوید که ولله این بگیر و ببندها درمان دردهایتان نیست. شما به طبیبان مشفق نیازمندید. طبیبان و حکیمان را نسزد که لگام بر دهان زنید. امروز پیام ها را بشنوید، پیش از آن که دیر شود. باور کنید بسیار زود، دیر می شود. این که می کنید مرهم زخم های چرکین شما نخواهد بود بلکه سرکنگبینی است که صفرا خواهد افزود.

از قضا سرکنگبین صفرا فزود
روغن بادام خشکی می نمود

از هلیله قبض شد اطلاق رفت
آب ، آتش را مدد شد همچو نفت