| تبليغات | X |
مهرداد شيباني
m.shaibani@roozonline.com
برگرفته از "روز آنلاین"
هواکمي سرداست و سردتر مي شود. تازه، هفته دوم پائيز است به سال 1387. يکي که نام رئيس جمهوري ايران را دارد، از برابر ديوار شرم مي گذرد و پشت تريبون سازمان ملل مي رود.نمايندگان کشورهاي مختلف دنيا ـ حتي فلسطيني ها- سالن را ترک مي کنند. حوصله شنيدن انشاي ديگري را ندارند.
دولت هاي ديگر کم بودند، حالا دارند کشورهاي عربي همسايه راکه به لحاظ تاريخي به خون ايرانيان تشنه اند، تحريک مي کنند. يک مقام عالي رتبه پليس امارات متحده عربي درباره حضور نيروهاي مخفي ايران در کشورهاي عربي حاشيه خليج فارس هشدار مي دهد. ژنرال ضاحي خلفان مي گويد: "ايران ممکن است بتواند به راحتي هسته هايي از نيروهاي مخفي را در کشورهاي منطقه خليج فارس مستقر کند، در آن صورت کشورهاي عربي نيز قادرند اقدامي مشابه در ايران انجام دهند. "
بي بي سي مي نويسد: "پيشتر از قول دو نماينده مجلس کويت نقل شده بود که نيروي قدس سپاه پاسداران در اين کشور ۲۵هزار عضو دارد."
در ميدان بهارستان که همفکران شيخ فضل اله نوري شيرهاي مشروطه اش رابرداشته اند، به مناسبت سالگرد آغاز جنگ هشت ساله با عراق، موشک دوربرد موسوم به شهاب-۳ به نمايش عمومي گذاشته اند. و کم کم،گمان جهاني را تائيد مي کنند که: "ايران به توانايي ساخت سلاح اتمي نزديک مي شود" و "ايران عليرغم پافشاري بر صلح آميز بودن برنامه اتمي اش، به توانايي ساخت کلاهک اتمي نزديک مي شود."
البرادعي، که هاشمي رفسنجاني گزارش جديدش را "حركتي ظالمانه و فتنهاي جديد" خوانده بود با اشاره به توانمندي بالقوه ايران براي توليد سلاح هستهاي مي گويد: "ايران کتاب آشپزي را دارد، اما مواد لازم براي آشپزي را نه!"
رويداد هاي بعدي نشان مي دهد که صاحبان "موادلازم" که قدرتهاي جهاني باشند، با استفاده از سياست "ماجراجويانه" طالبان ايراني در راس قدرت، دارند براي ايران آشي مي پزند که رويش چند متر روغن ايستاده است.
روسيه درآغاز هفته مي گويد: "احتمالا در مذاکرات درباره ايران شرکت نمي کند" اما،بعد از مذاکره با خانم رايس ـ وزير خارجه آمريکا - "ناگهان" در جلسه سران قدرت هاي جهاني براي صدور قطعنامه حضور مي يابد.
"چيني ها " ي نازنين دومين "متحد" جمهوري اسلامي که به نوشته "سايت امروز" با همان روش روسيه عمل مي کنند، تا جوهر امضاي دريافت 200درصد افزايش قيمت براي بزرگ راه تهران- شمال خشک مي شود، نرم نرمک به جلسه مي روند. و قطعنامه چهارم تصويب مي شود.
سعيد جليلي، دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران که انگار دارد تيتراول کيهان "برادر حسين" را مي خواند قطعنامه جديد شوراي امنيت سازمان را "بيانيهاي چند خطي" و بدون نکتهاي تازه توصيف مي کند.علي لاريجاني، رييس مجلس شوراي اسلامي که سه قطعنامه چند صفحه اي براي ملت ايران به ارمغان آورده است، قطعنامه جديد را "چرخش موذيانه" و "تفنن سياسي" گروه ۱+۵ مي نامد و نسبت به عواقب آن هشدار مي دهد.حتما سپاهي فيلسوف مي داند که قطعنامه ها آنقدر کوتاه مي شود، تا به يک کلمه سه حرفي برسد:
- آتش...
و اوضاع نشان مي دهد او در اين فکر است تا با استفاده از تئوري جهانشمول "شکلات" جاي احمدي نژاد رابگيرد و باکمک تجار موتلفه بجاي شکلات، اجناسي را مثل برنج وارد کند که ايران قرنها پيش صادرکننده اش به منطقه بود، و يا درآن بخود کفائي رسيده بود مانند چاي و برنج و شکر. پارچه چادري سياه را هم بگذار همان کره وژاپن وارد کنند که زنانشان از برکت "حجاب اجباري" محرومند.
وقتي دبيرکل موتلفه درخواست "اعلام دخل و خرج دولت" را مي کند،علي لاريجاني مي گويد: "تقسيم پول نفت ميان مردم، اقتصاد صدقه پروري است، کارهايي که جنبه شکلات براي اقتصاد دارد فقط سرگرمي است." و بعد به جلسه مجلس مي رود که حرفهاي وزير نفت دارد را بشنود که: "براي واردات سوخت در شش ماه آينده به حدود هفت ميليارد دلار بودجه نياز دارد."
و در همين حال، نامه طهماسب مظاهري که فقط چند روز است از رياست بانک مرکزي ايران، "رانده شده" منتشر مي شود. به نوشته بي بي سي در اين نامه " وضعيت اقتصاد ايران دشوار و چشم انداز آينده نااميد کننده تصوير شده است. در آن نسبت به رشد نرخ تورم، کاهش سرمايه گذاري، افزايش مصرف ارزي، کسري بودجه ابراز نگراني و تاکيد شده که نرخ تورم در ايران به رکوردهاي جديدي رسيده و اين کشور «يکي از بزرگترين نرخ هاي تورم را در بين کشورهاي دنيا» دارد."
جمهوري اسلامي از اين دوش هاي آب سرد هم بخود نمي آيد. "ايران اسلامي" نخستين کشوري است دردنيا که به استقبال جنگ مي رود؛ و تنهاکشور اسلامي که ماه رمضان را بجاي شادي و خنده ورقص، با اشک و اندوه برگزار مي کند. در همه کشورهاي مسلمان با تکيه بر دانش و تقويم عيد فطر ازپيش معلوم است. درجمهوري اسلامي که رئيس جمهورش با يک انشاي بچگانه تومار"ليبرال دمکراسي" را در هم مي پيچد، مردان عيا بدوشي که فقط دو سال از خود خدا کوچکترند بر بام ها مي روند و با چشماني که خورشيد را نمي بيند، به جست و جوي ماه نو بر مي آيند. و تازه اين روزهائي است که همه سخت سرگرمند. بعد از حراج و غارت ثروت بيکران کشور دارند بسرعت مقامات قدسي را تقسيم مي کنند. مهدي خزعلي – که به نام پدرش شناخته است که قباي امام زمان را اول بار براي احمدي نژاد دوخت – در نامه سرگشاده اي به رهبري مي نويسد: "شما که وارث آدم، نوح، ابراهيم، موسي، عيسي، محمد خاتم الانبياء ص وعلي سيد الاوصياء ع مي باشيد"، "شما که از سلاله پاک پيامبران، اصلاب شامخه،ارحام مطهره و همنام مولاي متقيان ابوالحسنين امام الکونين و الثقلين مي باشيد." ديگر اجازه ندهيد که تا مقام خدائي بالايتان ببرند که دارند مي برند." و برادر حسين شريعتمداري که نمايندگي فروش دستمال يزدي را هم گرفته "در سر مقاله کيهان در باره حضرتعالي" بنويسد: "بر دامن کبرياش ننشيند گرد!"
"آيت اله خامنه اي" که سهل است، حتي آبدار چي کيهان هم به اين نامه جواب نمي دهد. خدا که معلوم شد، حتما احمدي نژاد هم پيامبر است، چون منصوب خداست. بعد نوبت مي رسد به بقيه فرزندان امام زمان و اول ازهمه "عوض علي" که بالاخره اعتراف مي کند مدرک دکترايش جعلي است. خبر جعلي بودن ليسانسش هم مي رسد. مي گويند حتي ديپلم هم ندارد. "کميته چي" اسبق،اما زير سايه "بي بي" است که خود معادل فوق دکتراي جعل سند است و ضامن "سلامت" انتخابات بعدي رياست جمهوري که محمد خاتمي اينهمه جوشش رامي زند.
بانک پاسارگاد هم درکشوري که "آزادي مطلق" در آن حاکم است، به افتخار شکل گيري "خلافت" اسلامي سکه مي زند. آنهم سکه يک ميليون توماني تا روشن شود که نه تورمي در کار است و نه گراني. پشت سکه هم عکس تخت جمشيد است. بد خواهان مي گويند که اين نقش ونگار به زبان بي زباني روحانيون جمهوري اسلامي را به مغ هاي ساساني وصل مي کند که همين کارها را کردند و ايران را بر باد دادند. نبايد حرفشان را گوش کرد. واقعيت اين است که بانک پاسارگاد هم چهار چنگولي مواظب ميراث ملي و تاريخي ايران است.، درست مثل شوراي شهر اصفهان که"كانون مدافعان حقوق بشر" به آخرين شاهکارش اعتراض دارد: "تصميم و اعلام اخير شوراي شهر اصفهان مبني بر عبور مترو از خيابان کهنسال چهارباغ برخلاف قانون و موازين کارشناسي حکايت مجـددي است از فاجعه قانون گريزي و تـجاوز به منافع عمومي. اين تصميم، ميراث ملي و فرهنگي و تاريخي ايران را که اعتباري جهاني دارد، مورد حمله قرار داده است."
اين حمله از داخل که سي سال است ادامه دارد، اخبار اين هفته بازهم از حمله خارجي مي گويد که فعلا تبليغاتي و تدارکاتي است.
آلمان و فرانسه اعلام مي کنند: "ايران به ماجراجويي اتمي خود پايان دهد." اين دو کشور بخشي ازمحور نظامي- اقتصادي جديدي هستند که سرهنگ "مک کين" درمناظره خود با اوباما پيشنهاد کرد براي مبارزه با جمهوري اسلامي شکل بگيرد و در گام اول شامل امريکا، فرانسه، آلمان، انگلستان مي شود. او اين محور را "جبهه کشورهاي داراي سيستم دمکراسي" ناميد و تاکيد کرد که اين کشورها ارتش هاي مشترک، اقتصاد مشترک و آرمان هاي مشترک دارند.
دو نامزد اصلي انتخابات آمريکا در اين مناظره که از تلويزيون هاي سراسري آمريکا پخش شد به شدت نسبت به "خطر" برنامه اتمي ايران، بخصوص تهديد آن براي اسرائيل هشدار مي دهند.
مجلس نمايندگان آمريکا هم دراوج بحران مالي اين کشور، طرح جديدي با هدف گسترش و تشديد تحريم هاي اين کشور عليه ايران تصويب مي کند که هدفش سرمايه گذاري خارجي در ايران است وتحريم هاي فعلي آمريکا را از صنعت نفت و گاز فراتر مي برد و فهرست اقلام ممنوعه براي صادرات يا واردات را گسترش بيشتري مي دهد.
مقامات اسرائيلي هم در روزهاي پاياني هفته مي گويند: "ايالات متحده اخيرا به اين کشور يک سيستم رادار پيشرفته داده که در صورتي که ايران دست به حمله بزند، پيشاپيش به آنها هشدار خواهد داد. اين رادار قادر است حمله با موشک هاي باليستيک را کمي بعد از پرتاب آن رديابي کند."
شايد هم براي مقابله بااين خطرات است که فرهاد رهبر با استفاده از تجارب امنيتي خود مشغول اعمال "محدوديت هاي بي سابقه امنيتي در دانشگاه تهران واستقرار گيت هاي الكترونيكي براي کنترل عبور و مرور دانشجويان، اعضاي هيات علمي و کارکنان دانشگاه" است، تا جائي که داد مصطفي تاج زاده را درمي آورد: "آقاي فرهاد رهبر! دانشگاه پادگان نيست، گيت ها را جمع آوري کنيد. دانشگاه تهران را با وزارت اطلاعات مشابه گرفته ايد."
وبراي تکميل اين آش پر روغن، تنها خبرنگار فاکس نيوز کم است که او هم راه افتاده و بزودي به تهران مي رسد.
سر آشپزهاي امنيتي ماهر جمهوري اسلامي که اخيرا دفتر شبکه العربيه در تهران را به دليل "مواضع ضد ايراني" اش تعطيل کرده اند و عليرغم تامين خواست هايشان توسط تلويزيون فارسي بي بي سي و ازجمله تعيين کادر تحريري، هنوز به آن اجازه تاسيس دفتر در تهران را نداده اند،نه تنها به خبرنگار فاکس نيوز- متعلق به نئو کان ها - مجوز فعاليت در ايران را داده اند، بلکه با نامه نگاري به برخي مراکز حساس کشور خواستار همکاري دستگاه هاي مختلف با خبرنگار اين شبکه شده اند.
آش پر روغني است که در نيمه پائيز درحال جا افتادن است و زبانم لال اگرنوبت آوردنش بر سر سفره هاي مردم شود،چنان دهاني از ايرانيان خواهد سوخت که حمله اعراب ومغولان پيشش به خربزه خراسان مي ماند.
رئيس جمهور اسرائيل در آغاز هفته ازپشت تريبون مجمع عمومي سازمان ملل مي گويد: "محمود احمدينژاد خطري براي مردم خود، براي منطقه، براي جهان است. او براي مردم و سنن ايران مايه شرم است."
ودر پايان هفته بايد پرسيد: "ما ايرانيان که حتي به اعراب و مغولان هم بي دفاع تسليم نشديم، چرانشسته ايم؟ چرا؟"
آقاي علي کردان ـ يا شايد عوض علي کردان که از اين يکي پرونده فساد جنسي هم افشا شده و اتفاقا توسط برادر اقاي احمدي نژاد ـ عاقبت در کمال "معصوميت" و البته "مصونيت" خبر از آن داد که "فريب" خورده و "رابط"ي براي او مدرک قلابي گرفته است. اما اهميت اين ماجرا در "فريب"خوردگي آقاي کردان نيست، همه تاسف از آن است که امروز "مصالح کشور" به سرنوشت اين "علي"ها و اين "رابط"ها گره خورده است. همان ها که سياست شان عين ديانت شان و ديانت شان عين سياست شان است.
لازم نيست داستان آقاي کردان را تا روزهاي پيش از انقلاب پي بگيريم که تحقيقات نشان مي دهد، فوق ليسانس و ليسانس و ديپلمي هم در کار نيست!او هم يکيست از همان ها که در روزهاي انقلاب، وقتي ديگران داشتند براي استقلال و آزادي و رهايي زنداني سياسي و... جان مي دادند، به ضرب بازو، در کميته اي را هل دادند و وارد شدند و بر صندلي کميته چي نشستند و ديگر برنخاستند.از اينان در همه جا بسيارند؛ آنچه پيگيري لازم دارد اين است که چگونه کار به اينجا رسيد؟
چگونه سورنا هاشمي به جرم نشان دادن سند فساد مسئولي در دانشگاه زنجان، به زندان و محروميت از تحصيل ـ تحصيلي که واقعيست ـ روبه رو مي شود، اما رسيدگي به جعل و دروغ يکي ازاين "علي" آقاها، که سال ها بر مسند مهم ترين مشاغل در جمهوري اسلامي تکيه زده، گره مي خورد با "مصالح کشور"؟
چرا روستازاده اي محروم و بينوا، به جرمي جنسي از کوه پرت مي شود، اما سردار دستگير شده اي حين پيشنمازي زنان عريان، حتي به سلولي کوچک "هدايت" نمي شود؟ چرا صدها و هزاران نفر به علت جرم هاي ريز مالي، نام شان مي شود "مفسد في الارض" و بر دار مي شوند اما آِيت الله جنتي که سي سال است سرنوشت ميليون ها نفر را دگرگون کرده، با يک "حلاليت طلبي متفرعنانه" مورد تمجيد و تحسين هم قرار مي گيرد؟ چرا...
بله؛ ما هم مانند آقاي کردان "به يكباره و با ناباورى كامل" اين روزها را مي نگريم و مي گوييم: "اين امر نه از جهت اهميت مدرک مذكور" بلكه از بابت سياست و ديانتي که به اين روز افتاد، اهميت بسيار دارد؛ اهميتي در حد "مصالح کشور". کشور ما. کشوري که در راس آن دولتي ست مکتبي که بي شک سر و ته داستان آقاي کردان را هم همان گونه سر هم خواهد آورد که ديگرموارد را.
به ياد مي آورم پس از حادثه انفجار در دفتر نخست وزيري در دوران محمد علي رجايي و حجت السلام باهنر، آقاياني از همين دست زير تابوت ها سينه مي زدند و گلو مي دريدند که: "دشمن در چه فکريه، ايران پر از کشميريه."
و کشميري همان کسي بود که بعدها خبر دادند در انفجار نقش داشته و پس از آن نيز از کشور گريخته است. آقايان اما فکر مي کردند او نيز جزو "شهداي" انفجار دفتر نخست وزيريست و زير تابوت خاليش سينه مي زدند! اينک امروز بايد گفت: حکومت "يکدست" پر از کردان هاست؛ همه هم از يکديگر سند و مدرک و فيلمي دارند براي باج خواهي و "مذاکره". همه اسناد هم در صندوقخانه اين مجموعه مافيايي وجود دارد؛ از اسناد مربوط به فساد جنسي قاضي شهر، سعيد مرتضوي تا اسناد فساد مالي مسئول توپخانه شهر، حسين شريعتمداري. از فهرست فسادهاي جنتي ها تا فيلم هاي زارعي ها.
حال در همين امروز که به گفته آقاي لاريجاني، اين "مطلب[پرونده جعل کردان ] ازنظرنمايندگان روشن شده" سئوال اين است که آيا "مطلب" بر آنان نيز که گلو مي درند که سياست ما عين ديانت ماست، روشن شده؟ آنان نيز دريافته اند که رسوايي اين طشت افتاده وهمه گيري صداي منحوسش، به جايي رسيده که بايد کاري کرد؟ فراتر از آن، با اين نوبرها که هر روز از راه مي رسد و هنوز نوک کوه يخ ست، وقتي براي کاري کردن باقي مانده؟
آقايان! شما نيز مانند محسن کشميري، نه دفتر نخست وزيري، که ايران را به هوا فرستاده ايد؛پس بياييد و مانند او مفتخر از کاري که کرده ايد، ايران ويران را به صاحبانش واگذاريد و بگذاريد زير تابوت هاي خالي تان کساني فرياد بزنند: ايران پر از ديانت بود. پر از سياست بود. پر از مهرورزي، پر از اخلاق. پر از نوآوري، پر از شکوفايي، پر از.....
باور کنيد بالاتر از اين سياهي، که خط به خطش را مديون شماييم، رنگي نيست. اگرآخرين شاه پهلوي مي گفت:حکومت بر مشتي پابرهنه، افتخار نيست، حکومت به ياري مشتي کردان و زارعي و شريعتمداري و مرتضوي نيز افتخار نيست؛ مگر آنکه همه کردان باشيد، همه زارعي، همه مرتضوي، همه شريعتمداري، همه جنتي، همه....
نيما راشدان
برگرفته از "خبرنامه ی گویا"
روز سه شنبه آقای محمود احمدی نژاد رئيس جمهوری اسلامی ايران و روز چهارشنبه آقای ون جيابو نخست وزير چين در مجمع عمومی سازمان ملل متحد سخنرانی کردند.
کاش می شد که متن کامل اين دو سخنرانی در اختيار نمايندگان مجلس، فعالان سياسی، همه دولتمردان و تاثيرگذاران بر سياستهای جمهوری اسلامی قرار گيرد، تا آنها که به هر شکل مشغول نقش آفرينی در اين بازی خطرناک اند، بدانند که با خود، دوستان خود، همسايگان، شهروندان و هم ميهنان خود چه کرده و چه می کنند. آدمهايی که هر روز به سراغشان می آيند، دهها و صدها هزار ايرانی آبرومندی که از سر استيصال برای محمود احمدی نژاد و نمايندگان مجلس نامه سی دلاری گدايی می نويسند.
ون جيابو نخست وزير چين، دهها رهبر و نماينده حاضر در مجمع عمومی را مخاطب قرار داده چنين می گويد: ” رقم توليد ناخالص ملی چين در زمره بالاترين اقتصادهای جهان است، با اين حال، رتبه توليد ناخالص سرانه ما کمتر از يکصد کشور ديگر است، دهها ميليون چينی فاقد غذا و لباس کافی اند، چين هنوز يک کشور در حال توسعه است، سطح پايين توليد، کمبود منابع، انرژی و پيامدهای زيست محيطی تداوم روند توسعه را محدود می کند. “(۲)
کمی انصاف داشته باشيد! شما مشغول مطالعه نطق رهبران دو کشور از قاره آسيا هستيد. کشور نخست جمهوری خلق چين نام دارد، کشوری که فقط سال گذشته ۸۰۰ بيليون دلار سرمايه گذاری مستقيم خارجی جذب کرده است، سهم اقتصاد چين از سرمايه گذاری مستقيم خارجی ۱۲۶ برابر جمهوری اسلامی ايران است. چين که جای خود دارد، سهم جمهوری ترکيه ۱۷ برابر ايران است.(۱)
عنوان نطق نخست وزير « يک چين متعهد به اصلاحات، گشايش و توسعه صلح آميز » است. اصلاحات و توسعه اقتصادی دو کليد واژه نطق نخست وزير چين است. در نطق بسيار کوتاه آقای جيابو، واژه توسعه ۱۷ بار و واژه اصلاحات هشت بار تکرار شده است. نخست وزير چين زيربنای رشد اقتصادی چين را دو واژه و تنها دو واژه می داند : « اصلاحات و گشايش»
اجازه دهيد سخنرانی رئيس جمهوری اسلامی ايران را مرور کنيم؛ اولا: محمود احمدی نژاد تقريبا دو برابر و نيم نخست وزير چين سخن گفته است. (۳) ثانيا: آقای احمدی نژاد ۳۵ بار کلمه “خدا” را ذکر کرده و ۴۰ بار به واژه “خدا” ارجاع داده است. توجه کنيد هفته گذشته آقای خامنه ای نماز جمعه تهران را اقامه کرد ايشان مجموعا در دو خطبه طولانی نماز جمعه هيجدهم رمضان برای هزاران مومن روزه دار شيعه، ۲۴ بار واژه “خدا” را به کار برد، ايشان در آخرين ديدار خود با سفرای کشورهای اسلامی، تنها پنج بار از واژه “خدا” استفاده کرد، پنج بار ” خدا” در ديدار رهبر با نمايندگان کشورهای اسلامی و چهل بار خدا در سخنرانی مجمع عمومی سازمان ملل در جمع ۱۹۲ کشور جهان. آقايان! می توانيد اين را توضيح دهيد؟ (۴)
نخست وزير چين، بزرگترين دارنده ذخاير ارزی در جهان، سرزمين خود را کشوری در حال توسعه -« a developing country» - می خواند که دهها ميليون نفر از مردمش با فقر و گرسنگی دست به گريبان اند و محمود احمدی نژاد کشوری که حتی توان تامين برق پايتخت خود را ندارد، کشور ايران را «country extremely and very developed and powerful»(۵) می خواند. من گمان نمی برم اين سخنان سخيف و مضحک برای خنداندن ديگران باشد، باور کنيد اعتياد به خودفريبی مهلکترين نوع اعتياد است.
خودفريبی چه دردی از شما دوا می کند؟ مشکل قطع برق و گاز را پايان می بخشد؟ پاسخ خشکسالی و نابودی جامعه کشاورزی است؟ راه حل مشکل واردات کالای ارزان و ورشکستگی صنايع داخلی است؟ آخر کدام حکومت فقط و فقط با اتکا بر دروغ و خودفريبی قادر به تداوم حيات خود شد که شما دومين اش باشيد؟
نخست وزير چين، يک کلمه و حتی کلمه، از تخاصم و تهديد نام نبرد؛ در نطق او واژه های صلح، اقتصاد جهانی، توسعه، همکاری و مشارکت بارها و بارها تکرار شد، کلمه به کلمه نطق وی درباره اقتصاد گلوبال و تاثير آن بر رشد چين و ديگر کشورهای درحال توسعه است. در مقابل رئيس جمهور ايران نطق خود را با آرزوی سلامتی برای امام مهدی شروع می کند و بلافاصله فوران واژه هايی نظير قتل، آدمکشی و نفرت آغاز می شود.
نخست وزير چين در نطق ۱۴۰۰ کلمه ای خود ۳۵ بار واژه چين را به کار برد.
رئيس جمهور ايران در سخنرانی ۳۲۰۰ کلمه ای خود فقط ۵ بار از کلمه “ايران” استفاده کرد که “۴″ بار آن تنها در يک پاراگراف برای توصيف فشار آژانس بين المللی انرژی هسته ای و حمايت مردم از انرژی هسته ای احمدی نژاد است، يعنی تنها جايی که او نيازمند نمايش کاذب حمايت ملی است. آيا نبايد نتيجه گرفت که رئيس جمهور ايران از بردن نام کشورش بيزار است؟ درست به همين دليل تنها “۶″ بار از ايرانيان ياد می کند و بازهم برای توصيف حمايت ايشان از برنامه هسته ای و ديگر هيچ. ۳۲۰۰ کلمه و تنها يک بار ذکر نام ايران، و آن هم به دليل موضوع انرژی هسته ای.
من نه از مخاطبان دائمی خود که از تحليلگران نزديک به نظام سوال می کنم؛ چرا يک رئيس جمهور بايد تا به اين حد از مردمی که به قول شما انتخابش کرده اند، متنفر و بيزار باشد؟ آيا ايشان و فردی که نطق ايشان را نوشته است و آن مقام عاليرتبه ای که ايشان را قبل از پرواز به حضور پذيرفته، و قطعا نطقشان را خوانده اند، همگی از سلامت عقلی و روانی برخوردارند؟
دومين واژه سخنرانی نخست وزير چين “چين” است، می دانيد اولين استفاده از واژه “ايران” چندمين لغت سخنرانی آقای احمدی نژاد است – واژه شماره ۱۸۱۰ او. و می دانيد واژه “فلسطين” چندمين واژه است؟ ۱۵۷ امين واژه . و می دانيد دردآور ترين بخش داستان کجاست؟ آنجا که همه رهبران سخنران مجمع عمومی، در نخستين دقيقه نطق با افتخار نام سرزمين خود را بردند، مانند رهبر چين. اما اين محمود احمدی نژاد بود که به عنوان تنها موجود حاضر در جلسه ۳۲۰۰ واژه غريب و غيرمعمول را بر زبان راند تا از تلفظ نام کشور خويش فرار کند.
نخست وزير چين حتی از يک کشور ديگر جهان به جز چين نام نبرد، رئيس جمهور ايران، فردی که تنها ۵ بار از کشور خودش نام برده است، ۶ بار واژه فلسطين، ۴ بار عراق، ۲ بار افغانستان و لبنان و شش بار صهيونيسم را به کار برد.
او حتی به اين بسنده نکرد و سراغ گرجستان و آبخازيای جنوبی رفت و سری هم به آفريقا زد و درباره استعمار آفريقا، آمريکای لاتين و کشورهای آسيايی سخن گفت، اما تنها از يک واژه مثل طاعون گريخت: ايران. و شرمگينانه بايد گفت که تنها يک موضوع در سخنان احمدی نژاد نيامد، ايران ، مردم ايران ، وضعيت مردم ايران و سرنوشت مردم ايران.
من می توانم برای دهها و صدها سطر، نتيجه گيری تکاندهنده خود از نطق رئيس جمهور ايران را ادامه دهم. می توانم فهم، شعور و درک او را با افرادی چون عبدالله گل و آصف علی زرداری و حتی روسای جمهور فقيرترين کشورهای آفريقايی مقايسه کنم. آنان که همه و همه آمده اند به نيويورک، تا با دست پر برگردند به کشورهای خويش و ثبات، توسعه اقتصادی و اشتغال برای مردمی که آنان را برگزيده اند، به ارمغان آورند. اما در اين ميان يک نفر و تنها يک نفر، با سودای ابلهانه رهبری جهان، جان و مال و زندگی هفتاد و پنج ميليون ايرانی را به بازی گرفته است.
دوستان من! دوستدار انقلاب اسلامی ايران باشيد يا معارض آن، چاره ای نداريد جز اذعان به اين حقيقت که از برکت افرادی نظير آقای ون جيابو، کشور چين ديروز نخستين فضانوردان خود را رهسپار کيهان کرد و حاصل شعور و کنش آدمهايی مثل احمدی نژاد، فروش نفت و صرف درآمد آن برای واردات کاندوم و سيب زمينی است. حاصل گفتمان احمدی نژاد قطع برق است، واردات سيب از مصر است و خودکشی کارگرانی که ماههاست حقوق دريافت نکرده اند.
قبول نداريد نطق نخست وزير چين آقای ون جيابو را با محمود احمدی نژاد مقايسه کنيد.(۶)
منابع :
۱- http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_received_FDI
۲- http://www.un.org/ga/63/generaldebate/china.shtml
۳- نخست وزير چين حدودا ۱۴۰۰ کلمه و محمود احمدی نژاد ۳۲۰۰ کلمه نطق کردند.
۴- http://www.leader.ir خطبه های نماز جمعه گذشته و ديدار خامنه ای با سفرای کشورهای اسلامی
۵- http://edition.cnn.com/TRANSCRIPTS/0809/23/lkl.01.html
۶- طبيعی است که نخست وزير يک حکومت سرکوبگر و مستبد نظير چين را انتخاب کردم تا نشان دهم حکومت ايران حتی عرضه و جربزه ديکتاتوری و تماميت خواهی را هم ندارند چه رسد به دمکراسی.
اظهارات عبدالله نوری در برابر روزنامه نگاران
شرکت در انتخابات وقتی صحیح است که رای موثر باشد
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه ۵ مهر ۱٣٨۷ - ۲۶ سپتامبر ۲۰۰٨
گروهی از روزنامه نگاران در دیدار با عبدالله نوری از وی خواستند تا سکوت خود را بشکند و نقش فعال تری را در ارتباط با مسایل کشور بر عهده گیرد.
در برابر این درخواست ها عبدالله نوری گفت: بیش تر دوستان به روزه ی سیاسی و سکوت من اشاره کردند. البته واقعآً این طور نبوده، شاید رسانه ای نشده وگر نه جایی که ضرورتی پیش آمده یا حس کردم که لازم است حرفی گفته شود،گفته ام. اینکه در سخنان یکی از دوستان مطرح شد که شاید از طرف حکومت به من تذکری داده شده که ساکت باشم هیچکس در دوره پس از زندان با من کاری نداشته. من هم ان شاء الله از کسی نمیترسم که به خاطر تهدیدش فعالیت بکنم یا نکنم. بحث شرایط است. اگر انسان بتواند در جهت توسعه و تعالی کشور گام بردارد و در جهت اصلاحات بنیادین کشور تأثیر گذار باشد موظف به اقدام است و تهدید طرف مقابل هم برای وی نباید هیچ اهمیتی داشته باشد. و حضور را یک وظیفه ی ملی باید تلقی کند.
عبدالله نوری در ادامه با تبیین مرز دموکراسی حقیقی با شبه دموکراسی و با تاکید بر اینکه که شبه دموکراسی را قبول ندارد گفت: در نظام های سیاسی دیکتاتوری، گروه هایی به دنبال شبه دموکراسی می روند در حالی که تلاش در جهت برقراری شبه دموکراسی نوعاً نتیجه بخش نخواهد بود و چه بسا شبه دموکراسی ها به نفع حاکمیت و به زیان مردم تمام شود. اما تاریخ سیاسی جهان نشان داده که هر کجا از همه ی توان در جهت برقراری دموکراسی واقعی استفاده شده و آمادگی برای پرداخت هزینه وجود داشته در نهایت دموکراسی حاصل گردیده است.
عبدالله نوری در بخش دیگری از سخنانش با به رسمیت شناختن تفاوت دیدگاه ها و اهداف در اردوگاه اصلاح طلبان و تقسیم بندی روش ها و نتایج خاطرنشان ساخت: به نظر می رسد رقیب یک دسته بندی اعتدالی و افراطی برای اصلاح طلبان ساخته و متاسفانه برخی اصلاح طلبان از این تقسیم بندی پیروی کرده و نه تنها روش های اعتدالی از دیدگاه خود را پیگیری نمی کنند که برای متهم به افراط نشدن، مواضع معتدلانه خود را به سمت تفریط تقلیل داده اند و مع الاسف برخی پس از هر بار نتیجه نگرفتن از تاکتیک های تفریطی خود، گناه آن را به گردن این و آن می اندازند و شکست خود را متوجه روش هایی می کنند که برچسب افراطی هم به آن زده اند. در خیلی از مسایل انسان فکر می کند که می شود گامی بیشتر و پیشتر بر داشت و با این کوتاه آمدن ها و تفریط ها به هیچ جا نمی توان رسید البته چنانچه با همین روش های اعتدالی، تفریطی هم یک گام به پیش روند، باید خوشحال شد.
عبدالله نوری سپس به تاریخ جنبش اصلاح طلبی در دوازده سال گذشته پرداخت و با ابراز تاسف از فرصتهای به وجود آمده گفت: از این فرصت ها بهره مناسب گرفته نشده است.
وی در ادامه گفت اگر بر سر همان برنامه های اعلام شده در دوره اصلاحات ایستادگی می شد شاید در جهت برقراری دموکراسی واقعی توفیق حاصل می گشت. تجربه امروز در کشور های مختلف جهان نشان می دهد که اگر سر آرمان ها و اصول تان بایستید، قدرت هر چه قدر هم مطلق باشد، عقب می رود اما وقتی شما مرتب از اهداف تان عقب تر بروید، این طرف مقابل است که جلو می آید و فضاها را یکی پس از دیگری می گیرد.
عبدالله نوری تاکید کرد : اگر امروز هم از جریان اصلاحات فردی قصد حضور در انتخابات را داشته باشد،باید با برنامه و اصول و خط قرمزی روشن بیاید و به مردم قول دهد که بر سر این عهد و پیمان ها خواهد ایستاد. اعتقاد دارم که باید به قولی که به مردم میدهیم پایبند باشیم، انسان باید سر اصولش ایستادگی کند، هزینه بدهد، از تهدیدها و تندی ها نهراسد و برای تحمل سختی ها و نا مردمی ها و حتی حوادث سنگین آمادگی داشته باشد.
وی در قسمت دیگری از سخنانش گفت: من حس می کنم عده کثیری در ایران به دنبال راه برون رفت می گردند اما این راه کدام است،خیلی روشن نیست. اگر در همان زمان، اصلاح طلبان از فرصت به وجود آمده و تمام ظرفیت های خود بهره می گرفتند شاید امروز به یک بن بست سیاسی دچار نمی شدند ظرفیت آن زمان یک واقعیتی بود. اگر بر سر همان برنامه های اعلام شده ایستادگی و همان ها اجرا می شد در برقراری دموکراسی واقعی و جامعه ی مدنی شاید توفیق حاصل می شد. انسان وقتی با مردم عهدی می بندد، نباید دچار تردید شود،این نمی شود که رای از مردم گرفت اما تعامل با دیگران کرد. اگر همان زمان ایستادگی می شد جناح اقتدارگرا تا یک جایی می توانست، کارشکنی کند و نهایتا مجبور به تمکین در برابر رای و خواست مردم می شد، اما فرصتهای از دست رفته بازگشتنی نیستند.
نوری در ادامه سخنانش گفت: انسان نسبت به اوضاع فعلی، تهدیدات و محدودیتهای بین المللی و نیز مشکلات اقتصادی، اجتماعی و ضعف ها و ناتوانیهای موجود و نگرش منفی که نسبت به ایران و ایرانی در سطح بین المللی با پیشینه و تمدن غرورآفرینش به وجود آمده نگران می شود. بنا بر این اگر وظیفهی ملی حکم کند، همه دلسوزان و خیرخواهان باید حضور پیدا کنند. اما واقعآً الان برای من روشن نیست که چه موضعی به سود است، چه موضعی به زیان.
عبد الله نوری در پایان سخنانش و در پاسخ به سوال برخی از خبرنگاران در ارتباط با شرکت در انتخابات گفت: و اما در بارهی شرکت در انتخابات باید بگویم که مهم تاثیرگذاریست، اگر احساس شود تک تک آراء مردم در نتیجه انتخابات تأثیر گذار است حضور وظیفه ملی می شود. و لکن چنانچه احساس شود که انتخابات و آراء مردم نمایشی بیش نیست چرا باید شرکت کرد؟ من چون برای رای خود در حد همان یک رأی ارزش قائلم زمانی رأی خواهم داد که رأیم در حد خودش تاثیرگذار باشد و گر نه در انتخابات شرکت نخواهم کرد. دوستان می توانند، هر چیزی خواستند نامش را بگذارند؛ عدم شرکت، تحریم یا انفعال. به اعتقاد من انسان باید برای رای خویش احترام قائل باشد.
سانسور سخنان عبدالله نوری در روزنامه ها و رسانه های نزدیک به اصلاح طلبان
سخنان عبدالله نوری در جمع روزنامه نگاران که به منزله شکستن سکوت چندین ساله وزیر کشور دوران اصلاحات تلقی می شود، در روزنامه ها و سایت های نزدیک به اصلاح طلبان مجال انتشار نیافت.
به گزارش خبرنگار ادوارنیوز، روزنامه های کار گزاران، اعتماد ،خبرگزاری ها و سایت های نزدیک به اصلاح طلبان از درج متن سخنان نوری که روز دوشنبه انتشار یافته است خودداری کردند.
یک منبع آگاه نزدیک به عبدالله نوری در این خصوص گفت: به دنبال انتشارگزارشاتی گزینشی و جهت دار از سخنان آقای عبدالله نوری در جلسه عصر پنج شنبه با روزنامه نگاران، بنا بر هماهنگی صورت گرفته با ایشان، متن کامل این سخنان برای رسانه های جمعی ارسال شد که متاسفانه هیچ کدام از روزنامه ها اقدام به انتشار آن نکردند.
این منبع آگاه نزدیک به نوری از دلیل سانسور سخنان عبدالله نوری ابراز بی اطلاعی کرد.
با این وجود گفته می شود سخنان صریح عبدالله نوری مبنی بر لزوم ایستادگی در برابر قدرت و آمادگی برای پرداخت هزینه در این راه و همچنین انتقاد او به محمد خاتمی و اصلاح طلبان به دلیل از دست دادن فرصت ها و سرزنش آنان به دلیل"گرفتن رای از مردم و تعامل با دیگران"، یکی از دلایل اصلی عدم پوشش این خبر در رسانه های اصلاح طلبان بوده است.
این در حالی است که محمد خاتمی رییس جمهور سابق و رییس شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز در سخنانی در جمع اعضای جبهه اصلاحات هواداران خود را به دلیل سر دادن شعار "یا خاتمی، یا هیچ کس" سرزنش کرد.
با وجود انتشار سخنان کامل عبدالله نوری، در سایت های خبری مختلف، سایت یاری نیوز که برای پوشش اخبار و تبلیغ حضور خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری راه اندازی شده است در خبری کذب از پشتیبانی همه جانبه عبدالله نوری از نامزدی خاتمی خبر داده است.
فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه ۱ مهر ۱٣٨۷ - ۲۲ سپتامبر ۲۰۰٨
نهادهای مدافع حقوق بشر !
ایرانیان مدافع حقوق بشر !
در این گزارش بخش بسیار کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران را که توسط این شبکه گرد آوری شده است به اطلاع می رسانیم:
بین المللی:
۱ ـ سازمان عفو بین الملل به مناسبت بیستمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ اطلاعیه ای صادر کرد. در این اطلاعیه آمده است: بیست سال پس از این که مقامات وقت ایران موجی از اعدامهای گروهی و شتابزده و عمدتأ پنهانی را در مرداد ۶۷ آغاز کردند، عفو بین الملل فراخوان خود را برای به محاسبه کشاندن کسانی که مسئول قتل عام زندانیان بوده اند تجدید می کند. در مورد نقضهای فاحش حقوق بشری از این قبیل، صرف نظر از ارتکاب آنها، هیچ مصونیتی از مجازات نباید وجود داشته باشد. این سازمان همچنین از حکومت ایران می خواهد که از حضور بازماندگان قربانیان در گورستان خاوران در جنوب تهران در روز ۲۹ اوت یا حوالی آن به منظور یادآوری این سالگرد و دادخواهی برای عزیزانشان، جلوگیری نکند. صدها نفر از کسانی که شتابزده اعدام شدند در این گورستان و بسیاری از آنان در گورهای دستجمعی بی نام و نشان دفن شده اند. قوانین بین المللی حقوق بشر ایجاب می کند که مقامات ایران در مورد نقض حق حیات، مانند موارد ارتکابی درباره قتل عام زندانیان تحقیقاتی جامع و بی طرفانه انجام دهند و مسئولان آنرا شناسائی و تسلیم عدالت کنند. کوتاهی در این مورد تاکنون و مدت زمانی که از این کشتار گذشته است، به هیچ عنوان از این مسئولیت نمی کاهد. کسانی که مسئول این کشتار بوده اند، که یکی از بدترین تعدیات ارتکابی در ایران بشمار می رود، باید تحت تعقیب قرار بگیرند و در دادگاهی که قانونی وعادی تشکیل شود، با رعایت همه تضمین های رویه ای لازم، بر اساس استانداردهای بین المللی دادرسی های عادلانه محاکمه شوند. باور بر این است که در مجموع ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر در این جریان اعدام شده اند. (گویا ۱/۶/٨۷)
۲ ـ سازمان جهانی مبارزه با شکنجه و فدراسیون بین المللی جوامع حقوق بشر در اطلاعیه ای نسبت به وضعیت مسعود کردپور، خطاب به مقامات ایران، خواهان این شدند که تحت هر شرایطی سلامت روحی و جسمانی وی تضمین و محل زندان وی بصورت عموم اعلام شود و همچنین هر چه سریعتر و بدون هیچگونه قید وشرطی وی را آزاد کنند و اقدامات تهدیدآمیز و آزاردهنده در سطوح قضائی، در قبال تمامی مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند. (موکریان نیوز ۲/۶/٨۷)
٣ ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای نگرانی خود را از وضعیت سلامت و شرایط بازداشت عمادالدین باقی اعلام کردند. در این اعلامیه آمده است: عمادالدین باقی هزینه آزادی بیان خود را در انتقاد از مسئولان حکومتی می پردازد. مسئولانی همچون غلامحسین محسنی اژه ای وزیر اطلاعات و قربانعلی دری نجف آبادی دادستان کل کشور که هر دو از متهمان قتلهای زنجیره ای و امروز در عالیترین مقامات قضائی و دولتی مشغول بکارند. این روزنامه نگار که از وضعیت جسمی نامناسبی برخوردار است، بی رحمانه از سوی مقامات امنیتی-قضائی مورد بدرفتاری و آزار قرار گرفته است. عمادالدین باقی سردبیر روزنامه های توقیف شده "فتح" و "جمهوریت" و عضو انجمن دفاع از حقوق زندانیان، به سلول انفرادی در بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده است. (گزارشگران بدون مرز ۴/۶/٨۷)
۴ ـ اتحادیه اروپا با صدور بیانیه ای اعدام رضا حجازی در زندان اصفهان را بشدت محکوم کرد. رضا حجازی در ۱۵ سالگی مرتکب قتل شده بود. کنوانسیون حقوق کودک و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که هر دو به تصویب ایران رسیده است، اعدام افرادی را که در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱٨ سال داشته اند را ممنوع می داند. در این بیانیه یادآوری شده است که اتحادیه اروپا روز نوزدهم اوت قویاٌ از جمهوری اسلامی خواسته بود که تمهیدی بیندیشد تا برای بزهکاران نوجوان شیوه هایی نظیر دادگاه اطفال، محکومیت هایی با هدف آموزش و همچنین کمک به توانبخشی اجتماعی آنان در نظر گرفته شود. (رادیو فردا ۴/۶/٨۷)
۵ ـ کنگره اتحادیه های کارگری انگلستان طی نامه ای خطاب به محمود احمدی نژاد نسبت به صدور احکام دادگاهی بر علیه فعالان کارگری در ایران و همچنین نحوه برخورد با اتحادیه های کارگری اعتراض کرد. در این اطلاعیه همچنین نسبت به صدور احکام اعدام برای فعالان سیاسی-مدنی از جمله فرزاد کمانگر و دستگیری حسن قربانی و کاوه رستمی اعتراض نمودند. در پایان خواهان آزادی منصور اسانلو رئیس سندیکای اتوبوسرانی تهران و حومه، لغو حکم اعدام فرزاد کمانگر شده اند. (اخبار روز ۵/۶/٨۷)
۶ ـ سازمان دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای، اعدام بهنام زارع نوجوان ۱۹ ساله ایرانی را محکوم کرد. نامبرده در سن ۱۵ سالگی مرتکب قتل شده و در سن ۱۶ سالگی به اعدام محکوم شده بود. محمد مصطفائی وکیل مدافع بهنام زارع اعلام کرد: بدون اطلاع قبلی به وکیل و خانواده متهم، وی در زندان شیراز به دار آویخته شد. دیده بان حقوق بشر با ابراز نگرانی از اعدام بهنام زارع و دیگر نوجوانان در ایران، از دستگاه قضائی جمهوری اسلامی خواسته است تا در احکام ۱٣۰ زندانی محکوم به اعدام که در نوجوانی مرتکب جرم شده اند، تجدید نظر کند. در این بیانیه آمده است: ایران از سال ۲۰۰۵ تاکنون دست کم ۲۶ نفر را که همگی پیش از رسیدن به سن قانونی مرتکب جرم شده بودند را اعدام کرده است. (بی بی سی ۶/۶/٨۷)
۷ ـ گزارشگران بدون مرز با صدور اطلاعیه ای اعتراض خود را نسبت به حکم زندان برای روزنامه نگار و نویسنده عرب تبار ایرانی، یوسف عزیزی بنی طرف، اعلام کرد. در این اطلاعیه آمده است: دولت رئیس جمهور محمود احمدی نژاد برای سرکوب روزنامه نگاران اقلیتهای قومی و ملی از دستگاه قضائی سوءاستفاده می کند.از ۷ روزنامه نگار زندانی، ۶ نفر کرد و عرب هستند. پیشبرد این سیاست خفقان باید از سوی همه مدافعان آزادی بیان برای ایران محکوم شود. یوسف عزیزی بنی طرف به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است. (گزارشگران بدون مرز ۶/۶/٨۷)
٨ ـ استوارت هوارد دبیر کل فدراسیون بین المللی حمل و نقل، با انتشار بیانیه ای بازداشت علیرضا ثقفی را محکوم کرد.( رادیو فردا ۷/۶/٨۷)
۹ ـ عفو بین الملل طی اطلاعیه ای در مورد وضعیت پزشکی و سلامتی آیت الله کاظمینی بروجردی ابراز نگرانی کرد. در این اطلاعیه ضمن اشاره به نحوه دستگیری و پروسه دادرسی ایشان، تاکید نمود که پزشک معالج وی با ارسال نامه ای به مقامات قضائی ایران، آنها را از وضعیت وخیم بیماری وی آگاه نموده است. آیت الله بروجردی در اول سپتامبر ۲۰۰٨ بدون اطلاع قبلی توسط دادگاه ویژه روحانیت احضار شد. دادگاه ایشان را به انجام مصاحبه ای مبنی بر تکذیب بیانات خود در روزنامه های دولتی و طلب عفو از مقام رهبری، وادار کرد. (بام آزادی ۱۰/۶/٨۷)
۱۰ ـ حزب چپ سوئد و شماری از نمایندگان این حزب در پارلمان سوئد طی اطلاعیه ای حمایت خود را از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد در ایران اعلام کرده و خواهان این شدند که با جمع آوری یک نیروی گسترده و فشار بر جمهوری اسلامی، او را مجبور به رعایت حقوق بشر نمائیم. لارش اولی دبیر اول این حزب و جانشین وی آلیسه اوسترم از امضاءکنندگان این اطلاعیه هستند.
(کمیته حمایت از اعتصاب غدای زندانیان سیاسی و مدنی کرد ۱۰/۶/٨۷)
۱۱ ـ پل مویست رئیس اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا طی نامه ای به رئیس جمهور ایران اعلام کرد: اخبار مربوط به صدور احکام تازه زندان و شلاق علیه فعالین کارگری در ایران انزجار ما را برانگیخته است. سوسن رازانی، شیوا خیرآبادی، عبدالله خانی، سید غالب حسینی و خالد حسینی فعالان کارگری به زندان و شلاق محکوم شده اند. در این نامه همچنین درخواست شده که منصور اسانلو رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد از زندان آزاد شود. در این نامه آمده است: ما از شما می خواهیم همه اتهامات و احکام علیه فعالین کارگری در ایران را پس بگیرید. (اخبار روز ۱۱/۶/٨۷)
۱۲ ـ روبرت کالویل سخنگوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر گفت: ما از دولت ایران می خواهیم که اعدام محمد فدائی و امیر امراللهی را بدلیل مغایرت آن با موازین بین المللی لغو کرده و از صدور احکام جدید اعدام برای نوجوانان خودداری کند. نامبرده افزود: ایران از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون بیش از ۲۲۰ نفر را اعلام کرده است و در میان آنها، نام ۶ نفر از افرادی که در نوجوانی مرتکب قتل شده اند، وجود دارد. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر همچنین از اعدام بهنام زارع و رضا حجازی که بجرم ارتکاب قتل در زیر ۱٨ سالگی در شیراز و اصفهان بدار آویخته شدند، ابراز نگرانی کرده است. (رادیو فردا ۱۲/۶/٨۷)
۱٣ ـ کمیساریای عالی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از اعدام نوجوانان در ایران انتقاد کرد. یک سخنگوی کمیساریای عالی شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو اعدام « رضا حجازی» و « بهنام زارع» را نقض حقوق بین المل از سوی ایران توصیف کرد.این دو نوجوان در سن ۱۵ و ۱۶ سالگی مرتکب قتل شده بودند. حکم اعدام هر دوی این جوان ، بدون اطلاع وکیل و خانواده های آنها اجرا شده است. سخنگوی شورای حقوق بشر سازمان ملل می گوید : اعدام این دو نوجوان نقض کنوانسیون حقوق کودک است که دولت ایران آن را امضاء کرده و ملزم به اجرای آن است. ماده ٣۷ کنوانسیون بین المللی حقوق کودک می گوید : حکم اعدام و حبس ابد ، نباید برای جرایمی صادر شود که افراد زیر ۱٨ سال مرتکب شده اند.( دویچه وله ۱۲/۶/٨۷)
۱۴ ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای محکومیت چهار وب نگار فمنیست به زندان را محکوم کردند. در این اطلاعیه آمده است: پروین اردلان، جلوه جواهری، مریم حسین خواه و ناهید کشاورز به اتهام تبلیغ علیه نظام، برای نوشتن در سایتهای تغییر برای برابری و زنستان که از حقوق زنان دفاع می کنند، هرکدام به ۶ ماه زندان تعزیری محکوم شده اند. گزارشگران بدون مرز اعلام کردند: تنها جرم این چهار وب نگار انتشار مقالات و نظرات خود بر روی اینترنت است. وب نگاران فمنیست با احضارها و بازجوئی های مکرر قربانی سخت گیری های ناموجه مقامات قضائی هستند. ما خواهان توقف صدور احکام زندان و احضار و آزار وب نگاران و روزنامه نگاران هستیم. (گزارشگران بدون مرز ۱٣/۶/٨۷)
۱۵ ـ فدارسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه با انتشار اطلاعیه ای نگرانی شدید خود را در خصوص محکومیت چهار تن از اعضای کمپین یک میلیون امضاء اعلام کردند. در این اطلاعیه آمده است : دادگاه انقلاب تهران خانم ها پروین اردلان، ناهید کشاورز ، جلوه جواهری و مریم حسین خواه را به اتهام تبلیغ علیه نظام و نوشتن مقالاتی برای دو روزنامه اینترنتی ( زنستان و تغییر برای برابری ) که از حقوق زنان در ایران دفاع می کنند ، به ۶ ماه حبس محکوم کرد. این دو سازمان مراتب نگرانی عمیق خود را نسبت به محکومیت هایی که بر ضد این مدافعان حقوق زنان انجام شده و همچنان نشان دهنده ادامه سرکوب های شدید از سوی دولتمردان جمهوری اسلامی در قبال مدافعان حقوق بشر ، به ویژه فعالان حقوق بشر زنان در کمپین یک میلیون امضاء است اعلام می دارند .(عصر نو ۱۵/۶/٨۷)
۱۶ ـ فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه با انتشار بیانیه ای مراتب نگرانی شدید خود را در خصوص اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد اعلام کردند. در این بیانیه با اشاره به اسامی تعدادی از زندانیان آمده است: این افراد که در زندانهای متفاوت محبوس هستند، نسبت به شرایط نامناسب خود اعتراض دارند و از جمله عدم امکان ملاقات با وکیل مدافع و خانواده و دور نگاه داشته شدن از دیگر زندانیان. اینان همچنان اعتراض خود را نسبت به محاکمه های غیر قانونی شان اعلام می دارند. در این بیانیه از دولت جمهوری اسلامی خواسته شده که شرایط حبس این زندانیان را مطابق با عهدنامه های بین المللی ضمانت کنند. به هر گونه اقدام تهدیدآمیز و آزاردهنده در قبال تمامی مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند. (گویا ۱۵/۶/٨۷)
۱۷ ـ اتحادیه اروپا با صدور بیانیه ای به رفتار حکومت ایران با عمادالدین باقی روزنامه نگار و فعال حقوق بشر اعتراض کرد. نامبرده از مهر ماه سال گذشته در زندان بسر می برد. اتحادیه اروپا از مقامات ایرانی خواسته است تا تضییقات علیه عمادالدین باقی را متوقف کنند. آقای باقی باید در بیمارستانی خارج از زندان معالجه شود. همچنین در این بیانیه آمده است: دیگر فعالان حقوق بشر نیز در ایران زیر فشار و آزار و اذیت قضائی قرار دارند. دولت ایران با اقدامات خود پیمان های بین المللی را نقض می کند. (دویچه وله ۱۹/۶/٨۷)
۱٨ ـ سازمان دیده بان حقوق بشر با انتشار اطلاعیه ای اعلام کرد: اگر تنها پنج کشور دیگر به اعدام افرادی که در هنگام کودکی مرتکب جرم شده اند پایان دهند، اجرای پیمان منع اعدام نوجوانان جهانی می شود. در ادامه این اطلاعیه آمده است: از ژانویه ۲۰۰۵ تاکنون ٣۲ مجرم نوجوان در این کشورها اعدام شده اند. ایران ۲۶ مورد، عربستان سعودی ۲ مورد، سودان ۲ مورد، پاکستان ۱ مورد و یمن ۱ مورد. اکثریت اعدامهای مجرمین نوجوان در ایران رخ می دهد. در این کشور قضات می توانند مجازات اعدام را در صورتی که فرد به سن بلوغ رسیده باشد، که بر اساس قوانین ایران ۹ سال برای دختران و ۱۵ سال برای پسران است، اجرا کنند. گفته می شود ایران از آغاز سال ۲۰۰٨ تاکنون ۶ مجرم نوجوان را اعدام کرده که دو مورد از آنها در اوت انجام شده است. بهنام زارع در ۲۶ اوت ۲۰۰٨ و سیدرضا حجازی در ۱۹ اوت ۲۰۰٨. در خال حاضر بیش از ۱٣۰ مجرم نوجوان دیگر به اعدام محکوم شده اند. (دیده بان حقوق بشر ۱۹/۶/٨۷)
۱۹ ـ دیده بان حقوق بشر ، اتحادیه بین المللی سازمانهای غیر دولتی و دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا امریکا خواستار آزادی فوری مهدی ذاکریان شدند. مهدی ذاکریان استاد اسبق دانشگاه تهران، استاد دانشگاه آزاد پیش از دستگیری، مدیر گروه اسرائیل شناسی در مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، رئیس هیئت تحریریه فصلنامه مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی-امریکا شناسی، عضو هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران در دوره چهارم گفتگوهای حقوق بشری ایران و اتحادیه اروپا و رئیس مرکز آموزش های کاربردی دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خاجه که در انتظار ویزای خود برای سفر به امریکا جهت تدریس در دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا بسر می برد، توسط وزارت اطلاعات در اواسط ماه اوت بازداشت گردید. (رادیو فردا ۱۹/۶/٨۷)
۲۰ ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای خواهان آزادی روزنامه نگار زندانی، محمود پورکرد شدند. در این اطلاعیه آمده است: تنها جرم این آموزگار و مدافع حقوق بشر، مصاحبه با رسانه های بین المللی و رسانه های محلی درباره تشدید سرکوب در کردستان و وخامت وضعیت حقوق بشر در این استان در چند سال اخیر است. گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی فوری مسعود کردپور و ۵ روزنامه نگار زندانی در ایران هستند.
(گزارشگران بدون مرز ۲۰/۶/٨۷)
۲۱ ـ سازمان عفو بین الملل با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی نگرانی خود را از وضعیت زندانیان سیاسی و مدنی کرد که در زندانهای ایران به اعتصاب غذا دست زده اند، اعلام کرد: این سازمان خواستار توقف شکنجه، فشار و رفتار غیر انسانی علیه زندانیان و آزادی بدون شرط تمام زندانیان عقیدتی شد. بیش از ۵۰ زندانی کرد، هم اینک در اعتراض به شکنجه، اعدام و نقض مستمر حقوق بشر، از ۴ شهریور دست به اعتصاب غذا زده اند. سازمان عفو بین الملل در پایان خواهان لغو تمام احکام اعدام شده است. (اخبار روز ۲۲/۶/٨۷)
۲۲ ـ دیده بان حقوق بشر طی فراخوانی، خواهان توقف اعدام نوجوانان در ایران شد. این فراخوان توسط سازمان عفو بین الملل، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر ، سازمان جهانی مبارزه با شکنجه وکمپین بین المللی حقوق بشر در ایران حمایت می شود. تاکنون بیش از ٣۲۰ سازمان و افراد مدافع حقوق بشر و کودک در سراسر جهان این بیانیه را امضاء و اعلام حمایت کرده اند. (گویا ۲۷/۶/٨۷)
اخبار دانشجویی:
۲٣ ـ جمال انصاری رئیس دادگستری استان زنجان اعلام کرد: دختر دانشجوئی که حسین مددی معاون دانشگاه زنجان قصد تعرض به وی را داشته، ۴۲ روز در بازداشت بسر برده است. که به داشتن روابط نامشروع با دکتر مددی متهم می باشد. همچنین در حال حاضر وی و خانواده حاضر به شکایت از دانشجویانی هستند که جریان تعرض دکتر مددی را فیلمبرداری کرده بودند. لازم به یادآوری است که وی در اظهارات قبلی خود اعلام کرده بود که بین دختر دانشجو و دکتر مددی صیغه محرمیت جاری بوده و وی حاضر به شکایت از دانشجویان نیست. (ادوارنیوز ۹/۶/٨۷)
دانشجویان: بازداشت شده
۲۴ ـ پلیس امنیت ۷ دانشجوی پسر و ۵ دانشجوی دختر را به اتهام اجتماع غیر قانونی در پارک لاله تهران بازداشت کردند. اسامی ۵ نفر از بازداشت شدگان عبارتند از: بیتا صمیعی زاد، الهام احسنی، نیما نحوی، حامد محمدی و نادر احسنی. تعدادی از بازداشت شدگان با قید ضمانت آزاد شده اند. (فعالین حقوق بشر و دمکراسی ۲/۶/٨۷)
۲۵ ـ فاروق معروفی و مصلح فتاح پور دانشجویان دانشگاه تربیت معلم پس از احضار به دادگاه انقلاب کرج بازداشت شدند. (ایلنا ٣/۶/٨۷)
۲۶ ـ رضا نگهداری دانشجوی دانشگاه تهران پس از ۷۲ ساعت بازداشت و بازجوئی از زندان نیروهای امنیتی در شهرستان ملایر آزاد شد. وی به اتهام شرکت در تجمعات کوی دانشگاه تهران به ۲ ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده است. (امیرکبیر ۷/۶/٨۷)
۲۷ ـ انور ساعد موچشی دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین اللمل دانشگاه بهشتی تهران خبرنگار هفته نامه های آسو و کرفتو ، عضو کانون نویسندگان کرد و عضو کمیته دفاع از حقوق بشر استان کردستان به همراه یعقوب ساعد موچشی فعال حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشت شدند .( روژ هلات ۷/۶/٨۷)
۲٨ ـ مجید ماکوئی دانشجوی دانشگاه مالک اشتر اصفهان و از فعالین آذربایجانی، توسط نیروهای امنیتی در شهرستان خوی بازداشت گردید. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۱/۶/٨۷)
۲۹ ـ مهدی خسروی، امین ریاحی و حمیدرضا امیر خانی از فعالین دانشجوئی دانشگاه فردوسی مشهد که قبلاٌ در کمیته انضباطی هرکدام به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شده بودند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. جرم این دانشجویان چاپ نشریه ای انتقادی بنام "محاوره" می باشد. (امیرکبیر ۱٣/۶/٨۷)
٣۰ ـ محمد صیادی عضو شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان و سردبیر نشریه دانشجوئی "روزها" توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. نامبرده قبلا ۴ بار در کمیته انضباطی دانشگاه به علت فعالیتهای دانشجوئی مورد بازجوئی قرار گرفته بود. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۲٣/۶/٨۷)
٣۱ ـ امین شجاع دانشجوی دانشگاه تربیت معلم که به حکم دادگاه انقلاب کرج بازداشت شده بود، پس از ۴ روز با قرار کفالت از زندان آزاد شد. (امیرکبیر ۲۴/۶/٨۷)
٣۲ ـ محمد شریفی ، سیوان فرخزادی و امین آریا دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران که بدستور دادگاه انقلاب کرج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند، با قرار کفالت از زندان آزاد شدند. (امیرکبیر ٣۰/۶/٨۷)
٣٣ ـ سهراب سگوند دانشجوی رشته باستان شناسی دانشگاه دزفول و وبلاگ نویس، توسط ماموران اداره اطلاعات شهرستان شوش بازداشت شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۹/۶/٨۷)
٣۴ ـ هستی خضروی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر و عضو کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت بدستور دادگاه انقلاب بازداشت و به زندان اوین منتقل گردید.(ادوارنیوز ٣۱/۶/٨۷)
توقیف سایتها و نشریات دانشجویی:
٣۵ ـ نشریه دانشجوئی "راه سوم" پس از انتشار یک شماره به علت درج اخبار مربوط به دانشگاه زنجان و نشریه دانشجوئی "بانو" پس از انتشار دو شماره بدلیل چاپ عکس بدون روسری از سوسن تسلیمی، جهت بازجوئی به کمیته ناظر بر نشریات دانشجوئی دانشگاه علوم پزشکی شیراز احضار شدند. (خبرنامه شیراز ۱٣/۶/٨۷)
دانشجویان: احضار :
٣۵ ـ مهران عباس زاده دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم اعلام کرد: بیش از ۴۰ نفر از دانشجویان به علت شرکت در تحصن ۴۰۰۰ نفری دانشجویان جهت محاکمه به کمیته انضباطی احضار شده اند. (امیرکبیر ۱/۶/٨۷)
٣۶ ـ علی کانتوری از فعالان دانشجوئی چپ جهت محاکمه به شعبه ۲ دادگاه انقلاب احضار شد. نامبرده در آذر ماه بازداشت و پس از ٣ ماه از زندان اوین آزاد شد. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱/۶/٨۷)
٣۷ ـ شبنم مددزاده، فیروزه صداقتی، رقیه سعیدی، امین شجاع، امین آریا، عباس رشیدی، امیر سالاری، محمد شریفی و سیروان فرخزادی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم با شکایت رئیس دانشگاه جهت محاکمه به دادگاه انقلاب کرج احضار شدند. (امیرکبیر ٣/۶/٨۷)
٣٨ ـ مرتضی اصلاحچی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبائی جهت محاکمه به دادگاه انقلاب احضار شد. نامبرده سال گذشته در ۱٨ تیر و در آذر ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. (ادوارنیوز ۴/۶/٨۷)
٣۹ ـ مهران عباس زاده دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم جهت بازجوئی به دادگاه انقلاب کرج احضار شد. (امیرکبیر ۲۴/۶/٨۷)
۴۰ ـ اشکان مدنی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شاهرود جهت بازجوئی به اداره اطلاعات شاهرود احضار شد. نامبرده یکماه پیش به دادسرای انقلاب شاهرود احضار شده بود.(امیرکبیر ۲۵/۶/٨۷)
۴۱ ـ احسان مازندرانی دانشجوی دانشکده خبر دانشگاه جامع به کمیته انضباطی احضار شد.(ادوارنیوز ۲۷/۶/٨۷)
۴۲ ـ مجتبی بیات عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت جهت بازجوئی به شعبه اول بازپرسی دادسرای امنیت، دادگاه انقلاب تهران احضار شد. (ایلنا ۲۷/۶/٨۷)
۴٣ ـ طیبه جهانگیرفام مسئول کمیته زنان و حقوق بشر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز و یاسر رحمانی مسئول کمیته سیاسی انجمن جهت بازجوئی به کمیته انضباطی احضار شدند. (اعتماد ۲٨/۶/٨۷)
دانشجویان: بازجویی
۴۴ ـ خانمها صادقی، رهپرور و فیض و آقای سجاد، دانشجویان دانشگاه لرستان به علت حضور در تجمع اعتراضی اردیبهشت ٨۷ در کمیته انضباطی دانشگاه مورد بازجویی قرار گرفتند. (امیرکبیر ٣۱/۶/٨۷)
دانشجویان: محاکمات
۴۵ ـ انوشه آزادبر دانشجوی سابق دانشگاه تهران در دادگاه محاکمه شد. نامبرده ضمن رد تمامی اتهامات موجود، گفته های خود را در جریان بازجوئی، بدلیل فشارهای شدید روحی روانی در زمان بازداشت دانست. وی از جمله دانشجویان چپ بود که در ۱۱ آذر ٨۶ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری می شد. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۲۶/۶/٨۷)
دانشجویان: احکام صادر شده
۴۶ ـ صباح نصری دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تهران و هدایت غزالی دانشجوی روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی به اتهام فعالیت علیه نظام و شرکت در تجمع غیر قانونی در شعبه ۱٣ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی سادات، هر کدام به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این دو دانشجو از ۱٣ ماه پیش در زندان بسر می بردند. (اعتماد ۴/۶/٨۷)
۴۷ ـ محمد مهدی حبیبی دانشجوی دانشکده مهاجر اصفهان و از اعضای مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران پس از ۲۰ روز بازداشت با پرداخت ۵۰۰ هزار تومان جزای نقدی از زندان دستگرد اصفهان آزاد شد.
(فعالان حقوق بشر در ایران ۵/۶/٨۷)
۴٨ ـ ابراهیم رشیدی شاعر و نویسنده آذربایجانی، مدیر مسئول اسبق نشریه دانشجوئی "الدوز"، سردبیر نشریه "بولوت" و عضو هیئت مدیره تحریریه نشریات "باخیش" و "اویانیش" به اتهام عدم صلاحیت عمومی و بدستور سازمان سنجش از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد محروم شد. نامبرده در حال سپری کردن ۵ ماه محکومیت خود در زندان ارومیه می باشد. (امیرکبیر ۹/۶/٨۷)
۴۹ ـ پویان محمودیان، علی صابری و ناصر پویافر بدلیل فعالیتهای دانشجوئی از ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد محروم شدند. پویان محمودیان دانشجوی دانشگاه امیرکبیر قبلا بمدت ۷۴ روز در بازداشت بوده و سپس با قرار وثیقه ٨۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. نامبرده در آزمون کارشناسی ارشد سال ٨۷ شرکت کرده و با وجود اخذ کارنامه و موفقیت در کسب رتبه ممتاز ۶ از ادامه تحصیل محروم شده است. (امیرکبیر ۱۶/۶/٨۷)
۵۰ ـ حمید ضیائی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ایلام به اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی با شکایت مدعی العموم در دادگاه انقلاب ایلام به پرداخت ۵۰۰۰۰ تومان جریمه نقدی محکوم شد. (امیرکبیر ۱٨/۶/٨۷)
۵۱ ـ فرشید آذرنیوش دانشجوی رشته فقه و حقوق اسلامی دانشگاه بین المللی خمینی قزوین، بصورت غیابی در کمیته انضباطی دانشگاه به یک ترم تعلیق از تحصیل، بدون احتساب سنوات محکوم شد. (امیرکبیر ۲۲/۶/٨۷)
۵۲ ـ خضر رسول مروت دانشجوی رشته ادبیات دانشگاه ارومیه که در تاریخ ۲۴ مرداد بر اثر تیراندازی سپاه پاسداران مجروح و بازداشت شده بود، در دادگاه انقلاب مهاباد به ٣ سال حبس تعزیری محکوم گردید.
(فعالان حقوق بشر در ایران ۲۴/۶/٨۷)
۵٣ ـ علی داوودی دانشجوی حسابداری دانشگاه اصفهان و از دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به همراه مازیار معصومی دیگر دانشجوی دانشگاه اصفهان، از سوی کمیته انضباطی به دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شدند. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ٣۰/۶/٨۷)
۵۴ ـ زینب کوشکی، محمد کریمی و محمد نوروزی دانشجویان دانشگاه لرستان از سوی کمیته انضباطی این دانشگاه به علت حضور در تجمع اعتراضی اردیبهشت ماه ٨۷ که بدنبال مرگ یک دختر دانشجو در خوابگاه دخترانه فاطمیه صورت گرفت، بترتیب به دو ترم و یک ترم محرومیت از تحصیل و استفاده از امکانات رفاهی دانشگاه محکوم شدند. (امیرکبیر ٣۱/۶/٨۷)
دانشجویان صدور قرار وثیقه:
۵۵ ـ ودود اسدی دانشجوی رشته زمین شناسی دانشگاه آزاد رشت و از فعالان آذربایجانی پس از ٣۴ روز بازداشت با قرار وثیقه ۶ میلیون تومانی از زندان لاکان رشت آزاد شد. (ساوالان سسی ٣/۶/٨۷)
۵۶ ـ فرزاد حسن زاده از دانشجویان بازداشتی با قرار وثیقه ٣۰۰ میلیون تومانی از زندان مشهد آزاد شد. وی و توحید دولتشناس از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، در ایام بازداشت، از دانشگاه اخراج شدند. (اعتماد ۴/۶/٨۷)
۵۷ ـ مجید اسدی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبائی پس از ۵۰ روز بازداشت با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. (ادوارنیوز ۴/۶/٨۷)
۵٨ ـ شقایق طباخ دانشجوی دانشگاه تهران که در پارک لاله تهران بازداشت شده بود، با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. (خبرنامه شیراز ۶/۶/٨۷)
۵۹ ـ محمد زراعتی دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد، پس از ۴۵ روز بازداشت با قرار وثیقه ٣۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (امیرکبیر ۷/۶/٨۷)
۶۰ ـ محمد حسن جنیدی از دانشجویان چپ دانشگاه زنجان که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تشویش اذهان عمومی و تحریک به تجمع غیر قانونی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، پس از ۵۷ روز با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (ادوارنیوز ۱۲/۶/٨۷)
۶۱ ـ فاروق معروفی و مصلح فتاح پور دانشجویان دانشگاه تربیت معلم پس از ۱۰ روز بازداشت با قرار وثیقه از زندان کرج آزاد شدند. (امیرکبیر ۱۲/۶/٨۷)
۶۲ ـ امین ریاحی و مهدی خسروی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد که با شکایت اطلاعات سپاه مشهد و بدستور دادگاه انقلاب بازداشت شده بودند با قرار وثیقه از زندان آزاد شدند. (ادوارنیوز ۱٨/۶/٨۷)
۶٣ ـ سورنا هاشمی دانشجوی دانشگاه زنجان، که در تاریخ ۲۲ مرداد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (ادوارنیوز ۱۹/۶/٨۷)
۶۴ ـ امیر امیر قلی دانشجوی دانشگاه آزاد قزوین که در برابر گورستان خاوران، محل دفن زندانیان سیاسی اعدام شده در تابستان ۶۷ بازداشت شده بود، پس از ۱۲ روز با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. در مراسم سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی دستکم ۲۰ تن توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.(ادوارنیوز ۲۰/۶/٨۷)
۶۵ ـ بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان پس از تحمل ٣۶ روز بازداشت با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. وی به مدت ۲۱ روز در بازداشتگاه انفرادی اداره اطلاعات زنجان زندانی بود. پیش از وی پیام شکیبا و حسن جنیدی هر کدام با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شده بودند.
(امیرکبیر ۲۱/۶/٨۷)
۶۶ ـ جواد علیخانی دانشجوی دانشگاه چمران اهواز که از ۲٨ مهر ٨۶ در بازداشت بسر می برد، پس از ۱۱ ماه بلاتکلیفی با قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. نامبرده مدتها در سلول انفرادی بازداشت بود. (امیرکبیر ۲۴/۶/٨۷)
فیلتر کردن سایتهای خبری، جلوگیری از برگزاری مراسم و منحل کردن نهادهای مدنی:
۶۷ ـ نیروهای امنیتی از سخنرانی دکتر حبیب الله پیمان دبیر کل جنبش مسلمانان مبارز در انجمن حامیان حقوق بشر اصفهان با عنوان "حقوق بشر از نظر تا عمل" جلوگیری به عمل آوردند. (ادوارنیوز ۲/۶/٨۷)
۶٨ ـ سایت "مدرسه فمنیستی" برای پنجمین بار بدستور کمیته فیلترینگ، متشکل از وزارتخانه های: اطلاعات، فرهنگ و ارشاد اسلامی، دادگستری و ارتباطات و فن آوری اطلاعات، فیلتر شد. (کانون زنان ایران ۴/۶/٨۷)
۶۹ ـ هوشنگ کامکار سرپرست گروه موسیقی کامکارها اعلام کرد: بیشتر از ۲ ماه است که درخواست خود را برای اجرای کنسرت در شیراز به دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه داده ایم اما تا امروز به ما هیچ پاسخی نداده اند. حتی پس از آنکه چندین بار نیز موضوع را پیگیری کردیم، باز هم جوابی دریافت نکردیم و به ما مجوز نمی دهند. وی افزود: برای اینکه در خارج از کشور کنسرتی برگزار کنیم هیچ مشکلی نداریم اما برای دریافت مجوز و اجرای کنسرت در داخل کشور با مشکل مواجهیم. (خبرگزاری میراث فرهنگی ۴/۶/٨۷)
۷۰ ـ مجوز فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به حکم حجت الاسلام مباشری، نماینده نهاد رهبری در هیئت نظارت بر دانشگاه لغو گردید. (ایسنا ۱۰/۶/٨۷)
۷۱ ـ سایت تغییر برای برابری برای چهاردهمین بار و سایت تصویر برابری برای سومین بار فیلتر شدند. همچنین وبلاگ های چهره زن هنرمند در جوانی، اشکها و ترسها و پرنده خارزار فیلتر شدند.(تغییر برای برابری ۱۲/۶/٨۷)
۷۲ ـ بعد از بازدید مهدی کروبی دبیر کل حزب اعتماد ملی از زورخانه و مرکز یادمان "شهید حسین همه کسی" در سفر اخیر به همدان، بدستور محاکم قضائی ماموران اداره اماکن نیروی انتظامی اقدام به پلمپ زورخانه نمودند. (ادوارنیوز ۲۴/۶/٨۷)
۷٣ ـ پنجمین و ششمین آدرس وب سایت خبرنامه امیرکبیر همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید بدستور دولت فیلتر شد. (امیرکبیر ۲۵/۶/٨۷)
مطبوعات: اخبار
۷۴ ـ یوسف علویان جانشین مدیر مسئول هفته نامه "عصرظهور" توسط دو نفر مسلح به چاقو و زنجیر مورد حمله قرار گرفت و بشدت مجروح شد. نامبرده جانباز ۷۰ درصدی جنگ می باشد. (نواندیش ۲٨/۶/٨۷)
مطبوعات: احضار روزنامه نگاران
۷۵ ـ محمد مهدی فقیهی مدیر عامل سایت "انتخاب" به اتهام نشر اکاذیب با شکایت شورای عالی امنیت ملی و استانداری فارس جهت محاکمه به شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران احضار شد. (ایسنا ۶/۶/٨۷)
۷۶ ـ سعید حقی مدیر مسئول روزنامه توقیف شده "ملت" و رضا تهرانی مدیر مسئول ماهنامه توقیف شده کیان جهت محاکمه به شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران احضار شدند. (ایسنا ۱۷/۶/٨۷)
۷۷ ـ محمودرضا امینی مدیر عامل خبرگزاری "موج" به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی، جهت محاکمه به شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران احضار شد. (ایسنا ۲۵/۶/٨۷)
۷٨ ـ محسن میردامادی مدیر سایت "نوروز" سایت خبری جبهه مشارکت ایران اسلامی به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی با شکایت وزارت کشور، جهت محاکمه به شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران احضار شد. (نوروز ۲۶/۶/٨۷)
۷۹ ـ صدیق مینائی روزنامه نگار و همکار هفته نامه توقیف شده "آسو" با شکایت اداره کل اطلاعات استان کردستان، دادسرای سنندج و مدیرکل ارشاد استان جهت محاکمه به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری سنندج احضار شد. (موکریان نیوز ۲۶/۶/٨۷)
مطبوعات: بازجویی روزنامه نگاران
٨۰ ـ مدیر مسئول نشریه "لیان" در دادسرای کارکنان دولت مورد بازجوئی قرار گرفت. (ایسنا ۱۰/۶/٨۷)
٨۱ ـ مدیر مسئول هفته نامه "شهروند امروز" با شکایت وزارت بازرگانی در شعبه دوم دادسرای کارکنان دولت مورد بازجوئی قرار گرفت. (ایسنا ۱۱/۶/٨۷)
مطبوعات: محاکمه روزنامه نگاران
٨۲ ـ مدیر مسئول نشریه لغو امتیاز شده "بیداری" در شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران به ریاست قاضی حسین حسینیان محاکمه شد. (ایسنا ۱۹/۶/٨۷)
٨٣ ـ اجلال قوامی عضو تحریریه هفته نامه توقیف شده "پیام مردم" به اتهام تحریک مردم به تخریب اماکن دولتی در جریان اعتراضات مردمی تابستان ٨۴، در شعبه ۱۰٣ دادگاه عمومی سنندج به ریاست قاضی جمال آبادی محاکمه شد. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۲۰/۶/٨۷)
مطبوعات: احکام صادر شده توسط دادگاهها
٨۴ ـ مدیر سایت اینترنتی "انجمن اندیشمندان ایران اسلامی" به اتهام افتراء و نشر اکاذیب با شکایت سازمان بازرسی کل بانک مرکزی در شعبه ۱۰٨٣ دادگاه عمومی تهران به ریاست قاضی حسین حسینیان به ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد. همچنین دستور فیلترینگ سایت از سوی دادگاه صادر گردید. (ایلنا ۱۹/۶/٨۷)
٨۵ ـ نعمت احمدی وکیل مدافع روزنامه "اعتماد" اعلام کرد: این روزنامه به اتهام نشر اکاذیب با شکایت مدعی العموم در شعبه ۱۰٨٣ به پرداخت ۶۰۰۰۰۰ تومان جزای نقدی محکوم شد. (ایلنا ۲۵/۶/٨۷)
مطبوعات: بازداشت روزنامه نگاران
٨۶ ـ منزل شخصی مهندس علیرضا صرافی مدیر مسئول ماهنامه توقیف شده دیلماج و عضو شورای ملی صلح که از ٨ روز پیش در بازداشت بسر می برد، توسط ماموران امنیتی به مدت ۴ ساعت مورد تفتیش قرار گرفت. کامپیوتر و لب تاپ فرزند وی و چندین کارتن کتاب و اسناد تاریخی را ضبط کرده و با خود بردند.
(ساوالان سسی ۲٨/۶/٨۷)
اخراج روزنامه نگاران:
٨۷ ـ بدنبال انتشار روزنامه "خورشید" به جای هفته نامه "آتیه" وابسته به سازمان تامین اجتماعی بسیاری از نیروهای با سابقه این هفته نامه از کار اخراج شدند. خبرنگاران اخراجی دارای قریب به ۱۵ سال سابقه فعالیت مطبوعاتی در حوزه بیمه ای و تامین اجتماعی هستند. (اعتماد ملی ۲/۶/٨۷)
اخبار مربوط به فعالین سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی:
٨٨ ـ در حالی که طی روزهای گذشته بازنشستگی اجباری ۲۱ استاد برجسته دانشگاه تهران اعتراضات جمعی از دانشجویان را به همراه داشت، مسئولان دانشگاه تهران در روزهای گذشته گیتهای امنیتی را در ورودی دانشگاه و خوابگاه ها تعبیه کرده اند. بر اساس این طرح، دانشجویان در هنگام ورود به خوابگاه و دانشگاه، کارت الکترونیک دانشجوئی خود را وارد دستگاه می کنند و بر این اساس کلیه اطلاعات ورود و خروج و مدت حضور آنها در دانشگاه و یا خوابگاه ثبت می شود. (اعتماد ملی ۲/۶/٨۷)
٨۹ ـ دکتر محمد مهدی گرگانی مدیر گروه حقوق بشر و حقوق عمومی دانشکده حقوق علامه طباطبائی بدون درخواست خود بازنشسته گردید. (روز ۴/۶/٨۷)
٨۹ ـ تمامی راه های منتهی به گورستان خاوران توسط نیروهای امنیتی و انتظامی مسدود شده است و کلیه افرادی که برای یادبود بیستمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی به خاوران رفته بودند، ازجمله خانواده های قربانیان ، برگردانده شده اند . همچنین کارت شناسایی و گواهینامه ی افرادی را که برای ورود به جاده منتهی به گلراز خاوران اصرار می ورزید ه اند، ضبط کرده و دستور داده اند که خود را به پلیس امنیت در میدان سپاه معرفی کنند. از جمله افرادی که می بایست خود را معرفی نمایند رضا اقدسی و صبحناز عمرانی می باشند.( سلام دمکرات ٨/۶/٨۷)
۹۰ ـ شعبه دوم دادگاه نظامی ارومیه به ریاست حافظ غفاری رای نهایی خود را در خصوص شکایت چهار خانواده ای که در جریان تیراندازی ماموران انتظامی به تظاهرات مردمی خرداد ٨۵ کشته شده بودند ، را صادر کرد. براساس این حکم به خانواده های توحید آذریون ۲۵ ساله ، همت اسمرزاده ٣۵ ساله، عسگر قاسمی ٣۹ ساله و حسین فتحی ۱۷ ساله از بیت المال دیه پرداخت می شود . همچنین بر اساس حکم صادره به ۴ نفر از مصدومین بنامهای بهرام رمضانی، پرویز عزتی ، میرحبیب رضوی و علیرضا مهران نیز دیه پرداخت می شود .
(ساوالان سسی ۱۲/۶/٨۷)
احضار فعالین سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی به دادگاهها:
۹۱ ـ نیروهای امنیتی در مهاباد جهت بازداشت فاروق سامانی، طراح و کارگردان فیلمهای انیمیشن و ادریس خلیقی وبلاگ نویس، شاعر و مترجم، به منزل نامبردگان مراجعه کرده بودند اما بدلیل عدم حضور نتوانستند آنها را دستگیر کنند. اتهام این دو فعال مدنی، شرکت در تجمع اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران اعلام شده است. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۱٨/۶/٨۷)
۹۲ ـ کسری علاسوند عضو مجموعه فعالان حقوق بشر جهت محاکمه به شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز احضار شد. نامبرده در ۲۲ آبان ٨۶ به اتهام اخلال در نظم عمومی و تبلیغ علیه نظام بازداشت و پس از ۲ هفته با قرار وثیقه ۷۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۹/۶/٨۷)
بازداشت فعالین سیاسی فرهنگی و اجتماعی:
۹٣ ـ در پی تجمع اعتراضی مردم مریوان در مقابل دادگستری این شهر نسبت به شایعه مبنی بر آزادی علی نجاتی پدر فرشته نجاتی که بعنوان قتل ناموسی، اقدام به بریدن گلوی دختر ۱٨ ساله اش نموده بود. سی تن از تجمع کنندگان توسط نیروی انتظامی بازداشت شدند. آرش عزیزی، ماردین رحمان نژاد، توفیق سروش و شاهد عزیزی از جمله بازداشت شدگان این تجمع هستند که هویت آنها تاکنون شناسائی شده است.
(فعالان حقوق بشر در ایران ۲/۶/٨۷)
۹۴ ـ دکتر مهدی ذاکریان ۴۰ ساله دانش آموخته دانشگاه امام صادق ، استاد یار حقوق بشر دانشگاه آزاد اسلامی، رئیس انجمن ایرانی روابط بین الملل، مدیر مسئول فصلنامه مطالعات منطقه ای و مدیر مسئول نشریه مطالعات بین الملل، بیش از دو هفته است که در بازداشت وزارت اطلاعات بسر می برد. مقامات قضائی و امنیتی از اعلام اتهامات وارد شده به وی امتناع کرده اند. (ادوارنیوز ۵/۶/٨۷)
۹۵ ـ علیرضا ثقفی خراسانی عضو کانون نویسندگان ایران، عضو کانون مدافعان حقوق کارگران و سر دبیر ماهنامه توقیف شده "راه آینده" توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. همچنین هاله صفرزاده همسر، و محسن پسر بزرگ نامبرده جهت بازجوئی به مرکز پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند. (رادیو فردا ۶/۶/٨۷)
۹۶ ـ کورش احمدی از فعالان سیاسی کرج توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند ٣ انفرادی سپاه پاسداران در زندان رجائی شهر منتقل گردید. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۹/۶/٨۷)
۹۷ ـ جعفر اقدامی از اعضای مجموعه فعالان حقوق بشر که برای تهیه گزارش از مراسم بیستمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی، به گورستان خاوران مراجعه کرده توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. نامبرده به عنوان زندانی سیاسی قبلا به مدت ۴ سال در زندان رجائی شهر بسر برده است.
(فعالان حقوق بشر در ایران ۱٨/۶/٨۷)
۹٨ ـ احمد حسین پور فعال آذربایجانی ۲۱ ساله، ۱۰ روز پیش توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت شده و تاکنون از سرنوشت و محل نگهداری وی اطلاعی در دست نیست. (ساوالان سسی ۱۹/۶/٨۷)
۹۹ ـ علی افرازا ٣۰ فعال سیاسی با ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشت شد. کامپیوتر و دست نوشته های وی نیز توسط مامورین امنیتی ضبط گردید . (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۹/۶/٨۷)
۱۰۰ ـ پیام حسینی فعال دانشجوئی، ژیان مظفری فعال مدنی در سنندج و سروه محمدی در مهاباد ناپدید شده اند و جستجوی خانواده های آنها تاکنون به نتیجه ای نرسیده است. (روز ۲۱/۶/٨۷)
۱۰۱ ـ نیروهای امنیتی با یورش به مراسم افطاری در منزل صیاد محمدیان از فعالان آذربایجانی، ۱٨ تن از فعالین شناخته شده آذربایجانی را دستگیر کردند. اسامی بازداشت شدگان به شرح زیر می باشد: مهندس علیرضا صرافی مدیر مسئول ماهنامه توقیف شده دیلماج و عضو شورای ملی صلح ، سعید محمدی (موغانلی) سردبیر نشریه ادبی یاشماق و ناشر ، حسین حیدری مسئول نشریه دانشجوئی اولوس ، مهدی نعیمی اردبیلی شاعر و مدرس زبان ترکی در دانشگاهها ، اکبر آزاد نویسنده مجله وارلیق ، مهندس حسن راشدی نویسنده مجله وارلیق ، مهندس محمد عباسپور ، شهباز ابراهیم نژاد ، یوسف هشیار ،فرهاد رضائی ، رباب عظیمی ، صیاد محمدیان ، عباس نعیمی خوئی ، اکرم نجاری گیوی دبیر سابق خانه فرزندان آذربایجان ،رقیه علیزاده همسر عباس لسانی فعال مدنی زندانی به همراه ٣ فرزندش. لازم به ذکر است که رقیه علیزاده و ٣ فرزندش پی از چند ساعت آزاد شدند اما از مکان سایر بازداشتشدگان اطلاعی دردست نیست. (ساوالان سسی ۲۱/۶/٨۷)
۱۰۲ ـ مهندس حسن رحیمی از فعالان حقوق بشر آذربایجان و عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۲۲/۶/٨۷)
۱۰٣ ـ محمود امانی به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزسیون، دو هفته پیش توسط نیروهای امنیتی در سقز بازداشت گردید. (موکریان نیوز ۲۴/۶/٨۷)
۱۰۴ ـ علی صدیقی ٣۵ ساله فارغ التحصیل رشته ریاضی دانشگاه تبریز، مدیر مسئول اسبق نشریه دانشجوئی "یورد" و از فعالین مدنی آذربایجانی توسط مامورین اداره اطلاعات تبریز بازداشت شد. نامبرده در اردیبهشت سال جاری به مدت یک ماه توسط اداره اطلاعات بازداشت و سپس با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (ساوالان سسی ۲۴/۶/٨۷)
۱۰۵ ـ تعدادی از نمایندگان تشکلهای صنفی معلمان سراسر کشور در تهران توسط نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. اسامی تعدادی از معلمین بازداشت شده به شرح ذیل می باشد: اسماعیل عبدی، مهدی نیک نژاد، پیمان نودینیان، محمود دهقان، محمدتقی فلاحی، مسعود زینال زاده، علی صفر منتجبی، احمد سوری، عباس معارفی، مهدی بهلولی، علی اکبر باغانی، رمضانی، محمود بهشتی لنگرودی، توفیق مرتضی پور، مصطفی سپهرنیا، حمید حمیدی، دارابی، محمد قهرمانی، بهرام اسلامی، سماجت، اسماعیل ریحانی، رضا حاتمی، محمدحسین داوودی، مجتبی ابطحی، ستار زارعی، نورالله برخوردار، نادر قدیمی، گودرز شفیعیان، فرزانفر و ... (انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و حقوق بشر ایران ۲۶/۶/٨۷)
۱۰۶ ـ مهدی واحدی مسئول غرفه محصولات فرهنگی آذربایجان در نمایشگاه توانمندیهای استان آذربایجان شرقی توسط ماموران اداره اطلاعات شهرستان میانه بازداشت شد. (ساوالان سسی ۲٨/۶/٨۷)
فعالین سیاسی، فرهنگی و اجتماعی: احکام صادره شده توسط دادگاه ها
۱۰۷ ـ دکتر مصطفی علوی که از اسفند ٨۵ در بازداشت بسر میبرد، در دادگاه انقلاب به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. (فعالین حقوق بشر و دمکراسی ٣/۶/٨۷)
۱۰٨ ـ علی اکبر باغانی دبیرکل کانون صنفی معلمان ایرانی به جرم شرکت در تجمع اعتراضی معلمان در مقابل مجلس شورای اسلامی در دادگاه تجدید نظر به ۵ سال حبس تعلیقی محکوم شد. (ایلنا ۵/۶/٨۷)
۱۰۹ ـ عبدالله محمدی ۵۰ ساله به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزسیون در دادگاه انقلاب پیرانشهر به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. وی در زندان ارومیه بسر میبرد. (موکریان نیوز ۱۰/۶/٨۷)
۱۱۰ ـ کریم قشقاوی عضو کانون صنفی معلمان ایران به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور در دادگاه تجدید نظر به ٣ سال حبس تعلیقی محکوم شد. (امیرکبیر ۱٨/۶/٨۷)
۱۱۱ ـ ابراهیم بایرزاده به اتهام همکاری با احزاب مخالف در دادگاه انقلاب مهاباد به تحمل ۲ سال حبس و تبعید به زندان مراغه محکوم شد. علی بایرزاده به اتهام همکاری با احزاب مخالف در دادگاه انقلاب مهاباد به تحمل ۲ سال حبس و تبعید به زندان تبریز محکوم گردید. نامبردگان از ٣ ماه پیش در بازداشت بسر می برند.
(موکریان نیوز ۲۲/۶/٨۷)
۱۱۲ ـ مهرداد امین وزیری عضو کمیته دفاع از محمود صالحی، که به بهانه گرفتن عکس از محمود صالحی در بیمارستان توحید سنندج توسط ماموران انتظامی بازداشت شده بود، در دادگستری سنندج به پرداخت ٣۰۰۰۰۰ تومان جزای نقدی محکوم شد. گوشی تلفن موبایل وی توسط دادگاه ضبط گردید.
(کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری ۲۲/۶/٨۷)
۱۱٣ ـ سالار یاره فعال سیاسی که در تاریخ ۲۴ مرداد بر اثر تیراندازی سپاه پاسداران مجروح و بازداشت شده بود، در دادگاه انقلاب مهاباد به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۴/۶/٨۷)
۱۱۴ ـ پورسلیمان عضو کانون صنفی معلمان و از فرهنگیان بازداشت شده در دادگاه تجدید نظر استان تهران به یکسال زندان و ٣۵ ضربه شلاق با ۵ سال تعلیق محکوم شد. (روز ۲۵/۶/٨۷)
۱۱۵ ـ محمد هاشمی عضو کانون صنفی معلمان در دادگاه تجدید نظر به پرداخت یک میلیون و پانصدهزار تومان جزای نقدی بدل از حبس محکوم شد. (روز ۲۵/۶/٨۷)
۱۱۶ ـ ابراهیم مهرنهاد ۱۶ ساله برادر یعقوب مهرنهاد (روزنامه نگاری که در تاریخ ۱۶ مرداد اعدام شد) به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بدون داشتن وکیل در دادگاه زاهدان به ٣ سال حبس تعزیری و ۲ سال حبس تعلیقی محکوم شد. وی در زندان مورد شکنجه های جسمی و روحی قرار گرفته است.
(دیده بان حقوق بشر بلوچستان ۲۶/۶/٨۷)
۱۱۷ ـ عطاالله فتحی از فعالان سیاسی منطقه دهگلان به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق هواداری از احزاب اپوزسیون در دادگاه انقلاب سنندج به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲٨/۶/٨۷)
۱۱٨ ـ شمس الدین شادی اهل کامیاران که به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزسیون، ۹ ماه پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید، در ۲۴ مرداد در شعبه ۱ دادگاه انقلاب سنندج محاکمه شد. تاکنون رائی برای نامبرده صادر نشده و در زندان مرکزی سنندج در انتظار حکم دادگاه بسر می برد. (موکریان نیوز ۲٨/۶/٨۷)
۱۱۹ ـ حسن اسدی از فعالان مدنی آذربایجانی که به اتهام عضویت در گروه های مخالف نظام و تبلیغ علیه نظام از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز و با تائید دادگاه تجدید نظر به شش ماه زندان محکوم شده بود، بازداشت و به زندان تبریز منتقل گردید. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۹/۶/٨۷)
۱۲۰ ـ مسعود کردپور ٣۷ ساله، بنیانگذار بنیاد دمکراسی و حقوق بشر کردستان ایران، روزنامه نگار و عضو انجمن دفاع از محیط زیست که در ۱۷ مرداد بدستور قوه قضائیه توسط ماموران اطلاعات بازداشت شده بود. به اتهام تبلیغ علیه نظام، به نفع گروه های مخالف نظام به وسیله مصاحبه با رادیو های بیگانه در شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی چابک محاکمه شد. برای آزادی وی در رابطه با دو پرونده ی موجود قرار وثیقه ۷۰ میلیون تومانی صادر گردید. (تبریز نیوز ٣۰/۶/٨۷)
صدور قرار وثیقه برای آزادی زندانیان سیاسی:
۱۲۱ ـ مهدی فراهانی شاندیز از آموزگاران مدارس غیر انتفاعی به جرم جمع آوری امضاء برای آزادی منصور اسانلو، به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، پس از ٨۰ روز بازداشت با قرار وثیقه ٨۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱/۶/٨۷)
۱۲۲ ـ خانم سما بهمنی اهل بندرعباس از اعضای مجموعه فعالان حقوق بشر که از تاریخ دوم مرداد به علت تلاش برای تهیه گزارشاتی از نقض حقوق بشر در منطقه کردستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان مرکزی سنندج آزاد شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۰/۶/٨۷)
۱۲٣ ـ مسعود حسین پناهی و شمس الدین حسین پناهی که در تاریخ ۱۹ مرداد به علت شرکت در تجمع مقابل دادگستری سنندج برای اعتراض به حکم اعدام انور حسین پناهی به اتهام اخلال در نظم عمومی و تبلیغ علیه نظام بازداشت شده بودند، هر کدام با قرار وثیقه ۷۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شدند. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۶/٨۷)
۱۲۴ ـ حبیب بهمنی اهل بندرعباس عضو مجموعه فعالان حقوق بشر، توسط مامورین اداره اطلاعات در سنندج بازداشت شده بود، پس از ۵۴ روز زندان با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۶/٨۷)
